ΚΛΕΙΣΙΜΟ
Loading...
 

Σ’ ένα κόσμο που κοχλάζει

Του Νίκου Κατσουρίδη

Του Νίκου Κατσουρίδη

twitter

Αυτές τις μέρες έχει ενταθεί η τουρκική αδιαλλαξία είτε με την επαναφορά «παλαιών» θέσεων, όπως η πρόσφατη του εκπρόσωπου του τουρκικού ΥΠΕΞ ότι δεν θα υπάρξει μείωση στρατευμάτων, είτε με τη διατύπωση νέων απαιτήσεων, όπως αυτή για αναγνώριση όλων των ευρωπαϊκών δικαιωμάτων των τούρκων υπηκόων στην Κύπρο. Επί τούτου να θυμίσω ότι η πρώτη φορά που έγινε αυτή η δήλωση ήταν περίπου με την έναρξη της διαδικασίας στη Γενεύη από τον Τούρκο Πρωθυπουργό κ. Γιλντιρίμ, όταν ενημέρωνε τους πρέσβεις της χώρας του στο εξωτερικό. Τότε όμως δεν είχαν όλοι ανοικτά τα αυτιά τους.

Την ίδια ώρα στην Ελλάδα και την Κύπρο εμφανίζονται φωτογραφίες φαντάρων του ελληνικού στρατού και της ΕΛΔΥΚ να σχηματίζουν τον αετό της Μεγάλης Αλβανίας, ενώ στην ίδια την Αλβανία γίνονται δηλώσεις παραχάραξης της ιστορίας και μεγαλοϊδεατισμού. Στο άλλο άκρο του ωκεανού που χωρίζει Ευρώπη από Αμερική, ο νέος Πρόεδρος των ΗΠΑ προκαλεί κρίση στις σχέσεις της χώρας του με το Μεξικό, βάζοντας μπροστά την ανέγερση τείχους κατά μήκος των συνόρων ΗΠΑ και Μεξικού και ζητώντας από το γειτονικό του κράτος να πληρώσει αυτό το κόστος ανέγερσης.

Παράλληλα, επιμένει για την ώρα στη μεταφορά της πρεσβείας των ΗΠΑ στο Ισραήλ, από το Τέλ Αβίβ στα Ιεροσόλυμα, προκαλώντας νέα εστία αντιπαράθεσης στη ανεμοδαρμένη Μέση Ανατολή, ενώ με διατάγματα που ήδη υπέγραψε διαταράσσει τη μέχρι χθες ισορροπία στις σχέσεις ΗΠΑ και άλλων χωρών και ειδικά της Κίνας. Στην Τουρκία από τη μία υλοποιεί ο κ. Ερντογάν τα σχέδιά του να καταστεί προεδρικός σουλτάνος, και την ίδια ώρα συνεχίζει να συλλαμβάνει κόσμο ακόμα και στα Κατεχόμενα και από τη άλλη επιδίδεται σε ένα πολυμέτωπο αγώνα κατά των Κούρδων, τώρα και του Ισλαμικού Κράτους, προσπαθώντας να κρατήσει ισορροπίες με ΗΠΑ, Ρωσία, Ιράν, Συρία, Ιράκ και άλλες χώρες, αλλά προκαλώντας την Ελλάδα.

Στο ανατολικό άκρο της Ευρώπης, η Ρωσία επιδίδεται και σε αναβάθμιση των ενόπλων δυνάμεων της και επαναδιάταξη με επιθετική κατεύθυνση προς κράτη μέλη του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης που φιλοξενούν αμερικανικό στρατό, βάσεις ή και το αμερικανικό αντιπυραυλικό σύστημα. Η Μέση Ανατολή φλέγεται από Συρία ώς Αφγανιστάν, και από Ιράκ ώς Υεμένη. Η αραβική άνοιξη έγινε χειμώνας από Λιβύη ώς Αίγυπτο. Σε πολλά αφρικανικά κράτη συγκρούσεις, πραξικοπήματα και δράση τζιχαντιστών είναι στην ημερήσια διάταξη.

Στη Λατινική Αμερική ισχυρά αναδυόμενα κράτη μαστίζονται εδώ και 2-3 χρόνια από οικονομικές, πολιτικές και κοινωνικές κρίσεις μέχρι και εκρήξεις και στο δικό μας «χωριό» της Ευρωπαϊκής Ένωσης πέρα από τα μεγάλα οικονομικά και άλλα προβλήματα σημειώνονται «σεισμοί», είτε θεσμικοί – όπως η αποχώρηση από την Ένωση του Ηνωμένου Βασιλείου – είτε πολιτικοί σεισμοί με τη συνεχή κλίση προς τα δεξιά και την άνοδο της ακροδεξιάς σχεδόν παντού, και σε ορισμένα κράτη μέλη εντυπωσιακά και επικίνδυνα.

