ΚΛΕΙΣΙΜΟ
Loading...
 

Sci-fi θρίλερ με έμπνευση από Manga

«Το φάντασμα στο κέλυφος» είναι ένα κανονικό action movie

Newsroom Κ, Αθήνα

O κόσμος των γιαπωνέζικων Manga έχει τους δικούς του «πιστούς». Και η αλήθεια είναι πως μέσα σε έναν κατακλυσμό από κιτς –τουλάχιστον με τα δυτικά μέτρα– ιστορίες, μπορεί κανείς να βρει και μερικά διαμάντια. Ενα τέτοιο υποτίθεται πως είναι «Το φάντασμα στο κέλυφος», το οποίο μεταφέρεται αυτή την εβδομάδα στη μεγάλη οθόνη ως καθαρόαιμο sci-fi θρίλερ, με τη Σκάρλετ Γιόχανσον στον πρωταγωνιστικό ρόλο. Η Αμερικανίδα σταρ έχει πάρει σερί τους action heroes ρόλους («Αvengers», «Lucy») κι εδώ πιθανότατα τα καταφέρνει καλύτερα από κάθε άλλη φορά.

Κάπου στο μέλλον (κοντινό δεν μοιάζει πάντως), η Ταγματάρχης είναι μια ειδική αστυνομικός, επιφορτισμένη μαζί με την ομάδα της στον αγώνα κατά πανίσχυρων τρομοκρατικών οργανώσεων. Πλάσμα υβριδικό, η ηρωίδα έχει ανθρώπινο εγκέφαλο, ο οποίος διασώθηκε έπειτα από ατύχημα, αλλά πλήρως ρομποτικό σώμα, γεγονός που της προσδίδει μία σειρά από θαυμαστές ιδιότητες. Σύντομα, ωστόσο, θα αντιληφθεί πως όσα γνωρίζει για αληθινά είναι στην πραγματικότητα εκείνα που οι δημιουργοί της θέλησαν να μάθει. Αποφασισμένη να ανακαλύψει την κανονική της ταυτότητα αλλά και να πάρει εκδίκηση για όσα της έκαναν, η Ταγματάρχης θα στραφεί ενάντια σε όποιον βρίσκεται στον δρόμο της.

Ολα τα γνωστά φιλμ περί τεχνητής νοημοσύνης συναντούν τον «Ρόμποκοπ» του Πολ Βερχόφεν, ωστόσο το αποτέλεσμα είναι φανερά επηρεασμένο από τη γιαπωνέζικη παράδοση του Manga. Τα εκπληκτικά ψηφιακά εφέ (13 διαφορετικές εταιρείες συνεργάζονται για την παραγωγή τους) βοηθούν να μεταφερθούμε σε ένα αστικό τοπίο γεμάτο ολογράμματα, αυτοματισμούς και τεχνολογικές «ενισχύσεις». Οι άνθρωποι, σε μια φουτουριστική εξέλιξη της πλαστικής χειρουργικής, εξοπλίζουν τον εαυτό τους με ενσωματωμένα gadget που τους βοηθούν στην καθημερινότητα ή ικανοποιούν απλώς τη ματαιοδοξία τους.

Πολλά μπορούν να ειπωθούν σε σχέση με το κριτικό υπόβαθρο της ταινίας: η τεχνολογική δυστοπία, τα όρια μεταξύ ανθρώπινης και ψηφιακής φύσης που όλο και θολώνουν, τα φιλοσοφικά ερωτήματα που προκύπτουν κ.ο.κ. Πιο ενδιαφέρουσα είναι ίσως η αντιπαράθεση των λαμπερών ουρανοξυστών του κέντρου με τα σαραβαλιασμένα προάστια, όπου η αφήγηση καταλήγει στο φινάλε. Φαίνεται πως ακόμα και τα τεχνολογικά θαύματα δεν είναι ικανά να αμβλύνουν τις ανισότητες.

