ΚΛΕΙΣΙΜΟ
Loading...
Τελευταία Ενημέρωση: 07:10
 

Οι τραυματικές επιπτώσεις της έκτρωσης μέσα από τη μαρτυρία μιας ανώνυμης γυναίκας

Της Μαρίας Στυλιανού

Newsroom K

«Όταν πλησιάζεις το χειρουργείο κάνεις την αδιά¬φορη, αλλά νοιώθεις τα μέλη σου να παγώνουν από τον φόβο. Το αίμα σταματάει να κυκλοφορεί στις φλέβες σου. Παραλύεις. Σταματάς ν' ακούς τους εξωτερικούς ή¬χους, μόνο την καρδιά σου ακούς να χτυπά πολύ δυνατά. Θέλεις να κλάψεις ή να το βάλεις στα πόδια, αλλά πιέ¬ζεις τον εαυτό σου και προχωράς, γιατί έχεις πάρει την απόφαση να το κάνεις. Έχω ακούσει να λένε ότι είναι ευκολότερο από την εξαγωγή δοντιού. Σαχλαμάρες! Μό¬νο όσες το έκαναν ξέρουν! Νιώθεις περιφρόνηση για τον χειρουργό που χαμογελάει συγκαταβατικά απέναντι σου και σε καθησυχάζει. Το θεωρείς υποκριτικό από κά¬ποιον που σε λίγα λεπτά θα αδειάσει τα σπλάχνα σου μέ¬σα σ' έναν κουβά. Όταν σε σπρώχνουν να ξυπνήσεις εί¬ναι σαν να γυρίζεις απ' τον Άδη. Έχεις μία πικρή γεύ¬ση στο στόμα. Πρέπει να μαζέψεις τα κομμάτια σου και να φύγεις: χρειάζονται το κρεβάτι για την επόμενη. Θλί¬ψη και μελαγχολία σε συνοδεύουν για πολλές μέρες. Αν είσαι τυχερή και σε περιμένει έξω κάποια φίλη, συνήθως προσπαθεί να σε καθησυχάσει: «Πάει, πέρασε» σου λέει. «Το ξεφορτώθηκες, τώρα θα συνεχίσεις όπως πριν τη ζωή σου». Μόνο που «αυτό» που ξεφορτώθηκες θα ανα¬ρωτιέσαι πάντα πώς θα ήταν αν το γεννούσες και η ζωή σου δεν θα είναι ποτέ πια όπως πριν» (Άρθρο Αναστασίας Αρπατζή «Η έγ¬κυος μπροστά στα διλήμματα της έκτρωσης». Θα το βρείτε στην ιστοσελίδα: www.unborn.gr).

Τα πιο πάνω λόγια ανήκουν σε ανώνυμη γυναίκα που έκανε έκτρωση. Τα λόγια της συγκλονίζουν κάθε ευσυνείδητο αναγνώστη. Αποτελούν μια ζωντανή μαρτυρία γυναίκας, στην οποία η έκτρωση βιώνεται πραγματικά ως έγκλημα αφαίρεσης της ζωής του αγέννητου παιδιού της. Ψηλαφίζουμε πολύ ξεκάθαρα το ψυχικό της δράμα πρίν, κατά τη διάρκεια και τα συνεπακόλουθα τραύματα της έκτρωσης πάνω στην ψυχή, στο σώμα της και στη μετέπειτα ζωή της. Αισθανόμαστε τη βαθιά της μετάνοια, την πικρή γεύση που της άφησε η εκτρωτική εμπειρία στο βάθος της ψυχής της κυρίως.

Σίγουρα θα σκέφτηκε πολλές φορές στη ζωή της το αγέννητο παιδί που ποτέ δεν είδε, που ποτέ δεν κράτησε στη μητρική της αγκαλιά, ποτέ δεν κοίταξε τα μάτια του, ποτέ δεν χάρηκε το χαμόγελό του, ποτέ δεν άκουσε το πρώτο του κλάμα, αφού δεν του δώρισε τη μοναδική ευκαιρία να ζήσει. Σίγουρα θα σκέφτηκε αμέτρητες φορές πώς θα ήταν η ίδιά της η ζωή, αν είχε όντως γεννήσει και μεγαλώσει αυτό το αγέννητο σπλάχνο της. Το ακριβό αγέννητο παιδί της. Κι αν διεισδύσει κανείς στον βυθό των λέξεών της, των συναισθημάτων της, της ευδιάκριτης λύπης της, βλέπει ότι κάποιοι πολύ πιθανόν να την ενθάρρυναν να προχωρήσει σε αυτή την εγκληματική μη αναστρέψιμη πράξη. Κι αν προχωρήσει κανείς στο ψυχόδραμα της βασανισμένης αυτής γυναίκας, βλέπουμε στην πραγματικότητα ότι δεν ήθελε η ίδια τη συμμετοχή της στην έκτρωση του παιδιού της.

