ΚΛΕΙΣΙΜΟ
Loading...
 

Πολιτικός υπερρεαλισμός

Του Μιχάλη Τσικαλά

Του Μιχάλη Τσικαλά

tsikalasm@kathimerini.com.cy

Θα μπορούσε να αφορά σε οδηγίες προς ναυτιλλομένους η συγκεκριμένη στήλη, εφόσον στο πέλαγος της πολιτικής, το σημαντικό είναι να επιπλέει η ουσία και να καταλήγει στον πάτο το ευτελές και το ασήμαντο. Τουλάχιστον, έτσι θα έπρεπε να είναι και όχι να αντιμετωπίζουμε σήμερα τα ρεύματα της ζωγραφικής όπως είναι ο υπερρεαλισμός, ως πολιτικά πεπραγμένα που τα ζούμε καθημερινά. Διότι μόνο μέσα από μία υπερρεαλιστική οπτική των πραγμάτων, μπορεί να συλλάβει κανείς πως συγκεκριμένα άτομα που προκάλεσαν με τη συμπεριφορά τους, τις κραυγές, τη μη πολιτική τους νόηση, ζητάνε κατανόηση και ψήφο από την κοινωνία. Ζητάνε να εκλεγούν και πάλι για να υπηρετήσουν πιστά τον τοίχο τους στο Facebook, το προσωπικό τους τοτέμ με τους κόλακες να φωνάζουν «αέρα» σε κάθε νέα δημοσίευση.

Δικαίωμα του καθενός είναι να κρίνει ο ίδιος για τον εαυτό του τι είναι καλό, πολιτικά ορθό και πώς θα περάσει τα δικά του μηνύματα. Την ίδια ώρα, όμως, είναι στην κοινωνία που απευθύνομαι ή σε εκείνους τους λίγους μπροστά στους πολλούς της αποχής, που θα πάνε να ψηφίσουν. Με τους τελευταίους, δεν συμφωνώ. Δεν συμπαραστέκομαι στο επιχείρημα ότι είμαι απογοητευμένος από την πολιτική και δεν ψηφίζω. Ίσα-ίσα που εκείνα τα οποία ταλαιπωρούν τα αυτιά, τα μάτια, και τη σκέψη σου πρέπει να τα βάλεις εκεί που ανήκουν και με την ψήφο σου. Άλλος τρόπος δεν υπάρχει. Είναι τη δική μας σοφία που πρέπει να προτάξουμε, μπροστά στη γενικότητα και την παραζάλη υπερρεαλιστικών συμπεριφορών, που άπτονται προτάσεων όπως «αυτό που δεν είδα δεν υπάρχει». Υπάρχει και βασιλεύει, περισσότερο και από τον Μέγα Αλέξανδρο. Εν τέλει, η αποχή αποτελεί άλλη μία αιτία για καυγά σε ένα αρμόδιο πάνελ και τίποτα παραπάνω. Θα το συζητήσουν, αλλά η ανάλυση θα επιπλεύσει, θα βγει στην επιφάνεια, εκεί που θα έπρεπε να είναι η ουσία και το πάνω γίνεται κάτω. Αυτό είναι, τελικά, και το ζητούμενο όλων των πολιτικών αρχηγών, συζητώντας μαζί τους. Να μείνουμε, λένε, στα μεγάλα και να αφήσουμε να περάσουν τα μικρά. Αυτό, όμως, είναι ευκταίο και όχι εφικτό.

Η λεγόμενη μικρή πολιτική δεσπόζει σε όλα τα πολιτικά σύνορα του πλανήτη, ενίοτε δε γιγαντώνεται και φτάνει σε μεγέθη τύπου Τραμπ και άντε μετά να βγάλεις άκρη. Οι μικρότεροι και δη κυπριακότεροι Τραμπ, σε λίγο θα είναι μέρα νύχτα στην τηλεόρασή σου και θα πρέπει να χαμηλώσεις εσύ την ένταση της συσκευής, εφόσον εκείνοι δεν πρόκειται να χαμηλώσουν την ένταση της φωνής τους. Θα επιμείνουν στις δικές τους αρχές και αξίες, όπως τις αναγνωρίζουν, παράλληλα θα έχουν την πεποίθηση ότι η κοινωνία τις ενστερνίζεται, γιατί διαφορετικά δεν θα τους ψήφιζε, δεν πρόκειται να συμφωνήσουν με κανέναν πολιτικό αντίπαλο εκτός και αν αυτός υποκύψει στη δική τους γνώμη και πάμε παρακάτω. Δεν ξέρω αν η αφηρημένη πρόταση του Γκιγιώμ Απολλιναίρ, θα μπορούσε να μπει σε αρτιότερο πλαίσιο. Συνυπολογίζω, όμως, την ευθύνη όλων μας για όλα τα προαναφερόμενα προς την ευθύνη των πολιτικών αρχηγών και την ατομική ευθύνη του κάθε βουλευτή για το τελικό αποτέλεσμα. Αν ο καθένας από εμάς δεν συλλογιστεί ατομικά τι κάνει, πώς το κάνει και ποια η ωφέλεια, τότε κανείς μας δεν μπορεί να ευαγγελίζεται συλλογικά τι πρέπει να γίνει…

Διαβάζονται σήμερα

Άλλα άρθρα συγγραφέα

Του Μιχάλη Τσικαλά

Σχόλια αναγνωστών

#PoliticsBlog Ο πιο εύκολος αντίπαλος, η Λουτ και το αγνοούμενο πόρισμα

«Εσύ και ο συνομιλητής σου, που πολύ βολικά δεν αναφέρεις ποιος είναι, πρέπει να αντιληφθείτε ότι ανήκετε ...»
Yiannos  |  10:15

Γ. Εισαγγελέας: Καμιά σχέση με συγκεκριμένη πώληση τεμαχίου στον Πωμό

«Κάτι μου λέει ότι δεν είναι τυχαία που άρχισε η υπόσκαψη του Γ.Ε. Μετά από διαφωνίες του με κάποιες ...»
CGA  |  09:36

Ζητά βοήθεια η Ερευνητική Επιτροπή για ΣΚΤ

«Eλπίζω όταν αυτή η Επιτροπή τελειώσει το έργο που ανέλαβε, να μην ντρέπεται να κυκλοφορεί στους ...»
knak  |  20:51

Μιχάλης Τσικαλάς: Τελευταία Ενημέρωση