Ο Νίκος Αναστασιάδης έχει, στην προσπάθεια του να προσεγγίσει το κέντρο, απολέσει το μέχρι πρόσφατα μεγαλύτερο πλεονέκτημα του

Τη στιγμή που η πολιτική τυγχάνει της πλήρους απαξίωσης των πολιτών, ο ΔΗΣΥ έχει καταφέρει, βοηθούμενος και από το γεγονός ότι ήταν η μόνη μεγάλη δύναμη που δεν συμμετείχε σε μια κυβέρνηση που έβγαλε μια εικόνα τυχοδιωκτική, να περάσει αλώβητος την κομματική κρίση και τη μετάβαση στη νέα τάξη πραγμάτων.  

Με ευρωπαϊκή προσήλωση αλλά και σοβαρή προσέγγιση όσον αφορά τις προοπτικές που η συμμετοχή στην ευρωπαϊκή οικογένεια δίνει, συνέπεια και- παρ’ όλο που η τελευταία τετραετία προσφερόταν- μακριά από λαϊκιστικές εξάρσεις, κατάφερε να κτίσει προφίλ μιας μετριοπαθούς, προοδευτικής και υπεύθυνης πολιτικής δύναμης, σεβαστής ακόμα και από αυτούς που δεν ασπάζονται τις θέσεις της. Κέρδισε καθαρά τις βουλευτικές (η μόνη δύναμη με αύξηση σε πραγματικούς αριθμούς) ενώ έκανε περίπατο στις δημοτικές παίρνοντας πρωτόγνωρα ποσοστά και εκλέγοντας τους εκλεκτούς της στους μεγαλύτερους δήμους. Κύριος εκφραστής της πολιτικής που οδήγησε στην ανάκαμψη του ΔΗΣΥ υπήρξε ο πρόεδρος του κόμματος Ν. Αναστασιάδης, τον οποίο το «Κυπριακό Βαρόμετρο» ανέδειξε ως τον πιο δημοφιλή πολιτικό αρχηγό, με τις θετικές γνώμες να πλησιάζουν το 60%.Το τελευταίο όμως διάστημα και κυρίως μετά την οριστικοποίηση της υποψηφιότητας του έχει, στην προσπάθεια του να προσεγγίσει τον ενδιάμεσο χώρο και την εκκλησία, προχωρήσει σε αριθμό προτάσεων με τις οποίες ρισκάρει να απολέσει το πιο δυνατό μέχρι πρόσφατα χαρακτηριστικό του- αυτό της αξιοπιστίας- και να εμφανιστεί ως ένας πολιτικός που είναι έτοιμος να κάνει τα πάντα για να εκλεγεί. Ακόμα και να εγκαταλείψει την γενικότερη φιλοσοφία του.

Αφού αρχικά, και ακολουθώντας τους υπόλοιπους πολιτικούς αρχηγούς, θυμήθηκε τη συμφωνία του Εθνικού Συμβουλίου του 2009 (στην οποία χώρεσαν οι «κόκκινες γραμμές όλων των κομμάτων» και που στην ουσία οδηγεί στην υιοθέτηση από το σύνολο των κομμάτων των πιο σκληρών θέσεων), προχώρησε στην ευφάνταστη εκείνη πρόταση για διαπραγματευτή, ο οποίος θα επιλέγεται από το συμβούλιο αρχηγών από το οποίο θα παίρνει γραμμή και θα ελέγχεται. Αυτή τη στιγμή είναι ξεκάθαρο ότι τα κόμματα διαφωνούν. ΕΔΕΚ και ΔΗΚΟ αποχώρησαν από την κυβέρνηση λόγω της ακολουθούμενης , όπως είπαν, πολιτικής στο Κυπριακό. Στη τελευταία συνάντηση του Εθνικού Συμβουλίου τα κόμματα, πλην του ΑΚΕΛ, αρνήθηκαν να στηρίξουν την πολιτική του προέδρου χαρακτηρίζοντας την καταστροφική. Ο ΔΗΣΥ επιμένει σε διεύρυνση των συνομιλιών ώστε αυτές να συμπεριλάβουν και την Τουρκία κάτι που τα άλλα κόμματα απορρίπτουν. Ενώ τα κόμματα του κέντρου αμφισβητούν άλλα ξεκάθαρα και άλλα επικαλούμενα το «σωστό περιεχόμενο» την επιδιωκόμενη μορφή λύσης. Ο διαπραγματευτής όμως δεν συζητά το Κυπριακό σε θεωρητική βάση. Ποιου τη γραμμή θα ακολουθεί; Αυτή του Αναστασιάδη (και του ΑΚΕΛ) που θεωρεί ως μόνη ρεαλιστική επιλογή αυτή της ομοσπονδιακής λύσης, που αποδέχεται ότι δεν είναι δυνατή η αποχώρηση όλων των εποίκων ούτε η επιστροφή όλων των προσφύγων. Ή αυτή των υπολοίπων κομμάτων που επιμένουν σε επιστροφή όλων των προσφύγων και αποχώρηση όλων των εποίκων;

