ΚΛΕΙΣΙΜΟ
Loading...
Τελευταία Ενημέρωση: 20:56
 

Η Ομοσπονδία και ερμηνείες

Του Νίκου Κατσουρίδη

Του Νίκου Κατσουρίδη

twitter

Όταν το 1977 οι Μακάριος και Ντενκτάς υπέγραψαν τη Συμφωνία Υψηλού Επιπέδου έμπαιναν και οι βάσεις αναζήτησης της λύσης μέσα σε συγκεκριμένο, συμφωνημένο πλαίσιο. Τι έλεγε η συγκεκριμένη συμφωνία;

1. Επιζητείται μια ανεξάρτητη και αδέσμευτη δικοινοτική ομόσπονδη δημοκρατία.

2. Η περιοχή της υπό τη διοίκηση της κάθε κοινότητας θα συζητηθεί υπό το φως της οικονομικής βιωσιμότητας, της παραγωγικότητας και της ιδιοκτησίας.

3. Θέματα αρχών, όπως της ελευθερίας διακίνησης, ελευθερίας εγκατάστασης, δικαιώματος περιουσίας καθώς και άλλα ειδικότερα θέματα παραμένουν ανοικτά προς συζήτηση λαμβάνοντας υπόψη τη θεμελιώδη βάση για ένα δικοινοτικό ομόσπονδο σύστημα, καθώς τυχόν ορισμένες δυσκολίες που ενδεχομένως να εγερθούν από την τ/κ κοινότητα.

4. Οι εξουσίες και λειτουργίες της κεντρικής Ομοσπονδιακής κυβέρνησης θα είναι τέτοιες ώστε να διασφαλίζουν την ενότητα της χώρας λαμβανομένου υπόψη του δικοινοτικού χαρακτήρα του κράτους.

Δύο γενικές παρατηρήσεις πριν σχολιάσω το σημείο που προτίθεμαι να σχολιάσω.

(α) Εκείνο που τονίζεται στη συμφωνία είναι η δικοινοτικότητα του ομοσπονδιακού κράτους. Η διζωνικότητα ως όρος αλλά και ως έννοια – με τις διαφορετικές ερμηνείες των πλευρών – προέκυψε αργότερα. Βέβαια έχει προ πολλού υιοθετηθεί και η διζωνικότητα και δεν τίθεται θέμα ανατροπής, αλλά απεμπλοκής από την έννοια που η τουρκική πλευρά δίνει στον όρο «διζωνική».

(β) Σε καμιά περίπτωση τα επί μέρους δεν μπορεί να ανατρέπουν το κύριο. Και το κύριο σε αυτήν τη συμφωνία είναι ότι μιλάμε για ανεξάρτητη, αδέσμευτη, δικοινοτική δημοκρατία με διασφαλισμένη την ενότητα της χώρας. Όλα τα άλλα λαμβάνονται σοβαρά ή σοβαρότατα υπόψη αλλά δεν μπορούν να ανατρέπουν το κύριο. Από τότε μέχρι σήμερα το κύριο στοιχείο της συμφωνίας ενισχύθηκε από τη συμφωνημένη αποδοχή της μιας και μόνης κυριαρχίας, ιθαγένειας και διεθνούς προσωπικότητας και αρκετά άλλα στοιχεία. Πολλά από τα οποία προέκυψαν και ως αποτέλεσμα της ένταξής μας (2008) στην Ε.Ε. Βέβαια το τελευταίο οδήγησε μέρος του σημείου (1) της συμφωνίας Μακαρίου-Ντενκτάς σε νέκρωση. Και εννοώ την αναφορά σε «αδέσμευτη» δημοκρατία.

Από τότε μέχρι σήμερα, το σημείο (1) δέχθηκε πολλές εσκεμμένες διαστρεβλώσεις και υπερβολικές ερμηνείες. Και εννοώ την ιδέα της Ομοσπονδίας, η οποία προέκυψε ως αδήριτος, επώδυνος συμβιβασμός ως αποτέλεσμα του τουρκοφόρου πραξικοπήματος και της εισβολής η οποία ακολούθησε. Ομοσπονδία λοιπόν. Αλλά ποια ομοσπονδία; Από τότε παρατηρούνται ορισμένες ακραίες ερμηνείες. Πρώτα απ’ όλα από την Τουρκία. Η οποία εννοεί μετατροπή του στάτους κβο σε Ομοσπονδία. Με δύο λόγια σε ένα μόρφωμα όπου η κάθε συνιστώσα μονάδα ουσιαστικά θα είναι κυρίαρχη στον χώρο της. Αλλά αυτό δεν είναι ομοσπονδία. Είναι κατά το μάλλον ή ήττον Συνομοσπονδία δύο κρατών και βλέπουμε. Στη δική μας πλευρά είχαμε δύο ερμηνείες ευθύς εξ αρχής και μια τρίτη στην πορεία του χρόνου.

