ΚΛΕΙΣΙΜΟ
Loading...
 

Η Κυριακή που άλλαξε το κοινοβουλευτικό τοπίο

Οι νικητές και οι ηττημένοι των εκλογών

Του Ανδρέα Παράσχου

Του Ανδρέα Παράσχου

paraschosa@kathimerini.com.cy

Ιστορικές ως προς τις ανατροπές και σημαδιακές ως προς την αλλαγή του κοινοβουλευτικού τοπίου ήσαν οι εκλογές της 22ας Μαΐου 2016, οι οποίες ανέδειξαν ένα πρωταθλητή, μικρούς και μεγάλους νικητές και δύο ηττημένους. Οι ανατροπές έγιναν από τα κάτω προς τα πάνω, με τους μικρότερους των διεκδικητών να μπαίνουν στη νέα, οκτακομματική πλέον, Βουλή παρά την αύξηση του εκλογικού μέτρου από το 1.8% στο 3.6%.

Πρωταθλητής των εκλογών και μεγαλύτερο «κόμμα» αναδείχθηκε η αποχή που έφτασε το 32.63% και που αν ληφθεί υπόψη και το γεγονός ότι περίπου ένα 3% δεν εμφανίστηκε για να εγγραφεί στους εκλογικούς καταλόγους, τότε το ποσοστό αυτών που απόστρεψαν το βλέμμα από την κάλπη αγγίζει το 36%.

Ένα καθόλου ευκαταφρόνητο τμήμα του εκλογικού σώματος προφανώς και διαφώνησε με την επιλογή των μεγάλων κομμάτων να αλλάξουν την υστάτη τ εκλογικό μέτρο από 1,8% σε 3,6% και τιμώρησαν, λιγότερο τον ΔΗΣΥ (-3.49%) και περισσότερο το ΑΚΕΛ (-7.14%) πριμοδοτώντας κυρίως τους μικρότερους σχηματισμούς, οι οποίοι αντί να μείνουν εκτός νυμφώνος, πήραν όλοι έδρες, με πλέον εκκωφαντική εξέλιξη αυτήν της εισόδου στη Βουλή του ΕΛΑΜ.

Η κυβερνητική ανησυχία

Από την ετυμηγορία της κάλπης της 22ας Μαΐου 2016, ο πρώτος που δεν πρέπει να κοιμάται ήσυχος, είναι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Νίκος Αναστασιάδης και η κυβέρνηση του που προφανώς θα περάσει δύσκολες μέρες μέχρι να δει να περνούν προτάσεις νόμου και νομοσχέδια που να στηρίζουν την κυβερνητική πολιτική, νιώθοντας όπως και ο προκάτοχος του την καυτή ανάσα μιας «κυβερνώσας» Βουλής.

Αυτό δηλαδή που φοβόταν η κυβερνώσα παράταξη, γι’ αυτό και στην έσχατη περίοδο της προεκλογικής εκστρατείας μπροστά από το σλόγκαν της «σταθερής πορείας» κοτσάρισε και το «δεν ρισκάρουμε». Το πρόβλημα της κυβερνητικής παράταξης γίνεται ακόμα πιο μεγάλο όταν ληφθεί υπόψη ότι ακόμα και με τις ψήφους των βουλευτών του ΔΗΚΟ, κυρίως σε ζητήματα που αφορούν την οικονομία όπως μέχρι χθες συνέβαινε, θα δυσκολεύεται να περνά νόμους και κανονισμούς αν δεν αναζητήσει συναινέσεις.

Τελευταίος αλλά όχι έσχατος προβληματισμός για τον Πρόεδρο Αναστασιάδη είναι το γεγονός ότι όλα τα κόμματα πλην ΑΚΕΛ στη νέα Βουλή, τον αντιπολιτεύονται στο Κυπριακό, το οποίο μπαίνει τις προσεχείς μέρες σε ένα νέο κύκλο διαπραγματεύσεων με την τ/κ πλευρά, ενδεχομένως πιο εντατικό.

