ΚΛΕΙΣΙΜΟ
Loading...
 

Από τον Τραμπ στη Μέση Ανατολή

Του Νίκου Κατσουρίδη

Του Νίκου Κατσουρίδη

twitter

Στις 22/1/2017 σε άρθρο μου στην «Καθημερινή» έγραφα τα εξής με βάση τις προεκλογικές τοποθετήσεις του Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ και τη σύνθεση της κυβέρνησής του: «Τι είναι που προοιωνίζουν; Εδώ που βρίσκονται τα πράγματα τόσο στον κόσμο αλλά κυρίως στις ΗΠΑ θα πρέπει να αναμένεται μια σκλήρυνση της αντίληψης για ενδυνάμωμα των πιο ακραίων αντιλήψεων περί οικονομίας της αγορά και τις ανάλογες κοινωνικές επιλογές στα κεφαλαιώδη θέματα, π.χ. υγεία, αλλά και ανάπτυξη της στρατικοποίησης της οικονομίας με μια παράλληλη γερή δόση λαϊκισμού. Το πιο βασικό όμως είναι ότι τη χρηματοδότηση αυτής της προσέγγισης θα προσπαθήσει να την κάνει εξαγωγή.

Τι εννοώ; Αν η ανάπτυξη των ακραίων καπιταλιστικών λογικών θα πρέπει να εφαρμοσθεί εντός της χώρας και μόνο χωρίς να εξαχθεί το κόστος της, τότε για να υπάρξει το ποθητό αποτέλεσμα, δηλαδή να επωφεληθούν οι ζάμπλουτοι συνδαιτυμόνες του Προέδρου Τραμπ, θα πρέπει να ζημιώσει ο αμερικανός εργαζόμενος. Αυτό δεν το θέλει. Δεν θέλει ούτε να μεγαλώσει ουσιαστικά η φτωχοποίηση, ούτε η ανεργία. Αντίθετα στο πλαίσιο διαχρονικού λαϊκισμού κάθε ακραίας συμπεριφοράς θέλει να δημιουργήσει θέσεις εργασίας. Άρα θα προσπαθήσει να εξάγει το κόστος χρηματοδότησης με όσα αυτό συνεπάγεται για τον κόσμο».

Οι μέχρι τώρα ενέργειες του Προέδρου των ΗΠΑ θεωρώ ότι δικαιώνουν αυτή την εκτίμηση. Η στρατικοποίηση της οικονομίας είναι ήδη επίσημη εξαγγελία με ιστορική αύξηση (όπως ο ίδιος τη χαρακτήρισε) κατά 9% των στρατιωτικών δαπανών, όπως και τα μέτρα τα οποία στοχεύουν στην αύξηση των θέσεων εργασίας για τους Αμερικανούς. Το οποίο βέβαια συνεπάγεται στη αντίληψή του περιορισμό των θέσεων εργασίας για τους τρίτους άρα και μέτρα ενάντια στους ξένους που αναζητούν δουλειά στις ΗΠΑ.

Δικαιώνεται επίσης και η εκτίμηση ότι θα προσπαθήσει να εξάγει το κόστος των ακραίων καπιταλιστικών λογικών εντός των ΗΠΑ στο εξωτερικό. Ήδη επιβάλλει σε όλους τους εταίρους του αύξηση των αμυντικών δαπανών τους.

Άρα άνοδο των εισοδημάτων της αμερικανικής βιομηχανίας και των κερδών του πολεμικού συμπλέγματος στις ΗΠΑ, δεδομένου ότι η χώρα είναι ο μεγαλύτερος παραγωγός οπλικών συστημάτων στον κόσμο. Την ίδια ώρα εξάγει και το κόστος αύξησης των θέσεων εργασίας όχι μόνο με το πιο πάνω μέτρο αλλά και άλλα.

Όπως για παράδειγμα την κατασκευή του τείχους με το Μεξικό την οποία μετακυλύει μέσω της αύξησης των δασμών στο Μεξικό και την ανατροπή των Συμφωνιών Εμπορίου και άλλα μέτρα που οδηγούν στον περιορισμό των εισαγωγών πρώτων υλών στη χώρα. Παράλληλα, επεξεργάζεται και προαναγγέλλει μέτρα στήριξης της πετρελαϊκής βιομηχανίας. Επιμένοντας γενικά και στη θέση του «πρώτα η Αμερική» κλειδώνει ως ένα βαθμό τη χώρα εντός των τειχών που προκάλεσε ακόμη και την αντίδραση του πρώην Προέδρου των ΗΠΑ Τζορτζ Μπους Junior.