Πρώτη ερμηνεία η ιδέα ότι απλώς το Ενιαίο κράτος θα μετονομαζόταν σε Ομοσπονδία και θα συνεχίζαμε από εκεί που διακόπηκε η ιστορική πορεία αυτού του τόπου, λόγω πραξικοπήματος και εισβολής. Αυτά όμως δεν γίνονται επειδή απλώς το επιθυμείς ή αυτό θεωρείς ηθικό και δίκαιο ή είναι ηθικό και δίκαιο. Το καλοκαίρι του 1974 άλλαξε ο ρους της ιστορίας.

Δεύτερη ερμηνεία η άποψη ότι η ομοσπονδία προέκυψε ως αναγκαίος οδυνηρός συμβιβασμός ακριβώς λόγω της ιστορικής ανατροπής που προηγήθηκε το 1974 και πρέπει να συνάδει με τα διεθνή πρότυπα, όπου υπάρχουν βασικά κοινά χαρακτηριστικά για όλες τις ομοσπονδίες, το διεθνές δίκαιο και για μια χώρα μέλος της Ε.Ε. και το ευρωπαϊκό δίκαιο. Το βασικό της πλαίσιο καθορίστηκε τουλάχιστον δύο φορές από το Εθνικό Συμβούλιο με πιο πρόσφατη την ομόφωνη απόφαση του Σεπτέμβρη του 2004.

Τρίτη ερμηνεία προέκυψε στην πορεία του χρόνου ως αποτέλεσμα της απογοήτευσης από την αδυναμία να φτάσουμε σε λύση. Η απογοήτευση οδήγησε σε απελπισία και η απελπισία σε σταδιακή διολίσθηση στις ερμηνείες του αντιπάλου για να βρεθεί «λύση».
Υπάρχει φυσικά και η παραλλαγή αυτής της ίδιας πηγής, δηλαδή της κόπωσης, της απογοήτευσης και της απελπισίας, η οποία οδηγεί στην απόρριψη της Ομοσπονδίας.

Η μόνη προσφερόμενη και ορθή υπό τις περιστάσεις που προέκυψαν ερμηνεία και οδός πόρευσης και αγώνα, είναι η δεύτερη ερμηνεία. Με συνέπεια σε αρχές και ευελιξία στη μεθοδολογία και τους τακτικούς χειρισμούς. Ανυποχώρητοι στη κυριαρχία και ελαστική σε άλλα.
Ο κ. Νίκος Κατσουρίδης είναι πρώην βουλευτής του ΑΚΕΛ.

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ
Login with email
Login with Facebook

Διαβάζονται σήμερα

Άλλα άρθρα συγγραφέα

Του Νίκου Κατσουρίδη

Σχόλια αναγνωστών

#PoliticsBlog Το θεαματικό φινάλε της Χρυσταλλούς και ο δυναμισμός του Συλλούρη

«Κουτοπονηράδες. Εδώ βουλευτές με μη εξυπηρετούμενα δάνεια διαπραγματεύτηκαν και ψήφισαν νομοσχέδια που ...»
Πέτρος Παπαστυλιανού  |  12:38

Στα 3,1 δισ. ευρώ μειώθηκε το εμπορικό έλλειμμα στην Κύπρο

«" Οι συνολικές εξαγωγές ανήλθαν σε €3 δισ, αύξηση 53% σε σύγκριση με την ίδια περίοδο του 2017 (€1 δισ. ...»
Χρίστος  |  17:42

Στα 3,1 δισ. ευρώ μειώθηκε το εμπορικό έλλειμμα στην Κύπρο

«Έλεος.... "Οι εισαγωγές από τον υπόλοιπο κόσμο ανήλθαν σε €171,7 δισ, αύξηση 6,4% σε σύγκριση με ...»
Χρίστος  |  17:38

Επίθεση Αλβανών χάκερς στην ιστοσελίδα της, καταγγέλλει η Αλληλεγγύη

«Το σχόλιο του Ντόμπρος Κελαήδης για τους Αλβανούς στην Κύπρο έχει αφαιρεθεί, γιατί χαρακτηρίστηκε από ...»
Γιάννης Αδειλίνης, online editor «K»  |  13:40

Νίκος Κατσουρίδης: Τελευταία Ενημέρωση