Ο ΔΗΣΥ δεν νίκησε…

Το 30.78% με απώλεια 3.49% σε σχέση με το ποσοστό του 2011 και με δύο έδρες λιγότερες, μπορεί να αποτελεί για τον ΔΗΣΥ αφορμή ικανοποίησης. Μπορεί όμως να εκφράζει ανακούφιση γιατί ως κυβερνών κόμμα μιας κυβέρνησης που επιφορτίζεται το Κούρεμα του 2013 και τα μέτρα του μνημονίου, έχει πληρώσει τη μικρότερη δυνατή ζημιά, λαμβανομένου υπόψη ότι στον ευρωπαϊκό χώρο ανάλογα αποτελέσματα ήταν συντριπτικά κατά των κυβερνώντων.

Αν μάλιστα ληφθεί υπόψη ότι το 6% της δύναμης του ΔΗΣΥ το απορρόφησε, το εκ της σαρκός του νέο κόμμα «Αλληλεγγύη» της Ελένης Θεοχάρους, τότε η απώλεια της Πινδάρου ίσως να φαντάζει μικρότερη. Εκτιμούμε παράλληλα ότι δεν είναι άνευ λόγου η κριτική που ακούστηκε, ιδιαίτερα έντονα μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων, κατά του Αβέρωφ Νεοφύτου για μια εικόνα που συνδέθηκε με τη στήριξη του τραπεζικού εποικοδομήματος, το οποίο ενοχοποιείται για την οικονομική κρίση, με το κούρεμα και τα αξιόγραφα.

Από την άλλη αναγνωρίζεται στον Αβέρωφ Νεοφύτου η δεινότητα των ελιγμών και με στόχο της επίτευξη συγκλίσεων στο κοινοβουλευτικό περιβάλλον, στις νέες συνθήκες ίσως αποδειχθεί καίριο ακόμα και για τη σύμπηξη συμμαχιών που θα καθορίσουν και τις εξελίξεις ενόψει προεδρικών εκλογών του 2018.

Στο ΔΗΚΟ ανήκει…

Από τους νικητές αυτών των εκλογών, ίσως ο πλέον σημαντικός υπό τας περιστάσεις, είναι το ΔΗΚΟ. Κι αυτό διότι παρόλο που απώλεσε 1.3% της εκλογικής του δύναμης, (είχε τις μικρότερες απώλειες από τα κόμματα με μακρά πολιτική παρουσία) διατήρησε τις 9 έδρες που είχε στην απελθούσα Βουλή. Κι όλα αυτά εν μέσω εσωκομματικής κρίσης και εσωστρέφειας που ταλάνισε το Κόμμα για μακρά περίοδο.

Η νίκη αυτή του ΔΗΚΟ αναμφισβήτητα φέρει την υπογραφή του Νικόλα Παπαδόπουλου, ο οποίος όταν ανέλαβε την προεδρία πέρασε σε πλήρη αντιπολιτευτική διάταξη, με επίθεση διαρκείας εναντίον των δύο μεγάλων κομμάτων. Συν τοις άλλοις ο Νικόλας Παπαδόπουλος άλλαξε σαρωτικά το πολιτικό προσωπικό του Κόμματος, σε σημείο που μπορεί κανείς να του προσάψει επιστροφή στο παλαιό μοντέλο του προσωποπαγούς κόμματος.

Σημαντικότερο τέλος των κερδών του ΔΗΚΟ είναι το γεγονός πως με τους 9 βουλευτές μπορεί ακόμα να παίζει εντός της Βουλής ένα ρόλο αν όχι ρυθμιστικό, τουλάχιστον καθοριστικό για τις επιδιωκόμενες ισορροπίες-συμμαχίες.

Η πράσινη νίκη

Οι Οικολόγοι μαζί με τους νέους τους εταίρους υπό την επωνυμία Συνεργασία Πολιτών διπλασίασαν την εκλογική τους δύναμη από το 2.21% του 2011 στο 4.81%. Ο πράσινος κομματικός σχηματισμός με εμπροσθοφυλακή τον Γιώργο Περδίκη προέταξε ζητήματα που αφορούν την καθημερινότητα του πολίτη, τη δυσχερή οικονομική του κατάσταση, την ανεργία και τα κοινοτικά παντοπωλεία και πρόβαλε ως προφίλ του Κινήματος τα «καθαρά χέρια».