Συμπερασματικά, οι τραυτικές επιπτώσεις πριν, κατά τη διάρκεια και μετά από μια έκτρωση για την ψυχική υγεία της μητέρας (αλλά και κατ' επέκταση για το άμεσο κοινωνικό της περίγυρο και ολόκληρη την κοινωνία) είναι μια σοβαρή πραγματικότητα που δεν μπορεί να αμφισβητηθεί ή να παραβλεφθεί. Οι όποιες νομοθετικές ρυθμίσεις υπέρ της αποποινικοποίησης των εκτρώσεων παραγνωρίζουν οπωσδήποτε αυτή τη φοβερή ανθρώπινη διάσταση των εκτρώσεων. Χώρια το ψυχικό δράμα του ίδιου του εμβρύου (τέλειου αγέννητου ανθρώπου) που υπόκειται έκτρωση.

Τα ψυχικά τραύματα των γυναικών που έχουν προχωρήσει σε έκτρωση και το μετάνιωσαν είναι ένας αρκετά δυνατός παράγοντας, για να αποτρέπει μελλοντικές εκτρώσεις γυναικών. Η πιο πάνω μαρτυρία της γυναίκας, φανερώνει ξεκάθαρα ότι η έκτρωση πρόκειται για φόνο μιας ανυπεράσπιστης και μοναδικής ανθρώπινης ύπαρξης που έχει το δικαίωμα στη ζωή. Γιατί το δικαίωμα του αγέννητου ανθρώπου δεν ανήκει στους γεννήτορές του, αλλά στον ίδιο τον άνθρωπο. Γιατί η ανθρώπινη ζωή είναι θείο δώρημα.

Τα συγκλονιστικά λόγια της πιο πάνω γυναίκας έρχονται να επαληθεύσουν τον πολύ γνωστό ψαλμό του Δαυίδ (Ψαλμός Ν´) « Ὅτι τὴν ἀνομίαν μου ἐγὼ γινώσκω, καὶ ἡ ἁμαρτία μου ἐνώπιόν μού ἐστι διαπαντός», καθώς και τα λόγια του μακαριστού Καθηγητή Παιδαγωγικής και Ψυχολογίας Σπυρίδωνα Καλλιάφα, ο οποίος επικαλούμενος τον Κάρολο Γιούνγκ, έλεγε «Αυτά, τα παιδιά, που δεν αφήνονται να γεννηθούν, γίνονται τρομεροί βρυκόλακες. Βρυκολακιάζουν εις το υποσυνείδητο των μητέρων τους και δεν τις αφήνουν ποτέ να ηρεμήσουν. Δεν θα βραδύνουν να εμφανίσουν συμπτώματα βαριάς νεύρωσης, η οποία θα τις βασανίζει εφ’ όρου ζωής. Η απώθηση της ηθικής συνειδήσεως δεν γίνεται ατιμωρητί».

Ας σταματήσουμε λοιπόν αυτό το αιματοκύλισμα αθώων αγέννητων ανθρώπων. Είναι στο χέρι όλων μας να επιλέξουμε τη Ζωή και όχι τον Θάνατο.

 

 

ΣΧΕΤΙΚΑ TAGS
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ
Login with email
Login with Facebook

Άλλα άρθρα συγγραφέα

Newsroom K

Σχόλια αναγνωστών

Αναστασιάδης: Να καταθέσουν τις φορολογικές δηλώσεις οι γιατροί

«Το γεγονός ότι ήρθαν απο την Ελλάδα γιατροί, είναι εξαιρετικό. Έχει χαλάσει η πιάτσα των συνδικαλιστών ...»
Ανώνυμος  |  14:19

Αναστασιάδης: Να καταθέσουν τις φορολογικές δηλώσεις οι γιατροί

«ΕΙΝΑΙ ΣΤΟΥΣ ΠΑΝΤΕΣ ΓΝΩΣΤΟ ΟΤΙ ΟΙ ΙΔΙΩΤΕΣ ΓΙΑΤΡΟΙ ΕΙΝΑΙ ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΕΣ ΣΤΗ ΦΟΡΟΔΙΑΦΥΓΗ!»
Χρίστος Α.  |  13:52

Εφεση στην απόφαση για συντάξεις από ΥΠΟΙΚ και Νομ.Υπηρεσία

«To καλύτερο που θα μπορούσε να γίνει είναι να ανακοινωθούν τα ονόματα όλων αυτών των συνταξιούχων που ...»
ΑΚΑ  |  10:04

Αναστασιάδης: Να καταθέσουν τις φορολογικές δηλώσεις οι γιατροί

«O πρόεδρος του μεγαλύτερου ιατρικού συνδέσμου, φημολογείται ότι διαθέτει τώρα 3 πόρσιε! Για φαντάσου ...»
ΑΚΑ  |  10:01

Προσωπικότητες στην ''Κ'': Τελευταία Ενημέρωση