ΚΛΕΙΣΙΜΟ
Loading...
Τελευταία Ενημέρωση: 12:21
 

Η Αραδίππου στο ιστορικό προσκήνιο

Ένας τόμος 852 σελίδων γεμάτος μνήμες μιας κωμόπολης με διαδρομή αιώνων, που διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο

Του Απόστολου Κουρουπάκη

Του Απόστολου Κουρουπάκη

kouroupakisa@kathimerini.com.cy

Όσο πιο βαθιά και πλατιά αναζητούμε την αλήθεια τόσο ο παρελθών χρόνος έρχεται πιο κοντά μας, εξορίζοντας ιδέες λανθασμένες, δοξασίες και γεγονότα μη γενόμενα. Η ανάγκη, λοιπόν, καταγραφής της ιστορίας είναι εκ των ων ουκ άνευ για την ομαλή μετάβαση από τα περασμένα στα τωρινά.

Αισθάνομαι ότι αυτή την ανάγκη διαισθάνθηκαν στην Αραδίππου, όταν το 2013 περίπου ο δήμαρχος της πόλης συγκρότησε επταμελή συγγραφική ομάδα για την παραγωγή ενός βιβλίου εφ’ όλης της ιστορικής ύλης. Η ομάδα των επτά, που έδωσε το έργο: «Αραδίππου – Η αυλή της Δεσποτείας», αποτελείτο από τους Κώστα Χαραλαμπίδη και τους εκπαιδευτικούς Αργύρη Οικονόμου, Γεώργιο Ευθυμίου, Δημήτρη Σκουρουμούνη, Κυριάκο Τηλεμάχου, Κώστα Κατσώνη και Νικόλαο Διάκο. Επτά άνθρωποι, με απόλυτη αγάπη για τον τόπο, κατάφεραν να δώσουν στο φως της δημοσιότητας έναν τόμο 852 σελίδων, σε μία καθ’ όλα καλαίσθητη έκδοση, ένα δώρο που ο Δήμος θα μπορεί να προσφέρει σε φίλους και επισκέπτες της πόλης και θα είναι βέβαιος ότι όσοι διεξέλθουν τις σελίδες του τόμου θα είναι σαν να έχουν ζήσει την Αραδίππου.

Το βιβλίο αποτελείται από εννέα κεφάλαια και τέσσερα παραρτήματα με πλούσιο φωτογραφικό και αρχειακό υλικό, αλλά κατ’ εμέ το σημαντικό έργο των επτά έχει συμπεριλάβει στις σελίδες του το βασικότερο, τις αφηγήσεις και τις θύμησες παλιών Αραδιππιωτών, οι οποίοι άνοιξαν όχι μόνο τις καρδιές τους και ανασκάλεψαν τις μνήμες τους, μα και τα ερμάρκα τους.

Ένας τόπος ζει και θα συνεχίσει να ζει όταν οι άνθρωποί του δεν τον εγκαταλείπουν, μα και όταν χρειαστεί να γίνει κάτι τέτοιο –και η Κύπρος γνωρίζει πολύ καλά αυτή την πραγματικότητα– ο τόπος μπορεί να συνεχίσει να αναπνέει μέσα από τις διηγήσεις, μέσα από τις ιστορίες που θυμούνται, από τις τέχνες τους και τα έθιμά τους.

Το βιβλίο αποτελείται από εννέα κεφάλαια και τέσσερα παραρτήματα με πλούσιο φωτογραφικό και αρχειακό υλικό, και έχει συμπεριλάβει στις σελίδες του το βασικότερο, τις αφηγήσεις παλιών Αραδιππιωτών

Με αυτά στο βιβλίο ασχολούνται επισταμένα οι συγγραφείς. Η θρησκευτική ζωή, ο λαϊκός πολιτισμός, οι ασχολίες των κατοίκων και οι απόδημοί της Αραδίππου καταλαμβάνουν το μεγαλύτερο μέρος του βιβλίου. Διαβάζοντας για παράδειγμα το υποκεφάλαιο για τους λαϊκούς ποιητάρηδες της Αραδίππου – συμπεριλαμβάνονται στον κατάλογο 24 λαϊκοί ποιητές – είναι σαν να κάθεσαι στα περβόλια της Σιεμισής και να τους ακούν να ανταλλάζουν στίχους «Εν’ που καλά που το λαλείς πάλλιωμαν πως γυρεύκεις; Εγιώ παραξενεύκουμαι, νομίζω χωραττεύκεις!» και να τρώνε σύκον που την Αραδίππου.

