ΚΛΕΙΣΙΜΟ
Loading...
ΚΛΕΙΣΙΜΟ
 

Κανένας δεν φταίει

«Φταίμε κι εμείς, φταίτε κι εσείς, φταίνε κι οι άλλοι…»

Της Νατάσας Αλεξάνδρου

Της Νατάσας Αλεξάνδρου

Γυναίκα με ψυχιατρικά προβλήματα αυτοπυρπολήθηκε. Πενηνταεννιάχρονος πατέρας σκότωσε σύζυγο και παιδί, 33χρονος ενώ οδηγούσε το αυτοκίνητό του δέχθηκε πυρά από πρόσωπα που επέβαιναν σε μοτοσυκλέτα. Χαρακτηριστικές απεικονίσεις καθημερινότητας, που δυστυχώς αποτελούν αντικείμενο της δικής μας πραγματικότητας και όχι στο Τέξας. Ειδήσεις με φρικιαστικό περιεχόμενο που δεν βρίσκεις σε αποκόμματα δημιουργικού μοντάζ αλλά στις καθημερινές εφημερίδες και στις ενημερωτικές σελίδες στο διαδίκτυο. Οι περισσότεροι από τους αυτόχειρες είναι άτομα ψυχικά ασθενή, των οποίων το ιστορικό τις πλείστες φορές δεν τους επιτρέπει να κάνουν την ίδια ζωή με τα ψυχικά υγιή άτομα.

Ποιος φταίει; Η οικογένεια που δεν το δέχεται; Αυτοί που τους παρακολουθούν; Η πολιτεία που δεν παρέχει την ουσιώδη ψυχιατρική περίθαλψη στα άτομα αυτά; Πόσοι άραγε θα έπρεπε να τυγχάνουν νοσηλείας αντί να κυκλοφορούν ελεύθεροι ωσάν ωρολογιακές βόμβες έτοιμες να σκορπίσουν τον θάνατο;

Στο ψυχιατρείο υπάρχει χρονικό διάστημα περίθαλψης, δεν μπορούν, λένε οι υπεύθυνοι, να τους έχουν εσαεί κλειδωμένους. Βγαίνουν ελεύθεροι στην κοινωνία, με την προϋπόθεση ότι αυτοί οι άνθρωποι θα τυγχάνουν ιατρικής παρακολούθησης από λειτουργούς ψυχικής υγείας και θα τυγχάνουν και φαρμακευτικής αγωγής. Πώς γίνεται αυτό; Υπάρχει έλεγχος; Στην τελευταία περίπτωση του 59χρονου που πριν από 45 χρόνια διέπραξε παρόμοιο έγκλημα, υπήρχε;

Έγινε ό,τι έγινε, χάθηκαν ζωές και μετά… ο μαύρος χαμός, με ιθύνοντες να ρίχνουν ο ένας ευθύνες στον άλλον. Ένα πινγκ-πονγκ αλληλοκατηγοριών για το ποιος φταίει και αν τέτοιου είδους εγκλήματα στα οποία εμπλέκονται άτομα με ψυχική ασθένεια θα μπορούσαν να ανατραπούν. Ποιες υπηρεσίες είχαν την ευθύνη; Υπήρχε παρακολούθηση ειδικά μετά και την εμπλοκή του θύτη σε φόνο 45 χρόνια πριν; Πότε ήταν η τελευταία φορά που κάποιος υπεύθυνος επισκέφθηκε το σπίτι της οικογένειας; Οι Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας με ανακοίνωση ανέφεραν ότι ο ρόλος τους ήταν συγκεκριμένος, ρίχνοντας εμμέσως πλην σαφώς υπονοούμενα στις Υπηρεσίες Ψυχικής Υγείας που και αυτές ρίχνουν το μπαλάκι αλλού. Αντιλαμβάνεστε σε αυτό το παιχνίδι πινγκ-πονγκ πού καταλήγει το μπαλάκι. Μου θυμίζει εκείνο το τραγούδι του Κηλαηδόνη… «Φταίμε κι εμείς, φταίτε κι εσείς, φταίνε κι οι άλλοι…»