Πέρα από αυτά, πάντως, «Το φάντασμα στο κέλυφος» είναι ένα κανονικό action movie, χωρίς εκπλήξεις και ιδιαίτερους προβληματισμούς. Ο σκηνοθέτης Ρούπερτ Σάντερς («Η Χιονάτη και ο Κυνηγός») χορογραφεί μερικές πολύ καλές σκηνές δράσης, δίνοντας προσοχή στη λεπτομέρεια και αναδεικνύοντας τη δυναμική παρουσία της Σκάρλετ. Δίπλα στην τελευταία βλέπουμε μεταξύ άλλων τη Ζιλιέτ Μπινός, στον ρόλο μιας επιστήμονα, αλλά και τον σπουδαίο Ιάπωνα ηθοποιό Τακέσι Κιτάνο, στην πρώτη του χολιγουντιανή συμμετοχή.

Ο «Επιφανής πολίτης» είναι ένα αργεντίνικο δράμα με έντονο ωστόσο το στοιχείο της σάτιρας. Ο νομπελίστας συγγραφέας Ντανιέλ Μαντοβάνι (εξαιρετικός στον ρόλο ο Οσκαρ Μαρτίνεζ) επιστρέφει έπειτα από πολλά χρόνια στην πολίχνη όπου μεγάλωσε. Εκεί θα έρθει αντιμέτωπος με τους νέους κατοίκους αλλά και παλιούς γνωστούς. Οι σκηνοθέτες της ταινίας εξερευνούν τις ιδιαιτερότητας της διασημότητας κι ακόμα την πηγή και την ίδια τη φύση της καλλιτεχνικής δημιουργίας. «Παίζουν» δε με την αντίληψη του θεατή, αφήνοντας μια έξυπνη –και σημαντική– υποσημείωση για το τέλος του φιλμ.

Το «Ciao Amore... Dalida» αφηγείται τη συναρπαστική όσο και τραγική ιστορία της Dalida, μιας από τις κορυφαίες Ευρωπαίες σταρ όλων των εποχών. Κι αν το αντικείμενο είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον, η απόδοση είναι κάπως επίπεδη και μονότονη, χωρίς να ανασκάπτει σε βάθος τη βιογραφία της ηρωίδας.

Στο πολύ ενδιαφέρον ντοκιμαντέρ «The Great Utopia», ο Φώτος Λαμπρινός ιστορεί τις πρώτες δεκαετίες (1917-1934) του σοβιετικού οράματος. Από τον Λένιν και την πρωτοπορία στις τέχνες και στην κοινωνική πολιτική, μέχρι τον βίαιο συγκεντρωτισμό και τις ωμότητες του σταλινισμού, τα γεγονότα παρουσιάζονται ψύχραιμα, μέσα από τεκμηριωμένα ντοκουμέντα. Επιπλέον, η αισθητική του βωβού σοβιετικού κινηματογράφου, η οποία υιοθετείται, αλλά και οι γενικότερες αναφορές στην τέχνη, δημιουργούν ένα πολύ ιδιαίτερο και ζωντανό τελικό αποτέλεσμα.

ΣΧΕΤΙΚΑ TAGS

Διαβάζονται σήμερα

Άλλα άρθρα συγγραφέα

Newsroom Κ, Αθήνα

Σχόλια αναγνωστών

Η πρόταση νέας στρατηγικής στο κυπριακο όπως την κατέθεσε η Συμμαχία στο εθνικό

«Έκθεση Ιδεών της συμμαχίας πολιτών. Όταν δεν έχεις κάτι να πεις, δημιουργείς "επιτροπές", "ομάδες" κτλ. ...»
Πέτρος Παπαστυλιανού  |  09:19

Η πικρή γεύση μιας ζωής

«Αγαπητέ Ανδρέα, πραγματικά χαίρομαι, εκτιμώ και υπερψηφίζω τις τοποθετήσεις σου. Το παράπονο μου από ...»
απογοητευμένος  |  21:31

Ο φάκελος της Κύπρου

«Είναι απίστευτο που δεν κάλεσαν ποτέ όσους γνώριζαν γεγονότα ή εγλήματα να καταγγείλουν να το πράξουν ...»
Ατταλίδου Αλεξάνδρα  |  16:38

Ο φάκελος της Κύπρου

«Κανένας φάκελλος στην Ελλάδα και την Κύπρο δεν θα γράψει ότι το 74 η Ελλάδα και η Τουρκία από κοινού ...»
πραγματιστής  |  22:50

Σινεμά: Τελευταία Ενημέρωση