Φυσικά, η επταμελής συγγραφική ομάδα προέβη σε εξαντλητική έρευνα πρωτογενών και δευτερογενών πηγών, προκειμένου τα γραφόμενά τους να είναι επαρκώς τεκμηριωμένα, με τους επτά να απευθύνονται σε όλους, εγγράμματους και μη, βοσκούς και γεωργούς, παπάδες και δασκάλους, δημάρχους και πολιτικούς, αρχαιολόγους και δικαστές, τεχνίτες και ερευνητές, όπως ανέφερε και κατά την παρουσίαση του βιβλίου ο κ. Δημήτρης Σκουρουμούνης.

Η Αραδίππου στο προσκήνιο

Η πόλη της Αραδίππου, όπως αναδεικνύεται από το βιβλίο, από τα αρχαία χρόνια βρισκόταν στο ιστορικό προσκήνιο, δεν ήταν μία άσημη πόλη. Κατοικείται ανελλιπώς από την Ύστερη Εποχή του Χαλκού, σταυροδρόμι μεταξύ της ενδοχώρας και της πρωτεύουσας με το λιμάνι του Κιτίου και αργότερα με τη Σκάλα. Η Αραδίππου κατά τη διάρκεια της Φραγκοκρατίας φιλοξενούσε και παλάτι, στο οποίο διέμενε η βασιλική οικογένεια, όταν επισκεπτόντουσαν την περιοχή.

Η περιοχή δεν έπαψε να βρίσκεται στο επίκεντρο της περιοχής και οι κάτοικοί της ανέκαθεν φιλοπρόοδοι έκαναν ό,τι ήταν δυνατόν για να καταστήσουν την πόλη τους σημαντικό εμπορικό και διαμετακομιστικό κέντρο. Μαρμαράδες ή λουκκάτουροι, γυψοποιοί ή γυψάτουροι, αλυκάτουροι, αμαξάδες και εργάτες, μα και δάσκαλοι, ιερείς, άνθρωποι που με την ψυχή τους άφησαν το αποτύπωμα της Αραδίππου βαθιά χαραγμένο στο μωσαϊκό της Κύπρου. Η ομάδα των επτά Αραδιππιωτών έφερε εις πέρας έργο καλό και χρέος των επόμενων είναι να διαφυλάξουν τη μνήμη της πόλης και να παραδώσουν στους επόμενους. Διατρέχοντας το βιβλίο αντιλαμβάνεσαι ότι αυτό, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, είναι έργο μιας ολόκληρης κοινότητας, χωρίς φυσικά να μειώνεται ο σπουδαίος ρόλος των επτά συγγραφέων, οι οποίοι δεν εφείσθησαν κόπων και έδωσαν έργο καλό.

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

ΣΧΕΤΙΚΑ TAGS
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ
Login with email
Login with Facebook

Βιβλίο: Τελευταία Ενημέρωση

H κατάθλιψη μπορεί να είναι η έσχατη άμυνα των αγνών οργανισμών απέναντι στο εικονικό πανηγύρι της στιγμιαίας επιβράβευσης και της ματαιοδοξίας.

Εφηβοι δεσμώτες των smartphones

H δημοσιογράφος Νάνσι Τζο Σέιλς πιστεύει ότι πρέπει όλα να ξεκινούν από τη μόρφωση και στο τέλος του βιβλίου προτρέπει: ...
Newsroom Κ, Αθήνα
 |  ΒΙΒΛΙΟ
X