ΚΛΕΙΣΙΜΟ
Loading...
 

Τρομοκρατικές επιθέσεις ή αρρώστια εποχής;

*του Ανδρέα Ανδρέου

 

Είναι πασιφανές, πως ο παραπάνω τίτλος, δεν χρειάζεται και μεγάλη εξήγηση. Τις προηγούμενες μέρες γίναμε μάρτυρες μιας πλέον οικείας, αλλά και ασύλληπτης σε ένταση επίθεσης.

Το βράδυ της 23ης Μαΐου, άνδρας πυροδότησε εκρηκτικό μηχανισμό στο «Manchester Arena» λίγο μετά τη συναυλία της Αριάνα Γκράντε, με αποτέλεσμα ολόκληρο το Ηνωμένο Βασίλειο να θρηνεί σήμερα 22 νεκρούς και τουλάχιστον 50 τραυματισμένα άτομα. Το τραγικότερο όλων: μεταξύ αυτών και παιδιά. Οι εικόνες που ακολούθησαν ήταν φρικιαστικές. Ουρλιαχτά, ποδοβολητό, πανικός, διαμελισμένα μέλη ανθρώπων, γονείς σε κατάσταση πανικού έψαχναν απεγνωσμένα να εντοπίσουν τα παιδιά τους, αίματα, φόβος χάος. Γιατί άραγε ζούμε τέτοιες καταστάσεις εν καιρώ 2017;

Εδώ και αρκετά χρόνια, οι τρομοκρατικές επιθέσεις θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν και ως μία μάστιγα της εποχής. Σε τακτά χρονικά διαστήματα, με την ευκαιρία συσσωρευμένων από κόσμο εκδηλώσεων, βρίσκουν πρόσφορο το έδαφος, οργανωμένα σύνολα να προβαίνουν σε αποτρόπαιες τρομοκρατικές επιθέσεις.

Την βάρβαρη αυτή πράξη καταδικάζουν αλλά και καταδίκασαν πολλά σημαντικά άτομα μεγάλων χωρών, μεταξύ των οποίων και η Γερμανίδα καγκελάριος Άγκελα Μέρκελ. Την πράξη καταδίκασε και η πρωθυπουργός της Βρετανίας Τερέζα Μέι, γεγονός εύλογο μιας και η έκρηξη στο Μάντσεστερ έγινε δυόμισι εβδομάδες πριν τις εκλογές, τις οποίες οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι θα κερδίσει με μεγάλη διαφορά η πρωθυπουργός Τερέζα Μέι. Χωρίς καμία αμφιβολία, όμως, το πρόβλημα δεν μπορεί να λυθεί με την λεκτική καταδίκη τέτοιων αποτρόπαιων εγκλημάτων και η Ευρώπη πρέπει να αντιδράσει.

Τα ευρωπαϊκά κράτη και οι κυβερνώντες δεν προχωρούν σε επί της ουσίας βήματα, την ώρα που η συγκεκριμένη μορφή εγκλήματος έχει γίνει μέρος της ζωής των πολιτών διεθνώς αλλά και της ευρωπαϊκής οικογένειας. Όσοι μπορούν να αντιληφθούν τη σοβαρότητα της κατάστασης και την διαιώνιση της αρρωστημένης αυτής συνήθειας, καταλαβαίνουν ότι η κατάσταση βρίσκεται εκτός ελέγχου και ορίων. Κυριαρχεί παντού το αδικαιολόγητο μίσος και άνθρωπος σκοτώνει άνθρωπο, αδιαφορώντας πως ανάμεσα τους υπάρχουν μέχρι και παιδιά.

Οι διαδηλώσεις, οι λεκτικές καταδίκες αλλά και τα μηνύματα συμπαράστασης δυστυχώς δεν μπορούν σε καμία των περιπτώσεων να κατευνάσουν πλέον την δεινή πραγματικότητα. Κρίνεται επιτακτική, η ανάγκη για περαιτέρω δραστηριοποίηση παγκοσμίως. Όλες οι χώρες, οι κυβερνώντες και όλα τα δυνατά ‘χαρτιά’ αυτού του κόσμου πρέπει να αναλάβουν δράση, με φυλακίσεις, δρακόντεια μέτρα ασφαλείας αλλά και ποινές, ίσως πρωτάκουστες και γιατί όχι και μεσαιωνικές. Άλλωστε και οι καταστάσεις αυτές, δεν συνάδουν με την Ευρώπη του 2017.

Τα μέχρι τώρα λεγόμενα μέτρα ασφαλείας, είναι φανερό ότι δεν απέδωσαν. Επομένως, χρειάζονται ακόμη πιο ισχυρά. Το μόνο σίγουρο είναι πως, αν συνεχιστούν τα ίδια μέτρα φρούρησης και ασφαλείας, δεν θα αργήσουν όλα τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και τηλεοπτικά κανάλια να μεταδώσουν μία νέα είδηση τρομοκρατικής επίθεσης.

Επιβάλλεται να εξαλειφθεί η αρρώστια αυτή, είτε με λογικά μέτρα είτε και με πιο βίαιης μορφής. Γιατί πράγματι, πρόκειται για μία διαταραγμένη μορφή ασθένειας. Τέλος στη μηδενική ανοχή, στη βία και σε όλες τις εκδηλώσεις μορφών μίσους. Ας ξυπνήσουν όλες οι μεγάλες δυνάμεις από τον λήθαργο που επιδιώκουν να βρίσκονται, πριν να είναι αργά. Οι ανθρώπινες ζωές δεν είναι παιχνίδι!

*Απόφοιτος μεταπτυχιακών σπουδών στα ψηφιακά ΜΜΕ και Δημοσιογραφίας στο τμήμα επικοινωνίας και σπουδών διαδικτύου του ΤΕΠΑΚ

Διαβάζονται σήμερα

Follow Europe: Τελευταία Ενημέρωση