ΚΛΕΙΣΙΜΟ
Loading...
ΚΛΕΙΣΙΜΟ
 

«Διαβατήριο» ζωής

Αν δεν μειωθούν, μας βλέπω και φέτος να λέμε το «Χριστός Ανέστη» μέσω zoom

Της Νατάσας Αλεξάνδρου

Της Νατάσας Αλεξάνδρου

Με ρωτά μια φίλη ποιο θα είναι το πρώτο πράγμα που θα κάνω μόλις βάλω και τις δύο δόσεις του εμβολίου. Ένα αεροδρόμιο, μια βαλίτσα και μια κάρτα επιβίβασης. Α, και το πράσινο διαβατήριο. Ούτε με νοιάζει ο προορισμός, μόνο να νιώσω εκείνη την ελευθερία που μας στέρησε ο εγκλεισμός εδώ και ένα χρόνο τώρα. Να κάνω κάτι χωρίς κανένα περιορισμό και να ξέρω ότι κρατώντας απλώς μια κάρτα όλα θα γίνουν όπως πριν.

Μόνο θετικά μπορώ και θέλω να σκέφτομαι όταν στην ανάγνωση ειδήσεων συνειδητοποιώ ότι βαδίζουμε στο τέλος αυτού του εφιάλτη. Η Δανία ήδη ανακοίνωσε ότι θα εκδώσει ψηφιακά πιστοποιητικά εμβολιασμού στο τέλος του μήνα. Ο Γερμανός ΥΠΕΞ είπε πως όσοι εμβολιάστηκαν και με τις δύο δόσεις είναι καιρός να απολαύσουν πριν από όλους τα προνόμια μιας εξόδου σε εστιατόριο ή κινηματογράφο. Το Ισραήλ, πάντως, έχει ήδη το δικό του πράσινο πάσο για όλους τους εμβολιασμένους. Πριν από λίγες μέρες η Αυστρία και δώδεκα άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης συμφώνησαν τα κριτήρια για τη θέσπιση ενός «πράσινου διαβατηρίου» για τον τουρισμό, με στόχο αυτό να εφαρμοστεί ταχύτερα και όσο πιο ομοιόμορφα γίνεται σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Ανακούφιση, αισιοδοξία και ένα καλύτερο αύριο και η δίψα του κόσμου να κάνει το εμβόλιο. Σήμερα, όπως ανακοινώνει το υπουργείο Υγείας, ήδη έχουν κλείσει σε μια ώρα 6.500 ραντεβού για εμβολιασμούς. Αυτό λέει πολλά και πραγματικά με χαροποιεί το γεγονός ότι οι αρνητές και οι επικριτές τείνουν να εκλείψουν.

Δεν πρέπει να τίθενται πλέον ερωτήματα, αμφισβητήσεις ή διλήμματα αν θα κάνουμε ή όχι το εμβόλιο, αν θα έχουμε ή όχι παρενέργειες, αν θα είμαστε ή όχι καλά ή αν θα πάθουμε μετάλλαξη και άλλες βλακείες που διαβάζω και γελώ. Αυτά είναι κινδυνολογίες αδαών και αφελών που με θράσος κάνουν τις δικές τους ψευτοεπαναστάσεις στο πληκτρολόγιο και τις καφετέριες. Αυτοί, να ξέρετε, είναι κρούσματα και μάλιστα επιβεβαιωμένα. Έχουν τον ιό της βλακείας. Γιατί ζουν σε ένα άλλο σύμπαν και χρειάζονται πρώτοι αυτοί το εμβόλιο και μάλιστα επειγόντως. Δεν γίνεται μετά την τραγική κατάσταση που ακόμα ζούμε να πιστεύουν σε θεωρίες συνωμοσίας και να μη βλέπουν πως, αν δεν εμβολιαστούμε, σωτηρία δεν έχουμε. Ήδη η νέα πραγματικότητα με τα αυξημένα κρούσματα και την πίεση στα νοσηλευτήρια φλερτάρει επικίνδυνα με νέα μέτρα. Γιατί, αν δεν υπάρξει μια μείωση, μας βλέπω και φέτος να λέμε το «Χριστός Ανέστη» μέσω zoom.
Zoom στη δουλειά, στους φίλους, στη γυμναστική, στα φροντιστήρια… Καιρός να κάνει και κανένας zoom στις καρδιές μας που πάγωσαν από την ανάγκη για επαφή. Να ψιθυρίσουμε στ’ αφτί όταν φλερτάρουμε, να αγκαλιάσουμε δυνατά όταν αγαπάμε, να φιλήσουμε χωρίς να περάσει απ’ το μυαλό μας αν κάτι έχουμε εμείς ή ο άλλος.