Θα μπορούσε κάποιος να πει ότι οι Οικολόγοι βγήκαν από την αριστερή στροφή και γι’ αυτό και πήραν ένα καθόλου ευκαταφρόνητο ποσοστό από το ΑΚΕΛ και το ανένταχτο αριστερό ακροατήριο.

Συμμαχία Vs Αλληλεγγύη

Δύο, στην ουσία, νεοεισερχόμενα στη Βουλή κόμματα, αυτό της Συμμαχίας Πολιτών του Γιώργου Λιλλήκα και της Ελένης Θεοχάρους κονταροχτυπήθηκαν την Κυριακή με το πρώτο να κόβει το νήμα με 5.99% και το δεύτερο να παίρνει 5.22%. Τα δύο κόμματα είχαν όμορες θέσεις στο Κυπριακό και παρόμοιες στην οικονομία και ιδιαίτερα στην αντιμετώπιση των σκανδάλων και της διαφθοράς και προφανώς μοιράστηκαν ένα ποσοστό ψήφων που θα πήγαινε στη Συμμαχία αν δεν εμφανιζόταν η Αλληλεγγύη.

Παράλληλα ενώ η Αλληλεγγύη απορρόφησε ένα 6% της δύναμης του ΔΗΣΥ, η Συμμαχία αλίευσε περίπου ένα 5% από τη λίμνη του ΑΚΕΛ, χωρίς όμως να φτάσει στο προσδοκώμενο για το κόμμα του Γιώργου Λιλλήκα ποσοστό.

Υπό τας περιστάσεις και λαμβανομένου υπόψη του γεγονός ότι η Αλληλεγγύη δημιουργήθηκε το τελευταίο τρίμηνο, Ελένη Θεοχάρους και Δημήτρης Συλλούρης δικαιούνται να νοιώθουν ότι συγκαταλέγονται ανάμεσα στους νικητές των εκλογών.

Η «έκπληξη» ΕΛΑΜ

Εξέλιξη που καταγράφεται και ως τραυματική εμπειρία για όλα σχεδόν τα υπόλοιπα κόμματα που μπήκαν στη νέα Βουλή είναι και η είσοδος σε αυτή του Εθνικού Λαϊκού Μετώπου (Ε.ΛΑ.Μ) με ποσοστό τριπλάσιο (3.73%) εκείνου του 2011 που ήταν 1.08% και με δύο έδρες. Το ΕΛΑΜ προφανώς βρέθηκε στους χώρους που οι άλλοι κομματικοί σχηματισμοί δεν κυκλοφόρησαν, μαζεύοντας ψήφους από ένα νεαρό ακροατήριο ψηφοφόρων.

Ένα ακροατήριο που εκτονώνει τη δυσαρέσκεια του συνταγμένο σε «λόχους αντίδρασης» που σήμερα εκδηλώνονται συμπαραστεκόμενοι σε ευάλωτες κοινωνικές ομάδες. Η ένταξη του στο κοινοβουλευτικό περιβάλλον ίσως βοηθήσει το συγκεκριμένο ακροδεξιό σχήμα να εκφράζεται κυρίως πολιτικά και χωρίς τις επικίνδυνες εξάρσεις της «αδελφής» Χρυσής Αυγής στην Ελλάδα.

Δεν παύει όμως η εξέλιξη αυτή να αποκλείει ένα ενεδρεύοντα κίνδυνο προώθησης ρατσιστικών και αντιδραστικών θέσεων στο Κοινοβούλιο και στην κοινωνία αφού θα έχει δημόσιο λόγο που θα ακούγεται πλέον καθημερινά από το κοινοβουλευτικό βήμα. Γενικότερα μιλώντας θα πρέπει να σημειωθεί ότι ενώ σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες που βιώνουν την οικονομική κρίση τα ακροδεξιά και εθνικιστικά κόμματα εμφανίζονται πολύ πιο δυνατά, στην Κύπρο το ΕΛΑΜ δεν έκαμε την εκκωφαντική έκπληξη.

ΑΚΕΛ, ο μεγάλος χαμένος

Για το ΑΚΕΛ, η πενταετία Χριστόφια, η FOCUS και η Δρομολαξιά υπήρξαν οι τρεις ανασταλτικοί παράγοντες που δεν άφησαν το ενενηντάχρονο κόμμα να ξαναβρεί το βηματισμό του, παρόλο που σε επίπεδο ηγεσίας έκαμε ίσως την πιο εκτεταμένη ανανέωση.