Πάλι ξεκίνησαν έρευνα. Να μας πουν τι; Το μάθαμε το παραμύθι. Μάλλον κουραστήκαμε να μας υπενθυμίζετε πόσο σαθρό είναι το σύστημα, οι νόμοι, οι υπηρεσίες που εμπλέκονται. Κρατική αναλγησία και εκκλήσεις για βοήθεια που έπεσαν στο κενό, κατήγγειλε στενό συγγενικό πρόσωπο της οικογένειας μετά την τραγωδία στους Εργάτες. «Τους άφησαν στο έλεος του Θεού. Κανένας δεν ερχόταν, μόνο μια φορά τον μήνα μια κοπέλα και έβαζε ένεση της μάμμας και του παπά. Της έλεγα ‘’Αφήκαν τους στο έλεος του Θεού’’. Της έλεγα ότι, αν και του έβαζε ένεση, πάλι είχε τα νεύρα του και έκανε καβγάδες». Νομίζετε ότι θα επανέλθουν ποτέ και θα μας πουν τα πορίσματα της έρευνας; Δεν θυμάμαι να επανήλθαν ποτέ να μας ανακοινώσουν τίποτα.

Η μόνη ευθύνη που ενδεχομένως να υπάρχει είναι στη συνείδηση όλων όσοι ήξεραν τι συνέβαινε και σώπασαν. Ήξεραν για τη βία, τους καβγάδες, τις φωνές και δεν έκαναν κάτι. Και αν έκαναν και βρήκαν πόρτες κλειστές από τις υπηρεσίες, ακόμα χειρότερα.

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (Π.Ο.Υ.) έχει διαπιστώσει σε πολλές έρευνες διεθνώς ότι ένας στους τέσσερεις πολίτες του γενικού πληθυσμού, σε κάποια φάση της ζωής του, θα παρουσιάσει πρόβλημα ψυχικής υγείας. Λυπηρό αλλά πραγματικό. Επίσης, η κατάθλιψη θεωρείται η δεύτερη σε συχνότητα νόσος, πάλι βάσει των δεδομένων του Π.Ο.Υ. Συνεπώς, αντί να κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας και να στρουθοκαμηλίζουμε, ας κοιτάξουμε δίπλα μας γιατί κάποιος από το στενό μας περιβάλλον ενδεχομένως να εμφανίσει πρόβλημα ψυχικής υγείας. Ας κτυπήσει το καμπανάκι και ας ξεκινήσουμε ως κράτος να σκεφτόμαστε πώς θα μπορούσαμε να επενδύσουμε κονδύλια για να βρεθούν οι σωστοί τρόποι αντιμετώπισης μιας ασθένειας τόσο σοβαρής όπως αυτή που πλήττει την ψυχική υγεία.

ΣΧΕΤΙΚΑ TAGS
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ
Login with email
Login with Facebook

Άλλα άρθρα συγγραφέα

Της Νατάσας Αλεξάνδρου

Νατάσα Αλεξάνδρου: Τελευταία Ενημέρωση

Δύναμη καμία

Μια παύση ίσως από τη ματαιότητα του ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ και τη δυσκοίλια σκέψη ότι ανά πάσα στιγμή ο Τούρκος θα μας κάνει ντου από ...
Της Νατάσας Αλεξάνδρου

Desperate για… «τσίμπημα»

Θα αναρωτηθεί κανείς πόσο απελπιστικά τραγική είναι η κατάσταση σε αυτές τις ηλικίες που η κυβέρνηση καλείται να εξαγοράσει ...
Της Νατάσας Αλεξάνδρου

High risk… παραλογισμού

Θα ευχόμουν και την ύπαρξη της ανοσίας στην ανθρώπινη βλακεία. Γίνεται; Θα μπορούσε. Γιατί εν έτει 2021 τα πάντα μπορούν ...
Της Νατάσας Αλεξάνδρου

Τελείωσε η υπομονή…

Μπορεί να θέλουμε να διαφυλάξουμε τη σωματική υγεία των συνανθρώπων μας, όμως η πραγματική πρόκληση μετά την πανδημία θα ...
Της Νατάσας Αλεξάνδρου

Επιτέλους σχολείο

«Η ανάγκη για ανθρώπινη επαφή και διδασκαλία ήταν μεγαλύτερη από ποτέ. Και μετά από τρεις μήνες ήταν καιρός οι μαθητές να ...
Της Νατάσας Αλεξάνδρου

Λίγο οξυγόνο…

«Επώδυνοι οι συνειρμοί που κάνω, ειδικά όταν σκέφτομαι πού μπορεί να οδηγήσει όλο αυτό το συσσωρευμένο στρες»
Της Νατάσας Αλεξάνδρου