Σας προκαλώ να δείτε τη φωτογραφία που κάνει τον γύρο του διαδικτύου. Ψάξτε την με την ονομασία «Η πρώτη αγκαλιά» και την τράβηξε τον περασμένο Αύγουστο ο Δανός φωτογράφος Μαντς Νίσεν. Απεικονίζει μια ηλικιωμένη και μια νοσηλεύτρια στη Βραζιλία να αγκαλιάζονται μέσω ενός πλαστικού καλύμματος για την προστασία και των δύο από τoν κορωνοϊό. Μια φωτογραφία-σύμβολο ελπίδας που κέρδισε βραβείο ως η φωτογραφία της χρονιάς στον διαγωνισμό του World Press Photo.

Γιατί αντικατοπτρίζει την παγκόσμια πραγματικότητα και καταγράφει πόσο τρωτοί και πόσο «μικροί» είμαστε σε αυτό τον θάνατο και από την άλλη είναι ένα σύμβολο ελπίδας ότι ακόμα τίποτα δεν έχει χαθεί. Θα έρθει η στιγμή που θα ανακτήσουμε τις ζώνες των δικών μας ανέσεων και τα πλαστικά καλύμματα, οι μάσκες και τα μπουκάλια αντισηπτικών θα βρεθούν στην ανακύκλωση.

Άλλα άρθρα συγγραφέα

Της Νατάσας Αλεξάνδρου

Νατάσα Αλεξάνδρου: Τελευταία Ενημέρωση

Δύναμη καμία

Μια παύση ίσως από τη ματαιότητα του ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ και τη δυσκοίλια σκέψη ότι ανά πάσα στιγμή ο Τούρκος θα μας κάνει ντου από ...
Της Νατάσας Αλεξάνδρου

Desperate για… «τσίμπημα»

Θα αναρωτηθεί κανείς πόσο απελπιστικά τραγική είναι η κατάσταση σε αυτές τις ηλικίες που η κυβέρνηση καλείται να εξαγοράσει ...
Της Νατάσας Αλεξάνδρου

High risk… παραλογισμού

Θα ευχόμουν και την ύπαρξη της ανοσίας στην ανθρώπινη βλακεία. Γίνεται; Θα μπορούσε. Γιατί εν έτει 2021 τα πάντα μπορούν ...
Της Νατάσας Αλεξάνδρου

Τελείωσε η υπομονή…

Μπορεί να θέλουμε να διαφυλάξουμε τη σωματική υγεία των συνανθρώπων μας, όμως η πραγματική πρόκληση μετά την πανδημία θα ...
Της Νατάσας Αλεξάνδρου

Επιτέλους σχολείο

«Η ανάγκη για ανθρώπινη επαφή και διδασκαλία ήταν μεγαλύτερη από ποτέ. Και μετά από τρεις μήνες ήταν καιρός οι μαθητές να ...
Της Νατάσας Αλεξάνδρου

Λίγο οξυγόνο…

«Επώδυνοι οι συνειρμοί που κάνω, ειδικά όταν σκέφτομαι πού μπορεί να οδηγήσει όλο αυτό το συσσωρευμένο στρες»
Της Νατάσας Αλεξάνδρου