ΚΛΕΙΣΙΜΟ
Loading...
 

Η αλαζονεία των δημοσίων αξιωματούχων

Του Μιχάλη Τσικαλά

Του Μιχάλη Τσικαλά

tsikalasm@kathimerini.com.cy

Για όσα έχει πει κι έχει κάνει κατά καιρούς ο Αρχιεπίσκοπος, χαλάσαμε δημοσιογράφοι και μη, εκατοντάδες γραμμές και σελίδες καυτηριάζοντας τη συμπεριφορά κάποιες φορές, τα λεχθέντα του κάποιες άλλες. Απώτερος σκοπός της κριτικής αυτής, της συμπεριφοράς ενός δημόσιου αξιώματος, είναι κατά την άποψή μου, εκείνος που την επιδέχεται να μπαίνει στη διαδικασία προβληματισμού. Απλά πράγματα. Γιατί γράφουν για μένα όσα γράφουν, τι θέλουν να πουν και μήπως έχουν δίκιο. Υπάρχουν βέβαια και εκείνοι στα δημόσια αξιώματα, που δεν μπαίνουν ποτέ στη διαδικασία αυτή. Που είτε γράφεις είτε δεν γράφεις για εκείνους, αντιδρούν όσο αντιδρά και ο Κόμπε Μπράιαντ στο Λος Άντζελες. Δεν γνώρισα κάποιον προσωπικά που να μπαίνει στη διαδικασία να ρωτήσει, να ασχοληθεί και να μετουσιώσει όσα γράφονται για εκείνον σε πράξη την επόμενη φορά. Το αντίθετο θα έλεγα. Σαν να μη συμβαίνει τίποτα, συμπεριφέρονται. Σαν να ζουν σε άλλο σύμπαν, δικό τους, καθ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσή τους, όπως πολύ ταιριαστά λέει ο λόγος στη συγκεκριμένη περίπτωση. Σε αυτή την κατηγορία των ανθρώπων ανήκει ο Αρχιεπίσκοπος. Στην κατηγορία εκείνων που θα συνεχίσουν να κάνουν ό,τι καταλαβαίνουν, αδιαφορώντας για το δημόσιο αίσθημα και τη μεγαλύτερη εικόνα. Δεν ξέρω τι σκέφτονται πραγματικά, αν σκέφτονται καθόλου αυτοί οι άνθρωποι. Πως η δημόσια κριτική είναι ανώφελη; Πως δεν κάνουν τίποτα λάθος; Πως πήραν ένα αξίωμα και δεν δίνουν λογαριασμό σε κανέναν; Σε πόσα από τα δημόσια πρόσωπα που όλοι ξέρουμε, ταιριάζουν γάντι αυτά τα ερωτήματα; Έτσι πρόχειρα, μου έρχονται στο μυαλό δύο τρεις, σε καίρια πόστα της Δημοκρατίας, που η κοινή γνώμη καυτηρίασε τις συμπεριφορές τους, που ο Τύπος απέδειξε ότι οι συμπεριφορές αυτές ήταν λανθασμένες (και μάλιστα ορισμένες ζημίωσαν και τη χώρα στον δικό τους βαθμό), αλλά εκείνοι παραμένουν ακλόνητοι στις θέσεις τους. Ίχνος ευθιξίας. Καρεκλοκένταυροι καριέρας, από τα μικράτα τους προφανώς, θεωρούν πως έχουν «ιερή» αποστολή να εκπληρώσουν και πως η κριτική είναι αποτέλεσμα φθόνου, από μικρόψυχα ανθρωπίδια που δεν έχουν κάτι καλύτερο να κάνουν. Και κάθονται εκεί ψηλά στο «βασίλειό» τους και άγονται και φέρονται αναλόγως. Λυπούμαι πραγματικά. Λυπούμαι γιατί το άγεστε και το φέρεστε αυτών των ανθρώπων, αυτή η αλαζονεία, καμία σχέση δεν έχει με την πραγματική ζωή, εκείνη στην οποία οι πράξεις όλων μας είναι υπόλογες. Διότι δεν είναι λαϊκισμός το επιχείρημα, να κυνηγιούνται, να δικάζονται και