ΚΛΕΙΣΙΜΟ
Loading...
Τελευταία Ενημέρωση: 00:18
 

Ψάχνω τον Francis Underwood

Του Μιχάλη Τσικαλά

Του Μιχάλη Τσικαλά

tsikalasm@kathimerini.com.cy

Αν δεν έχετε δει έστω και μερικά επεισόδια από το «House of Cards», σας παρακινώ να το κάνετε. Είναι ο τηλεοπτικός οδηγός της πολιτικής μαεστρίας, σε πολλά εισαγωγικά, του τι μπορεί να κάνει ένας πολιτικός για να κατακτήσει την κορυφή στον αμερικανικό πολιτικό τρόπο ζωής. Μόνο που δεν περιορίζεται, κατ’ εμέ, μόνο σε εκείνο το μέρος του πλανήτη ο Francis. Αντιστοίχως και στην Κύπρο, η πολιτική ζωή της οποίας πόρρω απέχει από το να εμπνεύσει μία πολιτική σειρά δίχως το στοιχείο της σάτιρας, θεωρώ ότι κρύβει εντέχνως πολλούς που θα ήθελαν σαν τον Francis να φτάσουν ο καθένας στη δική του κορυφή. Εκείνους που το γεγονός ότι εξελέγησαν στο πολιτικό προσκήνιο, όντες βουλευτές, δεν τους είναι αρκετό και θέλουν κάτι παραπάνω, διότι θεωρούν, αγνοώντας το ελάχιστο του πολιτικού μεγέθους, πως είναι πλασμένοι για μεγαλεία, θέσεις, προβολείς.


Η ματαιοδοξία και ο υπέρ πάντων αγώνας της αλληλοεπικάλυψης και του ανταγωνισμού, σε πολιτικό επίπεδο, δεν θεωρώ ότι απέχει πολύ στην Κύπρο από τα μακιαβελικά σχέδια του Francis και την επιστήμη που ενσαρκώνει. Φευ, ακόμη και τον Σωκράτη να ρωτήσεις, θα σου πει τα ίδια για την επιστήμη των μικρών που ονειρεύονταν μεγαλεία… Διότι είναι επιστήμη να βγάζεις φωτογραφίες κάτω από φορέματα, να τρως αμπελοπούλια και να σε καμαρώνει ο διεθνής Τύπος, εκεί που δεν σε ήξερε κανείς, να κρώζεις αντί να επιχειρείς μέσω μεστής επιχειρηματολογίας. Είναι επιστήμη να απασχολείς την κοινή γνώμη με την κοινή συμπεριφορά που τόσες φορές είδαμε να επαναλαμβάνεται μέσα και έξω από το Κοινοβούλιο και να θεωρείς πως οι πολίτες την αξίζουν διότι ομοιάζουν ή συνταυτίζονται μαζί της. Η καθαρή σκέψη και η μακριά από κομματικούς φραγμούς άποψη που φέρουν οι πολίτες ως πολιτική ωριμότητα που την έχουν κερδίσει, δεν ταυτίζεται με αυτές τις συμπεριφορές. Δεν θεωρώ ότι τις βιώσαμε, τις είδαμε από ορισμένους βουλευτές φέτος επειδή η κοινωνία είναι έτσι, επειδή είναι καθρέφτης η Βουλή της κοινωνίας και επειδή «αυτή κρίνει».

Η κοινωνία δεν είναι σώμα δικαστών, δεν επιβάλλει τους νόμους, στο όνομά της επιβάλλονται. Η κοινωνία κρίνει τις συμπεριφορές που δεν τις θέλει, απαξιώνοντας πολιτικά το σύστημα που νιώθει ότι δεν την αντιπροσωπεύει και γυρνάει την πλάτη σε όλα τα φαινόμενα με κάθε δημοσκοπική ευκαιρία. Γεγονός που προβληματίζει τους πολιτικούς ταγούς όταν καλούνται στα πάνελ να το σχολιάσουν, καταλήγοντας σχεδόν πάντα σε υπερφίαλες περί του κομματικού «εμείς» αναλύσεις, αποδεικνύοντας για άλλη μία φορά πως το κομματικό «εμείς» δεν έχει σχέση και ταύτιση με το κοινωνικό «εμείς». Στο τελευταίο επιβάλλονται πρόστιμα για το κάπνισμα, την υπερβολική ταχύτητα, το κυνήγι αμπελοπουλιού, για να θέσω μόνο τρία από τα τρανταχτά και παραδόξως αμιγώς πολιτικά συμβάντα που ο Francis δεν έχει δει ως αιτίες αντιπαράθεσης ούτε στον ύπνο του. Ίσως κακώς ψάχνω, μέρες που είναι, να τον βρω, είναι πνιγμένος ανάμεσα σε τόσους εγωισμούς. Είναι αυτό που είπε ένας… φίλος, παλιά: Όσο ανεπτυγμένο στην αυθαιρεσία του είναι το άτομο, τόσο πιο αδύναμος ο οργανισμός τον οποίο υπηρετεί. Τέλος.

Διαβάζονται σήμερα

Άλλα άρθρα συγγραφέα

Του Μιχάλη Τσικαλά

Σχόλια αναγνωστών

Φυλακτού: Ο στόχος ήταν να πληγεί το δημόσιο σχολείο

«Εξ ορθολογισμός είναι να αποκόπτεις 300 και πλέον θέσεις καθηγητών και να δίνεις 1688 προαγωγές ? Εξ ...»
Σκεπτόμενος  |  10:09

Φυλακτού: Ο στόχος ήταν να πληγεί το δημόσιο σχολείο

«O μέγας Φίλιος θα εννοούσε βέβαια το πλήγμα από τους εκπαιδευτικούς! »
knak  |  09:33

Λουκέτο στα σχολεία και στασιμότητα στην παιδεία

«Οταν οι εκπαιδευτικοί έχασαν το παιγνίδι, λόγω .... παπαριών! »
knak  |  09:31

Φυλακτού: Ο στόχος ήταν να πληγεί το δημόσιο σχολείο

«Ένα ΡΑΦΤΙ που θέλετε πραγματικά. Γιατι; Κοιτάξετε γύρω σας! »
Ρ Α Φ Τ Ι  |  21:42

Μιχάλης Τσικαλάς: Τελευταία Ενημέρωση