Στην πρόταση για διαπραγματευτή ήρθαν να προστεθούν το τελευταίο διάστημα και δύο τοποθετήσεις που δείχνουν περαιτέρω αλλαγή στάσης και απομάκρυνση από αυτή που ακολουθείτο μέχρι σήμερα. Η επίθεση στη συνέντευξη του στον «Φ» εναντίον των Η.Ε  για μεροληπτική στάση («είδαμε τις περιπέτειες στις οποίες μας έχουν εμπλέξει»), με την οποία έδειξε ότι εγκαταλείπεται η στάση ευθύνης που διατηρούσε έναντι του οργανισμού και των εδώ εκπροσώπων του και η επαναφορά του επιχειρήματος ότι θα πρέπει ο Αρχιεπίσκοπος να έχει λόγο όσον αφορά το Εθνικό θέμα, το οποίο βέβαια με κάποιο μαγικό τρόπο που μόνο οι πολιτικοί μας έχουν εφεύρει διαχωρίζεται από την ανάμιξη στην πολιτική, ξεχνώντας τις διακηρύξεις του τόσο το 2004 όσο και το 2008 ότι οι ρόλοι πολιτείας και εκκλησίας θα πρέπει να είναι διακριτοί.

Ο τίτλος είναι «κλεμμένος». Είναι η ατάκα που ξεχώρισα από μια συνέντευξη του εκπροσώπου του κόμματος Χ. Γεωργιάδη παραμονές των βουλευτικών όταν του είχε υποδειχθεί ότι αλλοπρόσαλλες συμπεριφορές στελεχών του κόμματος χαλούσαν το ευρωπαϊκό προφίλ που ο ΔΗΣΥ προσπαθούσε να κτίσει. Ο τόπος χρειάζεται, όπως ο ίδιος Ν. Αναστασιάδης είπε, τομές. Αυτό δεν θα επιτευχθεί με επίπλαστες συμφωνίες αλλά με ξεκάθαρο πρόγραμμα για έξοδο από την οικονομική  κρίση, την κρίση θεσμών και αυτό που έχει επανειλημμένως θέσει ως πρωταρχικό του στόχο, τη λύση του Κυπριακού. Αν οι θέσεις που θεωρεί αναγκαίες σήμερα προσαρμοστούν- χάριν εκλογής- σε αυτές των οποίων ευελπιστεί σε στήριξη, το πιο πιθανό είναι ότι την επόμενη των εκλογών θα δούμε μια απ’ τα ίδια. Γιατί ο κόσμος να στραφεί προς αυτόν και όχι τους άλλους;

Ο Ν. Αναστασιαδης δεν θα κερδίσει ούτε για τις θέσεις του στο Κυπριακό ούτε από την Οικονομία. Ποσοστό πέραν του 30% (το οποίο επικαλέστηκε ως τον μεγαλύτερο εν δυνάμει σύμμαχο του) απέχει όχι γιατί διαφωνεί με την πολιτική Χριστόφια (αν αυτό ίσχυε θα στήριζε τα υπόλοιπα κόμματα που διαφωνούν με αυτόν) αλλά επειδή θεωρεί ότι οι πολιτικοί μας δουλεύουν. Με τις τελευταίες του κινήσεις ρισκάρει στην ομάδα αυτή να κατατάξει και τον εαυτό του.  

polydoroua@kathimerini.com.cy