Σ’ αυτό περίπου το πλαίσιο, στο οποίο αν προστεθούν τα τεράστια παγκόσμια προβλήματα περιβάλλοντος, υγείας, κοινωνικού χαρακτήρα και άλλα, τότε βλέπουμε ένα κόσμο που κοχλάζει, προσπαθούμε εδώ στην Κύπρο να δώσουμε λύση στο πρόβλημά μας. Να απαλλαγούμε δηλαδή από την τουρκική κατοχή και να ζήσουμε πλέον σε συνθήκες ασφάλειας, σε ένα κράτος ομόσπονδο, λειτουργικό και βιώσιμο, με δικοινοτικό χαρακτήρα, διζωνικά διαμοιρασμένο γεωγραφικά μόνο. Σε ένα κράτος που λειτουργεί στο πλαίσιο και στη βάση των αρχών δικαίου, διεθνούς και ευρωπαϊκού.

Τα βήματά μας πρέπει να καθορίζονται μέσα στο πλαίσιο, διαχρονικές αρχές λύσης στο στρατηγικό επίπεδο και αξιοποίησης των συγκυριών στο τακτικό επίπεδο. Απ’ εδώ πηγάζει και η αναγκαιότητα ανάλυσης της διεθνούς και περιφερειακής κατάστασης πραγμάτων. Για να λυθεί το Κυπριακό χρειάζεται η Τουρκία να νιώσει το κόστος από το άλυτο κυπριακό και το όφελος από τη λύση.

Αν, λοιπόν, τα σημερινά δεδομένα αναδεικνύουν κάτι είναι ότι κατά τη γνώμη μου η Τουρκία εγείρει νέα ζητήματα στο Κυπριακό και δεν το κάνει τυχαία. Πέραν, λοιπόν, από τα υπάρχοντα έως τώρα στο μυαλό της Άγκυρας ζητήματα περί Κύπρου που είναι και εθνικιστικά, πολιτικά, μεγαλοϊδεατισμός και επεκτατισμός, ασφάλεια δική της όχι των τουρκοκυπρίων, τώρα προσθέτει και ζητήματα γεωστρατηγικής κατεύθυνσης αντιλαμβανόμενη προφανώς το νέο καθεστώς στις σχέσεις με την Ευρωπαϊκή Ένωση αλλά και τις ΗΠΑ και Ρωσία και κατ’ επέκταση άλλους γείτονες της, πέραν από τα ενεργειακά. Αυτό πρέπει να το αναλύσουμε και αξιοποιήσουμε.

Ο κ. Νίκος Κατσουρίδης είναι τέως βουλευτής ΑΚΕΛ.

Διαβάζονται σήμερα

Άλλα άρθρα συγγραφέα

Του Νίκου Κατσουρίδη

Σχόλια αναγνωστών

Ο Σπανός πέρασε και από την ΚΕ του ΑΚΕΛ

«Στο χωρκό μου οι σοφοί γέροντες έλεγαν ότι "στην αναβροσιά φελά τζιαι το χαλάζι"!!!»
Ai Em  |  10:48

Τσαβούσογλου: Πλήρης η στήριξη Τουρκίας στη διαδικασία για Κυπριακό

«Ναι κυριε Τσαβουτσογλου, ολοι σας στηριζουμε, γιατι αν δεν σας στηριζαμε, θα ειχαν διακοπει οι ...»
Γεωργιος Γιωτας  |  19:22

Συγκλονιστικές εικόνες μέσα από την περίκλειστη πόλη της Αμμοχώστου

«Βάλτε ξανά τις φωτογραφίες χωρις σχολια για να τις δούμε 100%. Ελπίζουμε σύντομα να φάνε λάχανο τον ...»
Μιχαλης  |  23:12

Συγκλονιστικές εικόνες μέσα από την περίκλειστη πόλη της Αμμοχώστου

«Τι να σχολιασουμε! Ντροπη! Ευχομαι να βγει καποιος παλι σαν τον Αλεξανδρο να τους κατατροποσει. Η τουρκια ...»
Γεωργιος Γιωτας  |  23:00

Νίκος Κατσουρίδης: Τελευταία Ενημέρωση