ΚΛΕΙΣΙΜΟ
Loading...
 

Εφτά σε παίρνει αριστερά, μην το ζορίζεις

Του Μιχάλη Τσικαλά

Του Μιχάλη Τσικαλά

tsikalasm@kathimerini.com.cy

Είναι δεδομένο πως το ΑΚΕΛ έχει πολλά μπροστά του να αντιμετωπίσει ως κόμμα. Καταστάσεις που θα επιφέρουν νέο κύμα εσωστρέφειας, ίσως καρατομήσεις όπως έκανε και στο παρελθόν, με τον χρόνο να πηγαίνει παράλληλα, εφόσον θα πρέπει να ασκεί έλεγχο στην κυβέρνηση, να προετοιμάζεται για τις Δημοτικές και κατόπιν για Προεδρικές. Είναι η δεύτερη πολιτική δύναμη το ΑΚΕΛ, αλλά δεν λέει να το καταλάβει. Ή το καταλαβαίνει, αλλά φαίνεται πως το ίδιο του το ειδικό βάρος, ο όγκος και το σχήμα, δεν το αφήνουν να βγάλει προς τα έξω τα θετικά του στοιχεία και να συνταυτιστεί με την κοινωνία. Είμαι της άποψης πως τα συλλογικά όργανα, το στομάχι του κόμματος, έχει βαρυστομαχιάσει και δεν μπορεί να βρει σωστό τρόπο που θα μπορούσε να βοηθήσει το ΑΚΕΛ και να βελτιώσει την εικόνα του, μετά τη διακυβέρνηση Χριστόφια. Γιατί είναι δύσκολο μέσα από διαδικασίες να φτάσεις στο απλό.

Δεν είναι τυχαίο πως τρεις στις τέσσερις ερωτήσεις αφορούν σήμερα σε εκείνη την περίοδο, πως η εσωστρέφεια που προέκυψε από τα λάθη τότε, χτυπάει το κόμμα ακόμη, ασχέτως αν συγγενείς και φίλοι εντοπίζουν τα προβλήματα στους συνεργάτες. Είναι όμως ενδεικτικό: Να καλούνται στελέχη, αλλά και ο ίδιος ο γ.γ. Άντρος Κυπριανού να σχολιάσουν το Μαρί και να το πράττουν με όλους τους λανθασμένους τρόπους: Ο κ. Λουκαΐδης, που δεν δέχτηκε να μπει σε διάλογο σε τηλεοπτικό κανάλι, με τον γιο ενός από τους θανόντες. «Δεν θέλω να μιλήσω με κανέναν συγγενή των νεκρών» είπε. Δηλαδή; Πώς να το πιάσεις αυτό; Πολιτικά; Ανθρώπινα; Είναι τέτοια η αμηχανία και η άμεση στάση άμυνας που δεν μπορούν καν αφενός να συζητήσουν, αφετέρου να σκεφτούν και επικοινωνιακά πόσο κακό κάνει αυτό στην εικόνα του κόμματος; Ποιο είναι το πρόβλημα δεν το καταλαβαίνω. Από την άλλη, ο κ. Κυπριανού, μιλώντας για το Μαρί έκανε εν έτει 2016 τη… σύγκριση του αιώνα.

Ότι πήγε τότε στη Γερμανία και του είπε ο Γκάμπριελ πως εκρήξεις σαν το Μαρί συμβαίνουν δέκα τον χρόνο στη Γερμανία και πως δεν μπορούσε να καταλάβει, ο Γκάμπριελ, γιατί διαμαρτύρονταν τότε ο κόσμος και γιατί ήταν έξω από το Προεδρικό, ζητώντας την παραίτηση Χριστόφια. Και το είπε ο Άντρος αυτό ως επιχείρημα; Δηλαδή, αλήθεια; Τι ήθελε ο επικεφαλής του ΑΚΕΛ να προβάλει εκείνη τη στιγμή, τη μέρα, την ώρα της επετείου της καταστροφής; Πως δεν έπρεπε να κατέβουν Προεδρικό (ή ήταν υποκινούμενοι όσοι πήγαν;) και τέλος πάντων έφυγαν 13 από τη ζωή, αλλά το σημαντικό είναι οι «φασίστες» που βρέθηκαν έξω από το Προεδρικό, όπως λέγανε και τότε συγγενείς και φίλοι; Σε ποια κοινωνία και υπό ποιες περιστάσεις θα μπορούσε ένα τέτοιο επίπεδο κυνισμού να γίνει δεκτό και από ποιο ακροατήριο; Κυνισμός στα όρια της ύβρης, της απαξίωσης, του τσουβαλιάσματος όλων των επιχειρημάτων που δικαιολογούν τη μανία καταδιώξεως των απανταχού Αριστερών, που όλοι θέλουν το κακό τους, μέχρι να καταλάβουν την εξουσία κι άμα συμβεί αυτό, για ό,τι γίνει, φταίει κάποιος άλλος. Δεν μπορεί μία κοινωνία να συμφωνεί απόλυτα με ένα κόμμα, ακόμη και στον κομμουνισμό υπήρχαν διαφωνούντες.

