Η ΕΔΕΚ θα πρέπει να βελτιώσει την οργάνωσή της και να αναπροσαρμόσει τις πολιτικές της ώστε να πείσει τον κόσμο να την ακολουθήσει τονίζει ο αν. πρόεδρος του κόμματος Κούλλης Μαυρονικόλας. Ενόψει προεδρικών, προκρίνει τη δυναμική του ενδιάμεσου χώρου, θεωρεί δύσκολη τη συνεννόηση με το ΑΚΕΛ, διευκρινίζοντας ωστόσο ότι η αποτυχία της σημερινής διακυβέρνησης δεν θα οδηγήσει απαραίτητα την ΕΔΕΚ στην αναζήτηση λύσης στον άλλο πόλο…

–Γιατί αφήνετε το Ευρωκοινοβούλιο για να διεκδικήσετε τη θέση του αναπληρωτή προέδρου της ΕΔΕΚ;
Η παρουσία μου στην Ευρωβουλή τα τρία τελευταία χρόνια καθιστούσε σχεδόν αδύνατη την άσκηση των καθηκόντων μου ως αναπληρωτή προέδρου. Αυτό σε συνδυασμό με την εκλογή Ομήρου στην προεδρία της Βουλής δημιούργησε κενό, που έγινε πιο αισθητό, λόγω ανάγκης για αναδιαμόρφωση της δομής του κινήματος, αλλά και της ικανότητάς του να αντιδρά στα διάφορα πολιτικά ερεθίσματα. Αυτό με οδήγησε στη συγκεκριμένη απόφαση, διότι πιστεύω ότι οφείλουμε όλοι να δουλέψουμε για ένα ισχυρό, σοσιαλιστικό κόμμα, με σύγχρονες ευρωπαϊκές ιδέες, που να ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις του σήμερα.

–Αναμένατε την κίνηση Σιζόπουλου για διεκδίκηση της ίδιας θέσης;
Έγινε μία προσπάθεια για συναίνεση, η οποία πιστεύω ότι θα μπορούσε να βοηθήσει, ιδιαίτερα ενόψει προεδρικών εκλογών. Άλλωστε έχει δεσμευτεί η κεντρική επιτροπή του κινήματος για καταστατικό συνέδριο μέσα 1 με 1,5 χρόνο και άρα και συνέδριο σε πολύ πιο σύντομο χρονικό διάστημα. Αφού όμως αυτή δεν κατέληξε, ο καθένας δικαιούται να διεκδικήσει τη θέση που ο ίδιος θεωρεί ότι μπορεί να εξυπηρετήσει καλύτερα.

–Αναφερθήκατε στην ανάγκη για εκσυγχρονισμό και πριν από κάποια χρόνια η ΕΔΕΚ προχώρησε σε καταστατική αλλαγή που προέβλεπε περιορισμένο αριθμό θητειών για τους κομματικούς αξιωματούχους, στη συνέχεια την ανατρέψατε και συνέχισε ο κ. Ομήρου και για τρίτη θητεία, δεν ακούγεται περίεργα όλο αυτό.
Είναι γεγονός ότι στην πολιτική εμφανίζεται επανειλημμένα το θέμα του περιορισμένου αριθμού θητειών, κυρίως για να μη δημιουργούνται κατεστημένα. Είμαι από αυτούς που αντικρίζουν θετικά αυτή την ιδέα ιδιαιτέρως σε πολιτειακά αξιώματα. Γιατί όχι και σε κομματικά αξιώματα, θα μου πείτε. Θεωρώ όμως πιο σημαντικό οι εν δυνάμει εξελίξεις μέσα στο ίδιο το κίνημα να δίνουν το δικαίωμα δημοκρατικών διαδικασιών και αλλαγών στις διάφορες θέσεις. Άλλωστε, δεν είναι μόνο η ΕΔΕΚ που δεν έχει τέτοιο περιορισμό. Ούτε το ΠΑΣΟΚ έχει, ούτε το γαλλικό Σοσιαλιστικό Κόμμα, ούτε οι Εργατικοί στην Αγγλία. Ζούμε σ’ ένα ευρωπαϊκό περιβάλλον και λειτουργούμε στη βάση των δεδομένων και του τρόπου λειτουργίας άλλων αδελφών κομμάτων.

