ΚΛΕΙΣΙΜΟ
Loading...
 

Συμφωνημένη διχοτόμηση

Του Ανδρέα Παράσχου

Του Ανδρέα Παράσχου

paraschosa@kathimerini.com.cy

«Το μέγιστο λάθος μου ήταν που αποδέχτηκα τη διζωνικότητα της ομοσπονδιακής λύσης», μου είχε πει μερικούς μήνες πριν πεθάνει, σε μια φιλική κουβέντα που είχα μαζί του, ο Σπύρος Κυπριανού. Αν, λοιπόν, η δικοινοτική ομοσπονδία ως υποχώρηση προς την κατοχική Τουρκία λόγω εισβολής, φέρει το 1977 την υπογραφή Μακαρίου, η Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία (ΔΔΟ) φέρει άλλες δύο υπογραφές προέδρων της Κ.Δ. Το 1979 του Σπύρου Κυπριανού και το 2006 (8η Ιουλίου) του Τάσσου Παπαδόπουλου.

Είναι γι’ αυτό –κατά την εκτίμησή μας, που ο Νικόλας Παπαδόπουλος, σημερινός διάδοχος των δύο στην προεδρία του ΔΗΚΟ και υποψήφιος για την προεδρία της Δημοκρατίας, δεν αποκηρύττει τη ΔΔΟ. Αν και επικρίνει σφόδρα τους Χριστόφια και Αναστασιάδη που διαπραγματεύτηκαν στο πλαίσιο των συνομιλιών με την τ/κ πλευρά, λύση ΔΔΟ, έχει στην ουσία αναγκάσει και τους έτερους υποστηρικτές της υποψηφιότητάς του, Μαρίνο Σιζόπουλο της ΕΔΕΚ και Ελένη Θεοχάρους της Αλληλεγγύης, που έχουν προ καιρού αποκηρύξει τη ΔΔΟ, να μην αναφέρονται σε αυτή τους την κεφαλαιώδη διαφοροποίηση. Ο ίδιος, ο Νικόλας Παπαδόπουλος, όταν αναφέρεται στην ορθή γραμμή που θα πρέπει να αντικαταστήσει την κατά την άποψή του, να λανθασμένη πολιτική Χριστόφια-Αναστασιάδη, δεν προτείνει μια απτή, αν όχι εναλλακτική έστω, πολιτική. Εκτός και αν «το να προκαλέσουμε ουσιαστικό κόστος στην Τουρκία» ή «λύση με σωστό περιεχόμενο», θα μεταφραστεί σε οτιδήποτε που θα εκφεύγει των συμφωνιών κορυφής, δηλ. της ΔΔΟ, αν ο ίδιος εκλεγεί και βρεθεί στο τραπέζι των καλών υπηρεσιών του γ.γ. του ΟΗΕ.

Ενδεχομένως τα πράγματα να ήταν διαφορετικά αν υποψήφιος για την προεδρία ήταν ένας εκ των δύο άλλων εταίρων του κ. Ν. Παπαδόπουλου, δηλαδή Σιζόπουλος ή Θεοχάρους που έχουν αποκηρύξει λύση ΔΔΟ ακόμα και με «το σωστό περιεχόμενο». Το πρόβλημα στην προκειμένη περίπτωση, είναι οι επιλογές. Η πολεμική επιλογή, ταπεινά υποβάλλω, ότι δεν είναι στα μέτρα μας ενώ εκτιμώ ότι απορρίπτεται από τη συντριπτική πλειοψηφία. Ο μακροχρόνιος αγώνας που διακήρυξε αρχικά ο Μακάριος και οριοθέτησε με το δόγμα του πριν από 30 χρόνια ο πρέσβης Μιχάλης Δούντας, έχει αποδειχθεί ατελέσφορη καθότι ο χρόνος έδειξε ότι μονιμοποιεί τα κατοχικά τετελεσμένα και καθιστά το Κυπριακό ολοένα και πιο δυσεπίλυτο.