Βέβαια υπάρχουν σημάδια και ενδείξεις «διορθωτικών» δηλώσεων του Προέδρου Τραμπ σε σχέση με όσα έλεγε προεκλογικά, και αυτό αφορά ιδιαίτερα το ΝΑΤΟ και τον ρόλο του. Ενδεχομένως οι δηλώσεις του προεκλογικά περί «αναχρονισμού» αναφορικά με το ΝΑΤΟ να ήταν μοχλός πίεσης έτσι ώστε να αυξήσουν τα κράτη μέλη της αμυντικές τους δαπάνες. Πώς ακριβώς κατανοεί τον ρόλο του ΝΑΤΟ θα φανεί στη συνέχεια.

Εκτιμώ όμως ότι ο άξονας ο οποίος θα καθορίσει τη στάση του στο θέμα αυτό, όπως και άλλα θα είναι κύρια οι οικονομικές του επιλογές και προτεραιότητες. Βασικά από τη στάση του στον θεσμό της παγκοσμιοποίησης και την αντίληψη ορισμένων στις ΗΠΑ και άλλες δυτικές χώρες που περίπου λέει: «Καλή η παγκοσμιοποίηση» αλλά αναγκαία η εθνική υπόσταση και παρουσία και χρήσιμη μια καθυστέρηση στη ραγδαία και ανεξέλεγκτη ταχύτητα υλοποίησης της παγκοσμιοποίησης.

Η θέση του στα σημεία αυτά θα καθορίσει και τη στάση του σε σειρά από γεωπολιτικά ζητήματα και θέματα ασφάλειας και ενεργειακής ασφάλειας, οπότε και θα οδηγηθεί σε ανάλογη τοποθέτηση για τα πολύ ευαίσθητα προβλήματα στο τρίγωνο ανατολική Μεσόγειος - Ελλάδα και Τουρκία και Μέση Ανατολή. Αν θεωρήσει ότι ο άξονας ασφάλειας για τις ΗΠΑ περιλαμβάνει και την Κύπρο, όπως επίσης την Ελλάδα, Αίγυπτο και Ισραήλ με προτεραιότητα βέβαια στο τελευταίο τότε δημιουργείται και σοβαρή προοπτική λύσης στο Κυπριακό.

Προοπτική που ενδυναμώνεται από την ανάγκη να επιλυθούν ή και να ρυθμιστούν και ζητήματα όπως το Συριακό, Κουρδικό κ.λπ. Στη βάση φυσικά της άμεσης συμμετοχής και εμπλοκής της Τουρκίας και όλα αυτά υπό το πρίσμα πλέον της ισχυρής φυσικής παρουσίας της Ρωσίας στην περιοχή. Οπότε κατ’ ευχήν για μας μια ενδεχόμενη προσέγγιση και συνεννόηση των δύο, ΗΠΑ και Ρωσία για την περιοχή οδηγεί σε αδυναμία οποιασδήποτε περιφερειακής δύναμης να αντιδράσει δραστικά.

Αυτό δημιουργεί ακριβώς τις δυνατότητες οριστικής επίλυσης του Κυπριακού. Άλλωστε ας μην ξεχνούμε ότι το Κυπριακό δεν προέκυψε ως περιφερειακό και διεθνές πρόβλημα για το χατίρι των Ελληνοκυπρίων και των Τουρκοκυπρίων, αλλά για να εξυπηρετηθούν ευρύτερα και ευρύτατα ξένα συμφέροντα.

Ο κ. Νίκος Κατσουρίδης είναι πρώην βουλευτής ΑΚΕΛ.

Διαβάζονται σήμερα

Άλλα άρθρα συγγραφέα

Του Νίκου Κατσουρίδη

Σχόλια αναγνωστών

Σύσκεψη στο Τσίρειο: Το μαχαίρι θα φτάσει στο κόκκαλο

«Οπως και στο παρελθόν,τίποτε δεν θα γίνει γιατί απλούστατα δεν θέλουμε να γίνει. »
δημος  |  13:35

Σύσκεψη στο Τσίρειο: Το μαχαίρι θα φτάσει στο κόκκαλο

«Ο καλύτερος τρόπος να διώξουμε τους εγκληματίες από το υγιή φίλαθλο κόσμο είναι να εφαρμόσουμε τα τεχνικά ...»
serafim kykotis  |  13:35

Χωρίς προγράμματα όλοι οι υποψήφιοι

«Προς κύριο άρθρογραφο. Κυριε. Ο κύριος Γιώργος Λιλληκας έχει δώσει πολλά πλάνα και σχέδια πληρος ...»
Σωκράτης Νικολαου  |  21:08

Νίκος Κατσουρίδης: Τελευταία Ενημέρωση