ΚΛΕΙΣΙΜΟ
Loading...
 

Επιτέλους σχολείο

«Η ανάγκη για ανθρώπινη επαφή και διδασκαλία ήταν μεγαλύτερη από ποτέ. Και μετά από τρεις μήνες ήταν καιρός οι μαθητές να νιώσουν… μαθητές»

Της Νατάσας Αλεξάνδρου

Της Νατάσας Αλεξάνδρου

Ήρθε η ώρα να ξανασυστηθούμε. Με τους εαυτούς μας, με τα παιδιά μας, με τους γύρω μας. Μετά από ένα χρόνο καραντίνας πολλά έχουν αλλάξει στις ζωές μας με κυριότερο στοιχείο την εισαγωγή της τηλεργασίας και κατ’ επέκταση της τηλεκπαίδευσης. Δεν ξέρω πόσες ώρες βρίσκονταν μπροστά στις οθόνες οι μαθητές, κυρίως των γυμνασίων και λυκείων. Από τις 7:30 το πρωί άλλοι αποκοιμισμένοι, οι πιο ευσυνείδητοι με το στυλό και τις σημειώσεις στο γραφείο και άλλοι απλώς εκεί, απαθείς, να ακούν και να προσπαθούν να αφομοιώσουν μια παράδοση απρόσωπη και ψυχρή.

Η ανάγκη για ανθρώπινη επαφή και διδασκαλία ήταν μεγαλύτερη από ποτέ. Και μετά από τρεις μήνες ήταν καιρός οι μαθητές να νιώσουν… μαθητές. Να φορέσουν τη στολή τους, να ετοιμάσουν τη σχολική τσάντα τους, να ξυπνήσουν και να βιώνουν την καθημερινότητα τού να είναι μαθητές. Για κανέναν η τηλεκπαίδευση δεν θα μπορούσε να είναι ευχή. Καμία οθόνη και καμία πολυτέλεια δωματίου δεν θα μπορούσε να αντικαταστήσει την παρουσία του εκπαιδευτικού, τη διδασκαλία του μαθήματος, τη συμμετοχή με το σήκωμα του χεριού, την αύρα τού να είσαι στη σχολική μονάδα και να είσαι ένα με τη μικρή κοινωνία του σχολείου. Τίποτα και κανένας δεν μπορεί να αντικαταστήσει τα γέλια, τα πειράγματα και τη διαπροσωπική επαφή των μαθητών που μέσα από το σχολείο διαμορφώνουν χαρακτήρες και χτίζουν σχέσεις ζωής.

Ευτυχισμένοι μαθητές, ευτυχισμένοι εκπαιδευτικοί που επιτέλους θα μπορούν να μεταφέρουν όπως πρέπει τις γνώσεις τους, ευτυχισμένοι γονείς που κατάντησαν να βλέπουν τα παιδιά τους έρμαιο των οθονών. Από το πρωί ώς το μεσημέρι οι μαθητές παρακολουθούσαν μάθημα με τηλεκπαίδευση και μετά η οθόνη του κινητού έπαιρνε τα ηνία, αφού η κοινωνική αποστασιοποίηση και η απαγόρευση της επαφής τούς έκανε να διψούν για προσωπική επαφή.

Έρευνα που διενεργήθηκε στην Ελλάδα από την Devolo Greece σε συνεργασία με το InfoKids.gr, που αφορούσε την αξιολόγηση της τηλεκπαίδευσης από τους γονείς και το κατά πόσο αυτή ήταν αποτελεσματική, έδειξε ότι μόνο το 7% των γονέων έκριναν ότι τα online μαθήματα ήταν το ίδιο ή περισσότερο αποδοτικά σε σχέση με τη διά ζώσης εκπαίδευση. Το 54% πιστεύει ότι ήταν μεν αποδοτικά αλλά δεν μπορούν σε καμία περίπτωση να αντικαταστήσουν το μάθημα της τάξης. Τέλος, το 39% έκρινε ότι τα μαθήματα από το σπίτι δεν μπόρεσαν να προσφέρουν τις απαραίτητες γνώσεις στα παιδιά. Με αυτά τα αποτελέσματα είναι εύκολο να δούμε ότι η τηλεκπαίδευση δεν μπόρεσε να αντικαταστήσει επαρκώς το σχολείο.

Μεγάλο σχολείο ήταν αυτός ο χρόνος. Γιατί μας έμαθε να χρησιμοποιούμε την τεχνολογία ως εργαλείο αντιμετώπισης κρίσεων αλλά μέχρι εκεί, μιας και κανένας δεν μπορεί να αντικαταστήσει την ανθρώπινη επαφή. Μας έμαθε ότι τα ασήμαντα τελικά είναι πολύ σημαντικά. Καιρός να επανέλθουμε σε μια κανονικότητα με οργισμένα νιάτα, φλερτ, αθλήματα, εκδρομές. Καιρός να πάρουμε τη ζωή από εκεί που την αφήσαμε και να διαμορφώσουμε πολυδιάστατους νέους με ήθος, χαρακτήρα και άποψη. Στο κάτω-κάτω, αυτοί είναι το μέλλον μας.

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ
Login with email
Login with Facebook

Άλλα άρθρα συγγραφέα

Της Νατάσας Αλεξάνδρου

Νατάσα Αλεξάνδρου: Τελευταία Ενημέρωση

Δύναμη καμία

Μια παύση ίσως από τη ματαιότητα του ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ και τη δυσκοίλια σκέψη ότι ανά πάσα στιγμή ο Τούρκος θα μας κάνει ντου από ...
Της Νατάσας Αλεξάνδρου

Desperate για… «τσίμπημα»

Θα αναρωτηθεί κανείς πόσο απελπιστικά τραγική είναι η κατάσταση σε αυτές τις ηλικίες που η κυβέρνηση καλείται να εξαγοράσει ...
Της Νατάσας Αλεξάνδρου

High risk… παραλογισμού

Θα ευχόμουν και την ύπαρξη της ανοσίας στην ανθρώπινη βλακεία. Γίνεται; Θα μπορούσε. Γιατί εν έτει 2021 τα πάντα μπορούν ...
Της Νατάσας Αλεξάνδρου

Τελείωσε η υπομονή…

Μπορεί να θέλουμε να διαφυλάξουμε τη σωματική υγεία των συνανθρώπων μας, όμως η πραγματική πρόκληση μετά την πανδημία θα ...
Της Νατάσας Αλεξάνδρου

Λίγο οξυγόνο…

«Επώδυνοι οι συνειρμοί που κάνω, ειδικά όταν σκέφτομαι πού μπορεί να οδηγήσει όλο αυτό το συσσωρευμένο στρες»
Της Νατάσας Αλεξάνδρου