–Στις χώρες αυτές βέβαια, όταν ένας κομματικός αρχηγός χάσει τις εκλογές αμφισβητείται και αποσύρεται γι’ αυτό και παρότι δεν υπάρχει περιορισμός υπάρχει συνεχής ανανέωση.
Έχετε δίκιο. Στην Κύπρο ακριβώς επειδή δεν έχουμε ένα σοσιαλιστικό κόμμα που να διεκδικεί εξουσία δεν δημιουργείται αυτή η δυνατότητα. Εάν τεθεί εκ νέου στο επόμενο καταστατικό συνέδριο θα το μελετήσουμε.

–Είναι σε εξέλιξη προσπάθεια του λεγόμενου κεντρώου χώρου για συμπόρευση στις προεδρικές. Την ίδια στιγμή από πλευράς ΔΗΚΟ γίνεται παράλληλη διαβούλευση με το ΑΚΕΛ για σύμπηξη μιας ευρύτερης συνεργασίας, κάτι που δεν απέκλεισε ούτε ο πρόεδρός σας. Δεν θεωρείτε ότι μετά τα όσα έγιναν την τελευταία τετραετία, η από κοινού διεκδίκηση της εξουσίας από ΑΚΕΛ-ΔΗΚΟ-ΕΔΕΚ, θα αποτελούσε εμπαιγμό του κόσμου;
Το σύστημα στην Κύπρο είναι προεδρικό. Ο Πρόεδρος είναι που υλοποιεί το όποιο πρόγραμμα. Εάν ο νέος Πρόεδρος θα έχει στα χέρια του ένα πρόγραμμα το οποίο δίνει εναλλακτικές προτάσεις για τα μεγάλα ζητήματα που αφορούν τον τόπο – το Κυπριακό, την οικονομία, τον εκσυγχρονισμό των θεσμών, τότε ίσως να είναι ήσσονος σημασίας το ποια κόμματα θα υποστηρίξουν αυτή την υποψηφιότητα. Αν και χωρίς να αποκλείω οποιαδήποτε μορφή συνεργασίας με τους υπόλοιπους, θεωρώ ότι πρωτίστως θα πρέπει να συσπειρωθεί ο ενδιάμεσος χώρος.

–Αποχωρήσατε από τη συγκυβέρνηση λόγω Κυπριακού, ασκήσατε δριμεία κριτική σε σωρεία άλλων θεμάτων και καλέσατε τον Πρόεδρο να παραιτηθεί, είναι δυνατόν να λέτε τώρα ότι «θα δούμε τις προγραμματικές θέσεις των κομμάτων και θα συζητήσουμε»;
Για να μην παρεξηγηθώ, εγώ είμαι υπέρ της δημιουργίας ενός ισχυρού τρίτου πόλου, ο οποίος ασφαλώς χρειάζεται και το ανάλογο ιδεολογικό υπόβαθρο. Πρέπει να αντιληφθούμε στην Κύπρο ότι δεν υπάρχει κεντρώος χώρος. Οι δύο μεγάλοι πόλοι στο Ευρωκοινοβούλιο είναι η Δεξιά και οι Σοσιαλιστές. ΔΗΚΟ και ΕΔΕΚ αποχώρησαν από την κυβέρνηση, επειδή διαφωνούσαν με την ακολουθούμενη πορεία. Επομένως, αναμένω ότι ο υποψήφιος του ενδιάμεσου χώρου θα πρέπει να εκφράσει μία διαφορετική πολιτική. Αν το ΑΚΕΛ θεωρήσει ότι μπορεί να συμβάλει στη διαμόρφωση του προγράμματος και να επηρεάσει ενδεχόμενα το εκλογικό πρόγραμμα προς τις δικές του θέσεις είναι κάτι που αφορά το ίδιο. Εμείς οφείλουμε να δώσουμε λύσεις στα σύγχρονα προβλήματα, που απέτυχε να αντιμετωπίσει η παρούσα διακυβέρνηση.

