ΚΛΕΙΣΙΜΟ
Loading...
 

Μια φτωχογειτονιά στο Λονδίνο

του Δημήτρη Λουκά*

Γίναμε μάρτυρες τις τελευταίες μέρες ενός φρικτού περιστατικού που έλαβε χώρα στο Δυτικό Λονδίνο, όπου δεκάδες άνθρωποι, ένοικοι ενός ουρανοξύστη κάηκαν ζωντανοί ή έχασαν την ζωή τους από τους καπνούς, μέσα στην φονική φωτιά που ξέσπασε τα μεσάνυχτα και εξαπλώθηκε εν ριπή οφθαλμού μέχρι τον 24οροφο. Όπως διαφάνηκε, η πυρκαγιά δεν έπιασε στον ύπνο μόνο τους ενοίκους αλλά και τους αρμοδίους, και κατέδειξε σειρά παραλείψεων από τις αρμόδιες αρχές, καθώς διαπιστώθηκε καταρχήν ότι στην πολυκατοικία δεν υπήρχε σύστημα συναγερμού για ανίχνευση πυρκαγιάς. Χαρακτηριστικές ήταν οι μαρτυρίες διασωθέντων που περιέγραφαν πως αντιλήφθηκαν ότι το κτήριο ήταν περικυκλωμένο στις φλόγες από τις φωνές περαστικών. Κατά δεύτερο δεν υπήρχε σε κάποιον από τους 24 ορόφους πυροσβεστήρας, ψεκαστήρες ως πρώτο μέτρο ελέγχου της πυρκαγιάς έως ότου φτάσουν στο σημείο οι πυροσβεστικές δυνάμεις και αναλάβουν δράση.

Το πλέον τραγικό ήταν το γεγονός ότι το υλικό το οποίο είχε χρησιμοποιηθεί ως αντιπυρικό, είτε ήταν κακής ποιότητας, είτε δεν είχε τοποθετηθεί σωστά, με αποτέλεσμα να λειτουργεί κατά τρόπο αντίθετο από αυτό που θα έπρεπε να κάνει. «Ήταν σαν σπίρτα οι τοίχοι που άναβαν την φωτιά και την συνέχιζαν», ήταν οι χαρακτηριστικές μαρτυρίες ανθρώπων που έζησαν από κοντά εκείνη την φρικιαστική νύχτα.

Το περιστατικό όμως πέραν της τραγωδίας, απέκτησε στη συνέχεια ένα είδος ταξικής διαμάχης που μάλλον θα υπόβοσκε εδώ και καιρό στην αγγλική πρωτεύουσα, κάτι που είναι λογικό να αντιληφθεί κανείς αν λάβει υπόψη ότι οι ένοικοι του 24οροφου κτηρίου ήταν στο σύνολο τους άνθρωποι μικρομεσαίας τάξης, ενώ μάλιστα η συγκεκριμένη γειτονιά είναι το μοναδικό σημείο της κατά τα άλλα πλούσιας περιοχής που κατοικείται από φτωχούς ανθρώπους. Αναφέρθηκε δε ότι αυτοί, οι άνθρωποi μικρομεσαίας τάξης είχαν προειδοποιήσει πολλές φορές στο παρελθόν για τα προβλήματα ασφάλειας του κτηρίου, όμως προφανώς φώναζαν σε ώτα μη ακουόντων. Τα αυτιά άνοιξαν, όταν ήταν πλέον αργά. Αίσθηση έκανε και το γεγονός ότι ακόμα και όταν η πρωθυπουργός της χώρας Τερέζα Μέι  μετέβη στο σημείο, δεν συναντήθηκε με τους ντόπιους, κάτι που έχει προκαλέσει σωρεία αντιδράσεων. Δεν μπορεί να μην αναρωτηθεί κανείς αν θα έκανε το ίδιο, αν το περιστατικό συνέβαινε πριν από τις βουλευτικές εκλογές της χώρας

Θα μπορούσε να διερωτηθεί κανείς επίσης για το αν δεν επρόκειτο για μια φτωχογειτονιά, ποια θα ήταν η αντιμετώπιση εξ αρχής. Από τον, δήμο, την διαχειριστική εταιρία, ακόμα και την ίδια την πρωθυπουργό.

Και κάπου έρχεται στο μυαλό ο ευρωπαϊκός πυλώνας των κοινωνικών δικαιωμάτων.

Αυτός που παρουσίασε ο Ζαν Κλωντ Γιούνκερ με στόχο την δημιουργία μιας δικαιότερης Ευρώπης, καλύτερων συνθηκών ζωής και εργασίας στην Ευρώπη.

Την ώρα που η ΕΕ δηλώνει  ότι διαθέτει τα πιο προηγμένα συστήματα κοινωνικής πρόνοιας του κόσμου, στην Βρετανία γίνονται περικοπές στον προϋπολογισμό από μία κυβέρνηση συντηρητική . Και μπορεί η χώρα να ξεκίνησε ήδη της διαδικασία εξόδου από την Ένωση όμως οι πρακτικές, και η νοοτροπία που εφάρμοζε μέχρι σήμερα, θα έπρεπε να ήταν στο γράμμα και πνεύμα της Ευρώπης.

Είναι κάτι τέτοιες στιγμές που συνειδητοποιεί κανείς ότι διακρίσεις και κοινωνική ανισότητα υπάρχει όσο και αν επιθυμούμε να τα αποβάλουμε  από το ευρωπαϊκό μας προοδευτικό κατά τα άλλα πνεύμα. Είναι φορές που δυστυχώς, η αξία της ζωής μετρά αλλιώς και αναλόγως της καταγωγής, και της κοινωνικής καταξίωσης.

Και αν η Ευρώπη δεν καταφέρει να αλλάξει την νοοτροπία στη ρίζα της, τότε όσοι πυλώνες και να προωθηθούν, όσο βαρύγδουπες και να είναι οι δηλώσεις των ευρωπαϊων ηγετών, τίποτα δεν αλλάζει τελικά επί της ουσίας.

 

*φοιτητής Δημοσιογραφίας ΜΜΕ και Επικοινωνίας του πανεπιστημίου Frederick

ΣΧΕΤΙΚΑ TAGS
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ
Login with email
Login with Facebook

Διαβάζονται σήμερα

Follow Europe: Τελευταία Ενημέρωση