ΚΛΕΙΣΙΜΟ
Loading...
 

Διαβάστε επίσης

Σχεδιασμένα και ισοζυγισμένα

Του Νίκου Κατσουρίδη

Του Νίκου Κατσουρίδη

twitter

Η εξωτερική πολιτική της Κυπριακής Δημοκρατίας πρέπει να στηρίζεται στην πάγια αρχή ότι χρειαζόμαστε κάθε δυνητικό σύμμαχο στον αγώνα που διεξάγουμε και από την άλλη στην ετοιμότητα προσαρμογής ανάλογα με τις αλλαγές στον διεθνή στίβο.

Για παράδειγμα, χωρίς να ξεχνάμε τις άριστες σχέσεις ενός κράτους με την Τουρκία, θα πρέπει να προωθούμε με κάθε ευκαιρία και τις δικές μας μ’ αυτό το κράτος. Ενδεικτική περίπτωση είναι το Κατάρ το οποίο έχει φιλικές σχέσεις με την Τουρκία μεν αλλά αυτή τη στιγμή υπόγραψε και συμφωνία μαζί μας για αξιοποίηση του Φ.Α. Αυτή όμως δεν ήταν αποτέλεσμα μιας συστηματικής ολόπλευρης και σχεδιασμένης εξωτερικής πολιτικής.

Δυστυχώς, μετά το 1974 στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής κινηθήκαμε σε πλείστες όσες περιπτώσεις προς τη μία ή την άλλη κατεύθυνση χωρίς να διατηρούμε ισοζύγια. Κινηθήκαμε ανάλογα με την πενταετία, μονόπλευρα βάζοντας κατά περιόδους όλα μας τα αβγά σε ένα καλάθι. Χωρίς να προσέχουμε την ώρα που κτίζαμε ολοταχώς τις σχέσεις μας σε μια κατεύθυνση να μην ανατινάζουμε γέφυρες με άλλα κράτη. Και έρχομαι στο σήμερα. Η παρούσα κυβέρνηση προωθεί εδώ και τέσσερα χρόνια κατά κύριο λόγο τις σχέσεις μας με τις ΗΠΑ. Δεν μπορεί π.χ. να είναι τυχαίες οι αναφορές για στρατηγικό εταίρο, αλλά ούτε κάποια πραγματικά δεδομένα, όπως είναι το πέρασμα του τραπεζικού τομέα της χώρας μας στα χέρια αμερικανών επενδυτών.

Αν αυτή η κίνηση γίνεται στο πλαίσιο ενός σχεδιασμού, που λαμβάνει υπόψη ότι την ίδια ώρα χρειαζόμαστε τις καλές σχέσεις και με άλλα κράτη από τη μία και από την άλλη ότι είμαστε κράτος μέλος της Ε.Ε. είναι ένα θέμα. Αν όμως ευελπιστούμε ότι είναι αρκετές μόνο οι εξαιρετικές σχέσεις με τις ΗΠΑ για να προωθήσουμε τη λύση του Κυπριακού, είναι άλλο και προφανώς προϊόν λανθασμένης εκτίμησης.

Αν αυτό ίσχυε τότε το Κυπριακό θα ήταν ήδη λυμένο σε εποχές που η επιρροή των ΗΠΑ στην Τουρκία υπήρξε μεγαλύτερη ή και πολύ μεγαλύτερη απ’ ό,τι σήμερα. Σήμερα για παράδειγμα οι σχέσεις σε ΗΠΑ – Τουρκίας είναι χειρότερες παρά πριν από δέκα ή είκοσι χρόνια και ταυτόχρονα έχουν καταστεί πιο δυνατοί οι δεσμοί Τουρκίας – Ρωσίας παρά ποτέ προηγουμένως. Δεν λέω βέβαια ότι δεν πρέπει να αναπτύσσουμε τις σχέσεις μας με το ισχυρότερο κράτος στη γη.

Αλλά χωρίς αυτό να αποβαίνει σε βάρος των σχέσεών μας με άλλους ισχυρούς παράγοντες της διεθνούς πολιτικής. Ούτε ισχυρίζομαι ότι είναι εύκολο να κρατιέται το ισοζύγιο τέτοιων θέσεων. Είναι όμως σίγουρα λάθος η μονόπλευρη κατεύθυνση, προπάντων όταν δεν στηρίζεται στην αρχή της αμοιβαιότητας.