–Ο κ. Ομήρου έχει αφήσει ανοικτό και το ενδεχόμενο αυτόνομης καθόδου, εφόσον η προσπάθεια δεν καταλήξει. Σε μία τέτοια περίπτωση, θα κληθείτε στον δεύτερο γύρο να αποφασίσετε μεταξύ Ν. Αναστασιάδη και του υποψηφίου που θα στηρίζεται από το ΑΚΕΛ. Η αίσθηση που αυτή τη στιγμή υπάρχει είναι ότι η ΕΔΕΚ είναι πιο κοντά στον ΔΗΣΥ.
Δεν μπορούμε από τώρα να πούμε με ποιον από τους υποψήφιους που θα βρίσκονται στον δεύτερο γύρο θα ταυτιστεί η ΕΔΕΚ. Εκείνο που αναζητούμε σήμερα είναι μία γνήσια συνεννόηση με τα κόμματα του ενδιάμεσου χώρου για εξεύρεση ενός κοινού υποψηφίου. Έχει ο ενδιάμεσος χώρος μία δυναμική και μία προοπτική που είναι πολύ διαφορετική από τους δύο πόλους και νομίζω ότι αυτό θέλει ο πολίτης σήμερα.

–Αυτή είναι μία εκτίμηση που όμως δεν δικαιώνεται από τα αποτελέσματα. Ιδιαίτερα όσον αφορά στο δικό σας κίνημα, ακόμα και στις τελευταίες βουλευτικές είχατε σημαντική μείωση σε πραγματικούς αριθμούς.
Είναι γεγονός ότι τα εκλογικά αποτελέσματα δεν ήταν ικανοποιητικά. Σίγουρα υπήρχαν κάποια δεδομένα που εμπόδισαν την ανάδειξη και ανάπτυξη αυτού του χώρου και κυρίως ότι και το ΑΚΕΛ ήταν πολύ ισχυρό και η παρουσία της Δεξιάς στην κυπριακή κοινωνία έντονη.

–Μιλάτε για κάποια δεδομένα που είχαν να αντιμετωπίσουν και άλλα σοσιαλιστικά κόμματα, τα οποία όμως εξελίχθηκαν σε κόμματα εξουσίας. Για κάποιους η ΕΔΕΚ έχει αποτύχει να δώσει προοπτική, περιορίζοντας τις παρεμβάσεις της στο Κυπριακό.
Σίγουρα έχουμε και εμείς ευθύνες. Δεν έχουμε πείσει τον κόσμο και αυτό πρέπει να μας προβληματίσει. Πιθανόν να χρειάζεται αναπροσαρμογή των πολιτικών μας. Ίσως οι θέσεις μας να μην εκφράζονται στο βαθμό που θα θέλαμε. Ορθά αναφέρατε ότι το Κυπριακό δεν πρέπει να μονοπωλεί. Πιστεύω ότι το κόμμα πρέπει πρωτίστως να βελτιώσει την οργάνωσή του. Οφείλουμε να εκπέμψουμε μία γραμμή πλεύσης η οποία να είναι ελκυστική, σύγχρονη και να δίνει λύσεις στα πραγματικά προβλήματα. Θεωρώ ότι οι εμπειρίες μου κυρίως από την παρουσία μου στο Ευρωκοινοβούλιο μπορούν να βοηθήσουν. Θεωρώ ότι θα έρθει η χρονική στιγμή στην οποία θα υπάρξουν σημαντικές ανακατατάξεις στην πολιτική ζωή της Κύπρου. Ως μέρος της σοσιαλιστικής οικογένειας μάς δίνονται βασικά ερείσματα ώστε να αποτελέσουμε τη δεύτερη κυρίαρχη ιδεολογία στην πολιτική ζωή αυτού του τόπου. Όπως συμβαίνει στις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες. Οφείλει ο κυπριακός λαός να αφουγκραστεί και αυτός τα σύγχρονα μηνύματα.

 www.kathimerini.com.cy