ΚΛΕΙΣΙΜΟ
Loading...
 

«Εκεί που ισιώνει ο αετός οι γλάροι δεν πετάνε»

Του Απόστολου Τομαρά

Του Απόστολου Τομαρά

tomarasa@kathimerini.com.cy

«Δεν είμαι ημίθεος, δεν είναι άτρωτος, έχω τις ανασφάλειές μου. Μπορεί να μην είμαι σε θέση να ζητήσω, από την έρμη την πατρίδα κάτι το καλύτερο, για μένα για τα παιδιά μου. Μπορεί να μην είμαι ικανός, καν, για αυτά που παίρνω. Καημένη πατρίδα. Έχεις όλους τους άχρηστους στην πλάτη σου, έχεις και εμένα.

Μπορεί να ήξερα πόσο επικίνδυνο και ανούσιο, ίσως και άχρηστο για πολλούς εκεί κάτω είναι αυτό που κάνω. Ίσως και να έχουν και δίκιο. Βλέπεις εγώ δεν κατεβάζω διακόπτες, εγώ δεν οδηγώ λεωφορείο με πενήντα ψυχές, εγώ δεν βγάζω φωτοτυπίες στα βουλευτικά έδρανα ένα χειμωνιάτικο βράδυ του Γενάρη, στη ζεστασιά της Βουλής. Μπορεί να μην έχω, και εγώ, να πληρώσω τα κοινόχρηστα, αλλά εσάς δεν σας ενδιαφέρει.

Μπορεί να μην έχω να πληρώσω το χαράτσι στο πατρικό του χωριού μου, αλλά εσάς δεν σας ενδιαφέρει ούτε και πρέπει. Εγώ όμως πρέπει να αδειάσω το μυαλό μου, να κλειδώσω το υποσυνείδητο, να μην σκεφτώ ότι με περιμένουν και εμένα στο σπίτι μου, όπως τόσους και τόσους άλλους που δεν γύρισαν ποτέ πίσω από μια καθημερινή αποστολή. Ίσως και κάποιοι να πουν ότι τα ήθελε και τα έπαθε. Όμως εγώ δεν πετάω για αυτούς.

Πετάω για τον πατέρα μου, που καμαρώνει στην άκρη στο χωράφι όταν περνούν τα μαχητικά μας. Πετάω για το παιδί στη Φλώρινα, που περπατάει στο χιόνι να πάει στο σχολείο. Πετάω για τον παπά μας, που κάνει χιλιόμετρα για να κάνει Ανάσταση με τους τσοπαναρέους στο ύψωμα της Παναγιάς. Πετάω για τον ψαρά που βγήκε στις τέσσερις το πρωί με την ψαρόβαρκα για να φέρει το μεροκάματο στη φαμελιά του. Πετάω για τον δασκαλάκο που πληρώνει, από την τσέπη του τις φωτοτυπίες στα Άγραφα της Καρδίτσας.

Για αυτούς πετάω. Για να μπορούν να κάνουν αυτά που χρόνια κάνουν και να κρατάνε την πατρίδα μας ζωντανή. Ούτε αυτοί ούτε εγώ θα ζητήσω υπερωρίες γιορτές και Κυριακές. Γιατί εγώ πετάω γα την πατρίδα μου. Πετάω για τους δικούς μου ανθρώπους, αυτούς που γλεντάνε με την ψυχή τους.

Ζουν για μια στιγμή και όταν πεθαίνουν ξεπροβοδίζουν τους δικούς τους ανθρώπους με τραγούδια και εύχονται καλή αντάμωση. Ίσως κάποιο πρωί όταν κοιτάξεις ψηλά να με δεις. Γιατί εκεί που ισιώνει ο αετός οι γλάροι δεν πετάνε».

Το συγκεκριμένο κείμενο εμφανίσθηκε μετά την πτώση του μαχητικού Miraz και το θάνατο του χειριστή του. Ο συντάκτης του παραμένει άγνωστος αν και φαίνεται να πρόκειται για κάποιο συνάδελφο του νεκρού πιλότου.

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ
Login with email
Login with Facebook

Άλλα άρθρα συγγραφέα

Του Απόστολου Τομαρά

Σχόλια αναγνωστών

Συνάντηση Αβέρωφ-Ακιντζί στην κατεχόμενη Κερύνεια

«Τα γνωστά τετριμμένα επικοινωνιακά κόλπα του ασόβαρου Προέδρου του ΔΗΣΥ που στερούνται μονίμως ουσίας ...»
Θεοχάρης Θεοχάρη  |  21:53

Διαγράφηκαν δάνεια εκτοπισθέντων γεωργοκτηνοτρόφων από την ΣΚΤ

«Είμαστε εύκολοι δανειστές, παρέχουμε μακροπρόθεσμη και βραχυπρόθεσμη χρηματοδότηση δανείων. Προσφέρουμε ...»
Ντέρεκ Ντάγκλας  |  19:09

Αναστασιάδης: Δεν υπήρξε διασπάθιση δημόσιου χρήματος κατά τη θητεία μου

«Χαχαχα Χαχαχα Χαχαχα Εδώ γελάει και το παρδαλό κατσίκι Πουλήστε ακόμα ένα διαβατήριο η ξεπουλήστε ...»
Yiannos  |  14:00

Αναστασιάδης: Εκτός συνταγματικού πλαισίου ο Γ. Ελεγκτής

«Στην χώρα της Μπανανίας όπου εμείς ζούμε, με την διαφθορά, τις δολοπλοκίες και τα μαγειρέματα στην πλάτη ...»
Yiannos  |  13:06

Απόστολος Τομαράς: Τελευταία Ενημέρωση

X