Η επιστροφή στο ενιαίο κράτος τελείωσε από τη στιγμή που μετακινήθηκαν πληθυσμοί και κατέρρευσαν οι συνθήκες ασφάλειας και εγγυήσεων. Εκείνο που μένει ως επιλογή που μπορεί να φέρει τις δύο πλευρές στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης, εκτός από τη ΔΔΟ –αν και μετά το Κραν-Μοντάνα πνέει τα λοίσθια– είναι η συμφωνημένη διχοτόμηση! Κι εδώ αρχίζουν τα δύσκολα. Είναι ηλίου φαεινότερο ότι ουδείς των σημερινών πολιτικών πρώτης ή και δεύτερης γραμμής, που απορρίπτει τη ΔΔΟ, έχει την τόλμη να μιλήσει για συμφωνημένη διχοτόμηση, αν και αρκετοί εξ αυτών –εκτιμώ ότι– την ενστερνίζονται ως επιλογή. Αν και υπό τας περιστάσεις αν έμπαινε στην εκλογική δοκιμασία θα άλλαζε –πάλι κατά την εκτίμησή μου– ριζικά τα εκλογικά αποτελέσματα.

Ωστόσο, από το σημερινό πολιτικό προσωπικό δεν υπάρχει κανείς που να στηρίξει τη συμφωνημένη διχοτόμηση, επειδή είναι το παρόν στάτους κβο που έχοντας επινοήσει και τη μακροχρόνια εκδοχή του δικαίου της ανάγκης, εκτρέφει τη διαπλοκή και την αναξιοκρατία, γαλακτοτροφεί το πολιτικό σύστημα και αποτελεί γι’ αυτό τη μεγαλύτερη επένδυση. Το ίδιο συμβαίνει και στα Κατεχόμενα, όπου το πολιτικό κονκλάβιο είναι εξίσου διαπλεκόμενο και διεφθαρμένο και βολεύεται τέλεια με το στάτους κβο, ιδιαίτερα σε ένα «κράτος» που ποσώς το αγγίζει η διεθνής νομιμότητα.

Άρα και η επιλογή της συμφωνημένης διχοτόμησης είναι δύσκολο μεν να εφαρμοστεί αλλά καθόλου δύσκολο δε να αποτελέσει την προσοδοφόρα εκλογικά αιχμή του δόρατος ενός πολιτικού σχήματος, εκ των πραγμάτων εθνικιστικού και σοβινιστικού χαρακτήρα και ρητορικής. Είναι γι’ αυτό που ο τόπος σήμερα έχει ανάγκη από πολιτικούς που δεν έχουν ανάγκη την πολιτική, διότι αποδεδειγμένα πάσχει, πρώτιστα λόγω παιδείας, σε σημείο που η έσχατη πλάνη μας, πάει να αποδειχθεί χειρότερη της πρώτης!

ΣΧΟΛΙΑ

Γιατί εθνικιστικού/σοβινιστικού χαρακτήρα; Η συμφωνημένη διχοτόμηση μπορεί να αποτελέσει μια επιλογή-διέξοδο για μετριοπαθείς πολίτες που θέλουν να συγκατοικήσουν ειρηνικά με την άλλη κοινότητα στο ίδιο νησί αλλά υπό ξεχωριστή διοίκηση ούτως ώστε να αποφευχθούν τα πολλά προβλήματα λειτουργικότητας της ομοσπονδίας που συζητούμε εδώ και 40 χρόνια.

Ανάργυρος
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ
Login with email
Login with Facebook

Διαβάζονται σήμερα

Άλλα άρθρα συγγραφέα

Του Ανδρέα Παράσχου

Σχόλια αναγνωστών

Με απλά λόγια

««αν δεν μπορείς να το εξηγήσεις με απλά λόγια, ούτε εσύ ο ίδιος το έχεις καταλάβει πολύ καλά». H κατάσταση ...»
jim  |  09:45

Με απλά λόγια

«Αυτό που μου αρέσει στον κ. Παράσχο είναι η διαφορετική ματιά του. Χαίρομαι που δεν είμαι ο μόνος που ...»
CP  |  09:43

Άλλα λόγια να αγαπιόμαστε

«Δ.Δ.Ο. ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΩΝ ΑΞΙΩΝ Οι Τουρκοκύπριοι αντιλαμβάνονται ότι η Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία ...»
Ανδρεας Κωνσταντινιδης, Β.Α, Μ.Α.  |  19:38

Ένας διεκπεραιωτής υπουργός

«Ακριβως οπως τα λες!»
Αγγελα  |  14:41

Ανδρέας Παράσχος: Τελευταία Ενημέρωση