ΚΛΕΙΣΙΜΟ
Loading...
 

John Wick: Chapter Two - Η καλύτερη ταινία δράσης του 2017

128 ανθρώπους σκοτώνει ο Τζον Γουίκ στο δεύτερο κινηματογραφικό του διάβα

Newsroom K

Το σίκουελ της εισπρακτικά επιτυχημένης περιπέτειας παρουσιάζει τη νέα απρόθυμη αποστολή του γνώριμού μας εκτελεστή, ο οποίος καλείται να ξεπληρώσει ένα παλιό του χρέος σε έναν Ιταλό μαφιόζο. Το στιλιζαρισμένο λουτρό αίματος που ακολουθεί δεν υπηρετεί κάποιον ανώτερο σινε-σκοπό, αλλά προσφέρει ένα τίμιο, απενοχοποιημένο, σωστά συνταγμένο και αδιαμφισβήτητα σπασμωδικό θέαμα που σίγουρα ξεχωρίζει από τον action μέσο όρο.

Κάποιος κάθισε και τους μέτρησε: 128 ανθρώπους σκοτώνει ο Τζον Γουίκ στο δεύτερο κινηματογραφικό του διάβα. Βλέπουμε δηλαδή στην οθόνη πάνω από ένα πτώμα ανά λεπτό! Η ωμή βία είναι ούτως ή άλλως εγγεγραμμένη στο DNA της περιπέτειας που άλλαξε το αμερικανικό action τοπίο πριν από μια τριετία.

Και αυτό γιατί στην πρώτη του σκηνοθετική απόπειρα ο δαιμόνιος κασκαντέρ Τσαντ Σταέλσκι και ο άσημος σεναριογράφος Ντέρεκ Κόλσταντ δεν παρουσίασαν έναν αντιήρωα με ξεπερασμένη αμερικανοφροσύνη, πομπώδη ηθικά διδάγματα και αναμασημένες παγκόσμιες συνωμοσίες, αλλά έναν βιτζιλάντε που σπέρνει το θάνατο σε ένα δυστοπικό σύγχρονο σκηνικό, όπου η αστυνομία είναι ανύπαρκτη, ενώ το κοινωνικό πλαίσιο καθορίζεται αποκλειστικά από τη μαφία και η ζωή αξίζει κάτι λιγότερο από μια σφαίρα.

Όλα αυτά, βέβαια, συνοδευόμενα από τη βιρτουόζικη αναπαράσταση βίας του μάστερ Σταέλσκι, η οποία προκαλεί ανατριχίλα. Ακολουθώντας την ίδια μακάβρια συνταγή, το σίκουελ του «John Wick» παρουσιάζει τη νέα απρόθυμη αποστολή του γνώριμού μας εκτελεστή, ο οποίος καλείται να ξεπληρώσει ένα παλιό του χρέος σε έναν Ιταλό μαφιόζο. Για να γίνει αυτό, πρέπει σκοτώσει τη μεγαλύτερη αδερφή του που βρίσκεται στην κεφαλή της Καμόρα. Το ταξίδι του αντιήρωα στη Ρώμη μετατρέπεται σε ένα απίστευτα χορογραφημένο αιματοκύλισμα στις υποβλητικές κατακόμβες της.

Από εκεί μεταφερόμαστε στην παραδομένη στο έγκλημα Νέα Υόρκη, όπου ο Σταέλσκι υπογράφει μια δεξιοτεχνική σεκάνς βίας στο σαρκαστικά αλληγορικό σκηνικό μιας έκθεσης μοντέρνας τέχνης γεμάτης αντανακλάσεις (σαφώς επηρεασμένη από την «Κυρία από τη Σαγκάη» ). Βέβαια, αυτό το στιλιζαρισμένο λουτρό αίματος δεν υπηρετεί κάποιον ανώτερο σινε-σκοπό, αλλά προσφέρει ένα τίμιο, απενοχοποιημένο, σωστά συνταγμένο και αδιαμφισβήτητα σπασμωδικό θέαμα που σίγουρα ξεχωρίζει από τον action μέσο όρο.

ΣΧΕΤΙΚΑ TAGS

Διαβάζονται σήμερα

Άλλα άρθρα συγγραφέα

Newsroom K

Σχόλια αναγνωστών

Η πικρή γεύση μιας ζωής

«Ξερουμε ποιοι εκαναν το πραξικοπημα,ποτε,γιατι,με τη στηριξη ποιων τη συντηρηση ποιων,ξερουμε τι ακριβως ...»
Φοιβος  |  16:56

Η πρόταση νέας στρατηγικής στο κυπριακο όπως την κατέθεσε η Συμμαχία στο εθνικό

«Στην Ελβετια επεσε η αυλαια του κυπριακου με τη συμφωνια Κοτζγια-Τσαβουσογλου απουσης της ΚΔ για ...»
Φοιβος  |  16:52

Η πρόταση νέας στρατηγικής στο κυπριακο όπως την κατέθεσε η Συμμαχία στο εθνικό

«Έκθεση Ιδεών της συμμαχίας πολιτών. Όταν δεν έχεις κάτι να πεις, δημιουργείς "επιτροπές", "ομάδες" κτλ. ...»
Πέτρος Παπαστυλιανού  |  09:19

Η πικρή γεύση μιας ζωής

«Αγαπητέ Ανδρέα, πραγματικά χαίρομαι, εκτιμώ και υπερψηφίζω τις τοποθετήσεις σου. Το παράπονο μου από ...»
απογοητευμένος  |  21:31

Σινεμά: Τελευταία Ενημέρωση