Το γεγονός όμως ότι με την ανανέωσης ηγεσίας δεν υπήρξε και ανανέωση πολιτικής και συνακόλουθα πολιτικού λόγου που να πείθει τους ψηφοφόρους του ότι το Κόμμα έμαθε από τα παθήματα του, έφερε την μεγάλη ήττα της Κυριακής. Το ΑΚΕΛ δεν άρθρωσε λόγο που να εισηγείται λύσεις αλλά ούτε έδειξε να έχει το σθένος να κατεβαίνει καθημερινά στους χώρους διαβίωσης και δουλειάς, εκεί που τα προβλήματα της καθημερινότητας, η απώλεια εισοδημάτων, η ανεργία και ανέχεια είναι σε πρώτη διάταξη.

Αυτό δηλαδή που ιστορικά υπήρξε το «υπερόπλο» του κόμματος της εργατιάς και μάλλον έμεινε στο επίπεδο επαφών των επαγγελματιών συνδικαλιστών. Όλο αυτό μεταφράστηκε στη συρρίκνωση των ποσοστών κόμματος στο 25.53% από το 32.67% του 2011 και την απώλεια δύο εδρών και εξηγεί προφανέστατα και τις μεγάλες εκροές προς άλλους κομματικούς σχηματισμούς και συνακόλουθα τις μηδαμινές εισροές. Ο Άντρος Κυπριανού, στη δήλωση του μετά την γνωστοποίηση των αποτελεσμάτων, μεταξύ άλλων δήλωσε, «δεν είμαστε ικανοποιημένοι από το αποτέλεσμα, δεν είναι αυτό που αναμέναμε.

Μας έστειλαν μήνυμα, μας επηρέασε το ψηλό ποσοστό της αποχής. Λέμε τους ψηφοφόρους. Πήραμε τα μηνύματα, άλλα είναι προφανές πως πρέπει να βελτιωθούμε». Δήλωση που δεικνύει ότι παρόλη τη διακήρυξη ότι ελήφθησαν τα μηνύματα, επιστρατεύεται μια εύκολη δικαιολογία ότι «επηρέασε το ψηλό ποσοστό της αποχής» τη στιγμή που οι εκροές προς τη Συμμαχία, τους Οικολόγους και το ΔΗΚΟ αποκαλύπτουν πώς και προς που διαμοιράστηκε το 7.14%.

Στην περίπτωση του ΑΚΕΛ, εκείνο που φαίνεται να προκάλεσε τη μεγάλη ζημιά, παράλληλα με την πολιτική και το λόγο του κόμματος, είναι το γεγονός πως δεν έχει απαλλαγεί από τη βαριά σκιά της πενταετίας Χριστόφια, με τον τέως Πρόεδρο να είναι διαρκώς παρών στα πεπραγμένα και στις εκδηλώσεις το κόμματος. Αυτό αποτέλεσε το οπλοστάσιο από το οποίο αντλούσαν επιχειρήματα όλα τα άλλα κόμματα, κατηγορώντας το ΑΚΕΛ για μια πενταετία που καταπόντισε την οικονομία και συνδέοντας τη διακυβέρνηση Χριστόφια και το κόμμα με σκάνδαλα όπως της FOCUS και της Δρομολαξίας.

Την κατάσταση όπως είπε ο Άντρος Κυπριανού θα μελετήσουν τα όργανα του κόμματος και θα πάρουν αποφάσεις, τόσο για τις εξελίξεις που οδήγησαν στο εκλογικό αποτέλεσμα όσο και για την επόμενη μέρα.

Η επόμενη μέρα ωστόσο, αν ληφθεί υπόψη ότι η κοινωνία αλλάζει άρδην, θα πρέπει να είναι σταθμός ριζοσπαστικών αποφάσεων για πλήρη εκσυγχρονισμό του Κόμματος, αν το ΑΚΕΛ θέλει να ανακόψει την πορεία προς τον κατήφορο κι αυτό δεν μπορεί κανένα όργανο πλην ενός έκτακτου συνεδρίου να το πετύχει. Αν φυσικά ο στόχος της Εζεκίας Παπαϊωάννου είναι, όπως είπε το απόβραδο της «συννεφιασμένης Κυριακής» 22 Μαΐου 2016 ο Γ.Γ. Άντρος Κυπριανού, να παραμείνει «η μεγαλύτερη δύναμη της
αντιπολίτευσης».