να καταδικάζονται κάποιοι εν ριπή οφθαλμού, επειδή έκλεψαν ένα ψωμί κι ένα χαλούμι και άλλοι να έχουν κάνει τόση ζημιά στη χώρα και κανείς να μην είναι υπόλογος και άξιος κριτικής. Κανείς να μη μιλάει, να μην κρίνει, να μη θίξει την κότα με τα χρυσά αβγά, γιατί η κότα έχει δύναμη και θα μας πετάξει τα αβγά στο κεφάλι επειδή μπορεί. Το ίδιο έκανε, για πολλοστή φορά και ο Αρχιεπίσκοπος, με τον δικό του τρόπο. Αγνοώντας τι είναι πολιτικά ορθό και τι όχι, πήγε και επισκέφθηκε τον Άσαντ. Και μετέφερε μήνυμα στην Ευρώπη (γιατί τόσο είναι το καλάμι του που νομίζει ότι η Ευρώπη περίμενε το μήνυμά του) για άρση του εμπάργκο στη Συρία. Θεωρεί ο Αρχιεπίσκοπος πως είναι Δημοκράτης ο Άσαντ; Πως έχει πέσει θύμα; Πως το είχε μέσα στο μυαλό του; Να σας πω. Σαν καλή ευκαιρία για να προβάλει πάλι το μεγαλεπήβολο «εγώ» του, και τίποτα παραπάνω. Διότι, κακώς έχει την εντύπωση πως είναι και πολιτικός παράγων. Δεν είναι. Ή λες και θα δεχόταν ο ίδιος οποιονδήποτε πολιτικό να μπει για οποιοδήποτε θέμα στα πόδια της Εκκλησίας. Λες και εκείνος θα δεχόταν συμβουλές από οποιονδήποτε για οποιοδήποτε θέμα. Έτσι, καταλήγουμε και πάλι, στην αρχή αυτής της επιχειρηματολογίας. Θα κάτσει ποτέ ο Αρχιεπίσκοπος ή οποιοσδήποτε αξιωματούχος να κάνει την αυτοκριτική του και να παραδεχτεί τα λάθη του; Να μειώσει το επίπεδο της αλαζονείας του; Φυσικά και όχι, εκτός κι αν υπάρχει προσωπικό όφελος. Να το κάνει σαν ρεκλάμα, σαν ένας διάσημος που δεν θέλει να μιλάει για τον εαυτό του, αλλά ξεκινά με το «εγώ είμαι άνθρωπος που….». Και το πλέον εκνευριστικό είναι πως κατά τας γραφάς ας πούμε, η αλαζονεία είναι και η μάνα όλων των θανάσιμων αμαρτημάτων. Εκεί είναι που γιγαντώνεται το ερωτηματικό με τον Αρχιεπίσκοπο. Μήπως δεν το ξέρει; Μήπως να του στείλω το link της Wikipedia; Τι να κάνει κανείς πια, δεν ξέρω… 

Διαβάζονται σήμερα

Άλλα άρθρα συγγραφέα

Του Μιχάλη Τσικαλά

Σχόλια αναγνωστών

Χωρίς προγράμματα όλοι οι υποψήφιοι

«Προς κύριο άρθρογραφο. Κυριε. Ο κύριος Γιώργος Λιλληκας έχει δώσει πολλά πλάνα και σχέδια πληρος ...»
Σωκράτης Νικολαου  |  21:08

#PoliticsBlog Τα πολιτικά παχύδερμα και ο πόλεμος κατά της διαφθοράς

«Μην ανησυχείτε για την Χρυστάλλα. Ο κ. Γενικός «δεν βλέπει .. δεν ακούει». Τους κακόμοιρους που κλέβουν ...»
Chrystalla`s Fan  |  09:30

Καρογιάν: Δεν είναι ώρα για νεότευκτες στρατηγικές σοφιστείες

«Η ΔΙΖΩΝΙΚΟΤΗΤΑ ΠΑΡΑΝΟΜΗ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ Σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό Κεκτημένο – το οποίο προνοεί Ελευθερία ...»
Ανδρεας Κωνσταντινιδης  |  16:43

Μιχάλης Τσικαλάς: Τελευταία Ενημέρωση