ΚΛΕΙΣΙΜΟ
Loading...

Αναζητώντας ηδονή και οδύνη στον «Βυσσινόκηπο»PremiumΑυτό το άρθρο είναι αποκλειστικά διαθέσιμο με συνδρομή

Οταν ρωτάμε τον Δημήτρη Τάρλοου αν η επιλογή του να ανεβάσει τον «Βυσσινόκηπο» οφείλεται σε κάποια «εσωτερική» κίνηση, π.χ. στο ξεφύλλισμα ενός βιβλίου και στις μετέπειτα σκέψεις του, ή σε κάποια κίνηση «εξωτερική», όπως το ξεφύλλισμα μιας εφημερίδας και η παρατήρηση της επικαιρότητας, ο σκηνοθέτης ξεκαθαρίζει κατ’ αρχάς ότι τέτοια έργα δεν προϋποθέτουν απολύτως καμία επικαιροποίηση. «Γιατί είναι σαν να τους αφαιρείς αυτό που ο ίδιος τους αποδίδεις: τα λες κλασικά, και αν είναι όντως, δεν χρειάζονται κανέναν εκσυγχρονισμό. Αυτό που χρειάζεται είναι να βρούμε τι από όσα συνέβαινε τότε συμβαίνει και τώρα και πώς», τονίζει ο σκηνοθέτης.

HEDDA GABLER του Henrik Ibsen

Το διαχρονικό αριστούργημα του Ibsen, γραμμένο στα τέλη του 19ου αιώνα, παραμένει εντυπωσιακά σύγχρονο. Στο επίκεντρό του βρίσκεται η Hedda, μια γυναίκα που επιστρέφει στο σπίτι της μετά το γαμήλιο της ταξίδι, έχοντας εξασφαλίσει όλα όσα η κοινωνία θεωρεί απαραίτητα για μια «καλή ζωή». Κι όμως, πίσω από την εικόνα της ασφάλειας και της κοινωνικής αποδοχής, βρίσκεται μια βαθιά υπαρξιακή ασφυξία.
Οι παραστάσεις συνεχίζουν το ταξίδι τους σε δημόσιους χώρους της Πάφου, της Λάρνακας και της Λευκωσίας
ΠΗΓΗ: Ανακοινώσεις
 |  ΘΕΑΤΡΟ-ΧΟΡΟΣ

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ

X

Μπες στο μυαλό των
αγαπημένων σου αρθρογράφων

Λάβε στο email σου το τελευταίο τους άρθρο τη στιγμή που δημοσιεύεται.

ΑΠΟΚΤΗΣΕ ΣΥΝΔΡΟΜΗ

Απόκτησε συνδρομή με €50 τον χρόνο για πρόσβαση στην έντυπη έκδοση.

ΑΠΟΚΤΗΣΕ ΣΥΝΔΡΟΜΗ