Δεν λέω στην αρχή ίσων ανταλλαγμάτων γιατί αυτό είναι εξωπραγματικό λόγω διαφοράς ισχύος. Δεν μπορεί όμως μόνο να δίνεις γιατί αυτό μοιραία θα οδηγήσει στην αποδυνάμωση της δικής μας θέσης. Παράλληλα, επειδή τα κράτη δεν ταυτίζονται με την εκάστοτε διοίκησή τους και μόνο, αλλά με όλο το πλέγμα ισχύος στο εσωτερικό μιας χώρας και κοινωνίας, ιδιαίτερα στα μεγάλα κράτη, πρέπει να ασκείται η εξωτερική πολιτική με προσοχή.

Γιατί μαζί με τα όποια θετικά μπορεί να προκύψουν και αρνητικά τα οποία ενίοτε ανατρέπουν αυτό που στοχεύει να πετύχει η ασκούμενη πολιτική. Σήμερα για παράδειγμα την ίδια ώρα που προωθεί η κυβέρνηση κατά προτεραιότητα τις σχέσεις με τις ΗΠΑ, στο πρόσωπο της παρούσας διοίκησης και ορθά αξιοποιεί τη σχέση συγκεκριμένων αξιωματούχων με την Κύπρο, την ίδια ώρα γίναμε στόχος, εντός των ΗΠΑ, από άλλες επίσης ισχυρότατες δυνάμεις, για θέματα τα οποία και στο παρελθόν υπήρξαμε στόχος, όπως τα περί ξεπλύματος χρήματος και άλλα. Ανεξαρτήτως του δικαίου ή όχι, της ορθότητας ή όχι τέτοιων επιθέσεων, πρέπει να είμαστε προσεκτικοί και κυρίως έτοιμοι να τα αντιμετωπίσουμε με επάρκεια.

Με την ίδια λογική θα πρέπει να προσέξουμε την αξιοποίηση του κύριου όπλου που σήμερα διαθέτουμε για να προωθήσουμε τα συμφέροντα της Κύπρου και του λαού μας, δηλαδή του φυσικού αερίου. Τις ενεργειακές δυνατότητες της κυπριακής ΑΟΖ δεν μπορεί να τις αξιοποιήσουμε από μόνοι μας, αλλά ούτε και μόνο σε συνεργασία με ορισμένους ενεργειακούς κολοσσούς μόνο αλλά και σε άλλα κράτη της περιοχής μας.

Η προώθηση όμως αυτών των συνεργασιών πρέπει να λαμβάνει σοβαρά υπόψη δύο παράγοντες. Πρώτο τη σχέση και τη στάση αυτών των χωρών έναντι της Τουρκίας γενικά αλλά και ειδικά την ετοιμότητά τους ή όχι να αποδεκτούν ουσιαστικά ενεργό ρόλο της Τουρκίας σ’ αυτό το εγχείρημα. Δεύτερο και εξίσου σημαντικό τη δική μας στόχευση όπως το Φ.Α. αποτελέσει ισχυρό καταλύτη για λύση του Κυπριακού. Όλοι αυτοί οι προβληματισμοί και άλλοι ακόμα απαιτούν σχεδιασμένη και ισοζυγισμένη εξωτερική πολιτική με κύριο γνώμονα τα συμφέροντα της Κύπρου.

Ο κ. Νίκος Κατσουρίδης είναι πρώην βουλευτής ΑΚΕΛ.

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ Συνδεθείτε

Διαβάζονται σήμερα

Άλλα άρθρα συγγραφέα

Του Νίκου Κατσουρίδη

Σχόλια αναγνωστών

Δοκιμάζει αντιδράσεις το «Μπαρμπαρός»

«Εχετε δίκαιο κύριε Τάσο. Λόγω της πίεσης του χρόνου για συνεχή ενημέρωση φεύγουν της ομάδας κάποια ...»
Δημήτρης Λοττίδης  |  21:09

ΔΗΚΟ -ΕΔΕΚ-Αλληλεγγύη προτείνουν Νικόλα

«Ωραία φωτό. Μόνο το ΕΛΑΜ λείπει !!!»
Μάριος  |  14:51

Δοκιμάζει αντιδράσεις το «Μπαρμπαρός»

«Επειδή είναι τζάμπα δεν σημαίνει ότι πρέπει να δεχόμαστε τα ή να μην παρατηρούμε τα λάθη είτε είναι ...»
zegrammarnazi  |  08:13

Δοκιμάζει αντιδράσεις το «Μπαρμπαρός»

«Καλα κυριε Τασο, να διαβαζεις τζαμπα εφημεριδα, να ειναι και με ορθογραφια. Μας χαριζουν Γαιδαρο τον ...»
Γιωτας απο Βρεμη.  |  23:13

Νίκος Κατσουρίδης: Τελευταία Ενημέρωση