ΚΛΕΙΣΙΜΟ
Loading...
 

Η ιστορία μιας ανιστόρητης κοινωνίας

Του Απόστολου Τομαρά

Του Απόστολου Τομαρά

tomarasa@kathimerini.com.cy

Στη σύγχρονη ιστορία μας – για να μην πάω πιο πίσω – έχει αποδειχθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας – που λέει και ο συμπαθής κλάδος των δικηγόρων – ότι ως λαός δεν διδασκόμεθα από την ιστορία. Δεν μαθαίνουμε από αυτά που μας έχουν συμβεί κατά καιρούς είτε πρόκειται για το πολιτικό πρόβλημα είτε για την ύπαρξή μας μέσα σε αυτό το κράτος που λέγεται Κυπριακή Δημοκρατία.

Ως λαός αποδεικνύεται ότι ακόμα και σήμερα, μετά από όσα περάσαμε πριν από τρία χρόνια, συνεχίζουμε να παραμένουμε αθεράπευτα ανιστόρητοι. Η μνήμη μας είναι κοντή και ίσως σε πιο βαριά μορφή από αυτή του χρυσόψαρου. Στο Κυπριακό, παραδείγματος χάρη, φαντάζει σήμερα μάννα εξ ουρανού αυτό που ζητούσε το σύνοικο στοιχείο στο παρελθόν. Και όμως ποτέ δεν λάβαμε υπόψη αυτό το οποίο λέει η λαϊκή σοφία, «κάθε πέρυσι και καλύτερα».

Αλλά και σε ζητήματα που αφορούν στην καθημερινή ζωή μας, τα ίδια και χειρότερα συμβαίνουν. Η Κύπρος συνεχίζει να βιώνει, άγνωστο μέχρι πότε, την επιδρομή του μνημονίου. Μπροστά στο διογκούμενο κύμα οργής, τα πολιτικά κόμματα, ακόμα και αυτά που έφεραν αλλά και διαχειρίσθηκαν το μνημόνιο, «εκσυγχρόνισαν» τον λόγο τους μέσα σε μία νύχτα.

Τρία χρόνια χάιδευαν νυχθημερόν με βαρύγδουπες σαχλαμαρίστικες έννοιες τα αυτιά των αγανακτισμένων πολιτών που βρέθηκαν στην ανεργία, που έγιναν μόνιμοι πελάτες των κοινωνικών παντοπωλείων, που τους «κούρεψαν» καταθέσεις, που τους «κούρεψαν» μισθούς και κοινωνικά δικαιώματα. Θυμάμαι ακόμα την οργή των πολιτών έξω από τη Βουλή.

Τελικά, τι άφησε πίσω του αυτό το τσουνάμι; Εκτός από τις κοινωνικές επιπτώσεις, όλα όσα βιώσαμε και βιώνουμε δεν μας έκαναν καλύτερους. Όλη αυτή η τρικυμία δεν μας δίδαξε ότι δεν μπορούμε να πορευόμαστε με ξεπερασμένες νοοτροπίες, που λένε και οι πολιτικοί μας ταγοί. Σε κοινωνικό επίπεδο παραμένουμε όπως είμαστε και πριν την κρίση και αυτό φάνηκε στο αποτέλεσμα των τελευταίων εκλογών.

Η είσοδος του ΕΛΑΜ, της Αλληλεγγύης ή η αύξηση της κοινοβουλευτικής παρουσίας των Οικολόγων ή της Συμμαχίας δεν δείχνει ότι κάτι άλλαξε μέσα στην κοινωνία. Οι πολίτες ήταν αυτοί που χαρακτήριζαν την προηγούμενη Βουλή κακή. Οι ίδιοι θα επαναλάβουν τον χαρακτηρισμό και για την παρούσα κάποια στιγμή ασχέτως αν την εξέλεξαν.

Και επειδή η πρακτική είναι πάγια, αυτή η κοινωνία έχει τα κόμματα που της αξίζουν. Το ταρακούνημα δεν μας άλλαξε ποσώς. Τις κακές μας συνήθειες δεν τις εγκαταλείψαμε. Τι άλλαξε στη νέα Βουλή, που να δικαιολογεί όσα επαγγέλονταν προεκλογικά τα κόμματα; Δύο μέρες συσκέπτονταν για να μοιράσουν την πίτα με τις Επιτροπές, ό,τι γινόταν δηλαδή και παλιά.

