ΚΛΕΙΣΙΜΟ
Loading...
 

Ξεθωριασμένα συνθήματα

Του Απόστολου Τομαρά

Του Απόστολου Τομαρά

tomarasa@kathimerini.com.cy

Είναι αυτές οι μέρες του καλοκαιριού που διαπιστώνει κάποιος, ότι ακόμα και μια τραγωδία όπως αυτή του 1974, μπορεί να μετατραπεί σε μια κοινότυπη επέτειο. Ακόμα και ένα σύνθημα που για χρόνια καληνύχτιζε την Κύπρο δεν μπορεί να αντέξει στη λήθη του χρόνου. Είναι κάτι τέτοιες μέρες που στη μνήμη μας επιστρέφουν ιστορίες της εισβολής, προσωπικά δράματα.

Είναι κάτι τέτοιες μέρες, μόνο, που αφιερώνουμε την καθημερινότητα μας για να αποδείξουμε, δεν ξέρω σε ποιον,  ότι Δεν έχουμε Ξεχάσει. Τις υπόλοιπες μέρες είμαστε χαμένοι στα μικρά και ασήμαντα του κόσμου μας. Άραγε πώς θα ήταν αυτός ο τόπος, αν δεν είχαμε ξεχάσει αυτό με το οποίο μεγάλωσε η μεταπολεμική Κύπρος; Το Δεν Ξεχνώ. Πώς θα ήταν αυτός ο τόπος, αν δεν σκύβαμε πάνω σε ανθρώπινα δράματα, μόνο κάποιες τέτοιες  μέρες κάθε καλοκαίρι; Αν θα είχαμε κατά νου ότι 43 χρόνια μετά, υπάρχουν δικοί μας άνθρωποι που ενδεχομένως να μην ζουν  στην δική μας ασφάλεια; Ποιος θυμάται ότι ακόμα και σήμερα υπάρχουν εγκλωβισμένοι που επέλεξαν να παραμείνουν, σε καθεστώς κατοχής για να μην εγκαταλείψουν τη γη τους; Και όταν τους θυμηθήκαμε, όταν άνοιξαν τα οδοφράγματα, νιώσαμε την πίκρα τους.

Η τραγωδία όσο και αν μας πληγώνει, κατά βάθος μετατράπηκε σε μνημόσυνα, καταθέσεις στεφάνων, λόγους πατριωτικούς που κτυπούν απευθείας στην καρδιά μας και μετά; Συνεχίζουμε κανονικά την ζωή μας από εκεί που την αφήσαμε πριν το καλοκαιρινό διάλειμμα. Ακόμα και αυτή η «σημαία» απέναντι στον Πενταδάκτυλο, τη συνηθίσαμε ή έγινε μέρος της οπτικής μας καθημερινότητας.

Το Δεν Ξεχνώ, έμεινε μόνο ως σύνθημα σε μαύρες μπλούζες, σημαίες, πανό, σε τοίχους που έμειναν άβαφτοι  και στα επετειακά ντοκιμαντέρ των καναλιών, κάθε Ιούλιο και Αύγουστο. Κάθε μέρα που περνάει ο χρόνος μας εκδικείται, μας εγκαταλείπει όπως μας «εγκαταλείπουν» όλοι αυτοί που έζησαν το καλοκαίρι, πριν 43 χρόνια.

Ο χρόνος δεν δουλεύει υπέρ της Κύπρου. Κάθε μέρα που περνάει είναι χωρίς επιστροφή. Μια επίσκεψη στην «μακρινή» Καρπασία θα καταδείξει ότι ο χρόνος και το χέρι της κατοχής, εξαφανίζει την ιστορική μνήμη και την ταυτότητα μας. 

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ Συνδεθείτε

Διαβάζονται σήμερα

Άλλα άρθρα συγγραφέα

Του Απόστολου Τομαρά

Σχόλια αναγνωστών

Άννα Κουκκίδου-Προκοπίου: O Νικόλας είναι πολιτικός της νέας γενιάς

«Ε όχι και εκφράζει κοινωνική πλειοψηφία ο Παπαδόπουλος. Τα τζάκια ναι , μπορεί να τα ενώνει, όχι όμως ...»
Leo  |  00:46

Με στρατηγική Νικόλα απαντά τώρα ο Καρογιάν

«Οποιος διαφωνει με το κομμα του ανεξαρτητοποιειται ωσπου να αποφασισει σε ποιο αλλο κομμα να ενταχθει ...»
Στελιος Χριστοδουλιδης  |  10:28

Ο νέος Αστερίξ ταξιδεύει στην Ιταλία

«Δυστυχώς όχι ακόμα.»
Μαρίνα Δουκανάρη  |  15:51

Ο νέος Αστερίξ ταξιδεύει στην Ιταλία

«Υπάρχει ενημέρωση για έκδοση του συγκεκριμένου στα Ελληνικά; »
Πολύκαρπος Σταύρου  |  11:25

Απόστολος Τομαράς: Τελευταία Ενημέρωση