Ο μικρός χαμένος

Ο δεύτερος εκλογικός καταποντισμός σημειώθηκε στο έτερο παραδοσιακό κόμμα, αυτό του Σ.Κ. ΕΔΕΚ. Δηλαδή στο δεύτερο κόμμα με αριστερές καταβολές αν και με μακρινή συγγένεια με το ΑΚΕΛ κυρίως λόγω των ιστορικών ιδεολογικών τους διαφορών αλλά και της εκ διαμέτρου αντίθετης γραμμής τους στο Κυπριακό. Μάλιστα ο νέος πρόεδρος της ΕΔΕΚ Μαρίνος Σιζόπουλος, αναλαμβάνοντας τα ηνία του κόμματος, έκαμε την απόσταση ακόμα πιο μεγάλη αποκηρύσσοντας της λύση Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας.

Αυτό από μόνο του οδήγησε ένα πολύ μικρό κομμάτι του κόμματος προς το ΑΚΕΛ ενώ το μεγαλύτερο κομμάτι των απωλειών της ΕΔΕΚ που από το 8.93% του 2011 έπεσε στο 6.21% χάθηκε στο δρόμο της διάσπασης και τη εσωστρέφειας, με την καθόλου «αναίμακτη» πολιτικά αποχώρηση του Γιαννάκη Ομήρου από το κόμμα. Η ΕΔΕΚ πέτυχε τον ένα από τους τρεις στόχους που έθεσε ενόψει εκλογών, όπως παραδέχθηκε ο ίδιος ο Μαρίνος Σιζόπουλος, δηλαδή να διατηρηθεί στην 4η θέση κατάταξης στη Βουλή, αλλά απέτυχε στους άλλους δύο που ήταν να πάρει ένα ποσοστό άνω του 6.5% και να διατηρήσει τους πέντε βουλευτές της.

Έτσι λοιπόν αν και δεν τίθεται θέμα ηγεσίας καθότι ο Μαρίνος Σιζόπουλος κατόρθωσε να κερδίσει το στοίχημα της εκλογής του στη Λεμεσό, σίγουρα υπάρχει και για την ΕΔΕΚ θέμα επόμενης μέρας!

 

Διαβάζονται σήμερα

Άλλα άρθρα συγγραφέα

Του Ανδρέα Παράσχου

Σχόλια αναγνωστών

Αποκλειστικό: Τι λέει η πρόταση του Ενδιάμεσου για ασφάλεια και εγγυήσεις

«Κουτοπονηριές τους Ενδιάμεσου. Δηλαδή αν ο Ενδιάμεσος θέλει "πλήρη αποχώρηση του συνόλου των ξένων ...»
Πέτρος Παπαστυλιανού  |  12:57

Αποκλειστικό: Τι λέει η πρόταση του Ενδιάμεσου για ασφάλεια και εγγυήσεις

«Παράλογο δεν είναι να μην θες πιστόλι στον κρόταφο, αλλά το αν θα σου τύχει δεν είναι θέμα επιλογής ...»
Παύλος Λιασίδης  |  12:01

Σκουπιδότοπος η κοίτη του ποταμού Κούρρη

«Εξωφρενικο!!! Για να μην πληρωσουν οι κοινωτητες 1000 ευρω να καθαρισουν την κοιτη του ποταμου, ζητουν ...»
Αποκρυπτογραγος  |  03:33

Αποκλειστικό: Τι λέει η πρόταση του Ενδιάμεσου για ασφάλεια και εγγυήσεις

«Η δύναμη στην γεωπολιτική ίσως δεν είναι όπως την αντιλαμβάνεσται κ. Πέτρου. Δεν είναι στατική, ούτε ...»
Δημήτρης  |  10:21

Βουλευτικές Εκλογές: Τελευταία Ενημέρωση