Οπότε, πρέπει να καταλάβει το ΑΚΕΛ πως σε μία σχέση κοινωνίας-κόμματος, όπως σε μία οποιαδήποτε σχέση, δεν μπορεί να φταίει πάντα ο ένας ή άλλος. Όποιος και να είναι αυτός. Αν δεν γίνεται κατανοητή η απόσταση που δημιουργεί το ίδιο το κόμμα όχι με τη βάση του, που είναι η μεγάλη του έγνοια, αλλά με την κοινωνία την ίδια από κάτι τέτοιες ατάκες, τότε το πρόβλημα είναι μεγαλύτερο από ό,τι νομίζουν. Και το πρόβλημα δεν κρύβεται μέσα στα στελέχη που εναντιώθηκαν στο κόμμα στις εκλογές. Το πρόβλημα δεν είναι η διακυβέρνηση Χριστόφια ούτε και τα λάθη στην επιλογή συνεργατών.

Είναι λάθη διαχείρισης που δεν μπορούν να γίνουν με τον πλέον απλό τρόπο κατανοητά, όταν την ίδια ώρα εν έτει 2016 το απλό της επικοινωνίας είναι και το πλέον εύκολο, αλλά και αποδεκτό. Αν είχε κάνει βαθιά αυτοκριτική το ΑΚΕΛ και την είχε κοινωνήσει και έβγαινε αντί να πυροβολεί να δεχτεί τα λάθη και να χαράξει άλλη πορεία με τα λόγια και τα έργα, εφόσον πώς αλλιώς θα αποδειχθεί πως η αυτοκριτική είχε νόημα, τότε και ο κόσμος θα έπαυε να ασχολείται με τη διακυβέρνηση Χριστόφια. Ο ίδιος κόσμος που έδωσε στο ΑΚΕΛ τη δυνατότητα να κυβερνήσει, δεν ήταν μόνο του κόμματος, όπως δεν μπορείς να με πείσεις πως είναι ΑΚΕΛ όσοι πάνε να δούνε για 1.335η φορά τον Βασίλη.

Είναι η ίδια η κοινωνία στην οποία τώρα, μέσω της επαναλαμβανόμενης αποθέωσης έντεχνων στίχων σε συνδυασμό με ρίμες του παραλόγου που κατοικοεδρεύουν στα βαρυστομαχιασμένα από τις διαδικασίες συλλογικά όργανα, δεν βρίσκει λόγια να της μιλήσει και προτιμάει να την κατηγορεί. Κι ας λέει ο Καββαδίας, επτά σε παίρνει Αριστερά, μην το ζορίζεις…

 

Διαβάζονται σήμερα

Άλλα άρθρα συγγραφέα

Του Μιχάλη Τσικαλά

Σχόλια αναγνωστών

Σύστημα πρόβλεψης σεισμών σώζει ζωές στο Μεξικό

«Η είδηση είναι λειψή: Δεν μας λέτε πώς έσωσε ζωές κατά τη διάρκεια των δύο τελευταίων σεισμών στο Μεξικό. ...»
Παναγιώτης Νικηφόρου  |  17:10

Προς εκλογές επιβίωσης βαίνει το ΑΚΕΛ

«Ο Αντρος απλως εφαρμοζει το χριστοφιακό :"το κομμα τζιε τα μαθκια σας", το οποιον ουσιαστικα παροτρυνει ...»
Ντοπρος Κελαηδης  |  06:57

Γιώργος Λιλλήκας: Στον β΄ γύρο κερδίζω τον όποιο αντίπαλο

«Εκαταντησες σαν την ΟΜΟΝΟΙΑ. Γεννημένος νικητής. Αναμορφωτής, ηγέτης, λεβέντης. Όπως όλους τους άλλους ...»
Billy JO  |  17:46

Λονδίνο: Φονικό εκρηκτικό περιείχε η βόμβα της επίθεσης

«Νομίζετε ότι είναι τόσο απαραίτητη και διευκρινιστική η ανάλυση, γιατί δεν λειτούργησε ο μηχανισμός; ...»
Κλεῖτος  |  08:22

Μιχάλης Τσικαλάς: Τελευταία Ενημέρωση