Το νέο θα ήταν αν θα συσκέπτονταν μία εβδομάδα προκειμένου να βρουν τους ικανότερους, ασχέτως κομματικής προελεύσεως. Ασχέτως με ό,τι λέγεται, η διαφθορά και η λαμογιά δεν υποχώρησε. Και πώς να υποχωρήσει όταν ουδείς από αυτούς που ευθύνονται για την κατάρρευση της οικονομίας δεν έχει τιμωρηθεί.

Η λαϊκή οργή εκτονώθηκε ή έγινε προσπάθεια να εκτονωθεί με τα μικρά ψάρια, τα οποία κάποιοι τα γνώριζαν και τα κράτησαν για άσο στο μανίκι τους, εάν και εφόσον χρειασθεί. Οι εκλογές πέρασαν, μας τελείωσαν και τα σκάνδαλα παντός είδους και πασών οσμών. Θα επανέλθουν όταν θα ξεκινήσει το πανηγύρι με τις Δημοτικές, μέχρι τότε ανάπαυλα.

Τα κόμματα εξουσίας, για να είμαστε δίκαιοι, παρέμειναν τα ίδια ό,τι και αν λένε δημόσια. Σε κάποιες περιπτώσεις μάλιστα η λαμογιά και η διαφθορά που αποκηρύσσουν βρίσκεται πολύ κοντά τους. Παράδειγμα, η εναρμονιστική νομοθεσία που αφορά στις δημόσιες συμβάσεις που πέρασε στην κυριολεξία στο παρά ένα, πριν κλείσει η προηγούμενη Βουλή.

Και αυτό χάρη στις πιέσεις που ασκήθηκαν από εξωκοινοβουλευτικούς παράγοντες και κάποια μικρά κόμματα της Βουλής. Πέρα από τις φραστικές κορώνες, αλήθεια πόσοι αισθάνθηκαν ανακούφιση όταν το Συμβούλιο Εφετών απέρριψε το αίτημα για έκδοση του Μπόμπολα στην Κύπρο;

Το ίδιο δεν συμβαίνει και με τον πρώην ισχυρό ανήρ της Λαϊκής; Οι πολιτικοί, τα κόμματα, θα αναγκασθούν να αλλάξουν μόνο όταν οι πολίτες αλλάξουν σκέψη και συμπεριφορά. Η αποχή στις Βουλευτικές δεν αποτελεί τρόπο αντίδρασης. Η νοοτροπία της κουμπαριάς παραμένει ισχυρός θεσμός, όπως και η Εκκλησία.

tomarasa@kathimerini.com.cy

Διαβάζονται σήμερα

Άλλα άρθρα συγγραφέα

Του Απόστολου Τομαρά

Σχόλια αναγνωστών

Tην προεδρία του Ινστιτούτου Γλαύκος Κληρίδης αναλαμβάνει ο Κασουλίδης

«`Οτι και να κάνει ο Αβέρωφ, πάλι η δήλωση του Πόθεν Έσχες του δεν βγάζει νόημα. Ο μοντέρνος, προοδευτικός ...»
Πέτρος Παπαστυλιανού  |  16:59

Προδρόμου: Το ΑΚΕΛ βρίσκεται ακόμα σε προεκλογικό αγώνα

«...και ο Προδρόμου σταθερά σε Colloquium γκαιμπελισμού!!!»
Ai Em  |  09:57

Ερχιουρμάν: Θέλουμε λόγο στους υδρογονάνθρακες, όχι μόνο μερίδιο

«Ας του δωσουμε αυτά που θελει! Έλα παρτα: ο!ο»
Μπιχτης  |  23:53

«Ας πάμε στο λαό» δήλωσε για τη βουλευτική έδρα της Λεμεσού o Αβέρωφ

«Οριζόντια ψήφος τώρα. Τέρμα στην κομματοκρατία »
Ευάγγελος Αναστασιάδης  |  17:17

Απόστολος Τομαράς: Τελευταία Ενημέρωση