ΚΛΕΙΣΙΜΟ
Loading...
 

Η Ρωσία κινεί τα νήματα

Του Νίκου Στέλγια

Του Νίκου Στέλγια

twitter

Ο Ραγκίπ Σοϊλού είναι ένας Τούρκος δημοσιογράφος που υποστηρίζει την εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης του Ρετζέπ Ταγγίπ Ερντογάν. Τις αναρτήσεις του, στην αγγλική γλώσσα, στο twitter, την παρακολουθούν χιλιάδες Τούρκοι και ξένοι χρήστες του διαδικτύου. Πριν από λίγες ώρες, ο κ. Σοϊλού προχώρησε σε μια νέα σημαντική ανάρτηση, η οποία αφορά μια πρόσφατη επίσκεψη του ειδικού αντιπροσώπου του Λευκού Οίκου των ΗΠΑ για την Συρία στην Τουρκία. Σύμφωνα με όσα ακούγονται σε μια (μυστικά) βιντεοσκοπημένη συνομιλία του James Franklin Jeffrey, την παρούσα στιγμή στην περιοχή οι ΗΠΑ έχουν βελτιώσει τις σχέσεις τους με την Τουρκία, ωστόσο αντιμετωπίζουν σοβαρές προκλήσεις σε ότι αφορά τον παράγοντα που ακούει στο όνομα Ρωσία. 

«Η κατάσταση μας (με τους Τούρκους) έχει δραματικά βελτιωθεί στα βορειοανατολικά (της Συρίας). Η κατάσταση με την Ρωσία στα βορειοανατολικά έχει δραματικά επιδεινωθεί», ακούγεται να δηλώνει σε μια συνομιλία ο υψηλόβαθμος Αμερικανός αξιωματούχος.
Ο κ. Σοϊλού μεταδίδοντας την παραπάνω πληροφορία, προχώρησε το μεσημέρι της Δευτέρας και στην δημοσιοποίηση των λεπτομερειών του κειμένου συμφωνίας για την τελική κατάπαυση του πυρός και την ειρήνη στην Λιβύη. Σύμφωνα με πληροφορίες από τον αραβικό τύπο, με την διαμεσολάβηση της Ρωσίας και της Τουρκίας, οι εμπλεκόμενες πλευρές στην κρίση της Λιβύης, το μεσημέρι της Δευτέρας, στην Μόσχα κατέληγαν σε συμφωνία, την τήρηση της οποίας θα επιβλέψει στο μέλλον ο ΟΗΕ και ο διεθνής παράγοντας. Η κυβέρνηση της ανατολικής Λιβύης θα αναλάβει την ασφάλεια των ενεργειακών εγκαταστάσεων της χώρας, οι δυο πλευρές θα αποσύρουν δυνάμεις από στρατηγικής σημασίας σημεία και η Τουρκία θα τερματίσει την αποστολή στρατευμάτων στην Λιβύη.

Μπορεί την παρούσα στιγμή η Ρωσία να κινεί τα νήματα σε πολλά μέτωπα, ωστόσο αυτό δεν σημαίνει ότι όλα τα σχέδια του Κρεμλίνου θα σημειώσουν οπωσδήποτε επιτυχία στο μέλλον

Ανεξάρτητα από το αν οι συγκεκριμένοι όροι της συμφωνίας για τον τερματισμό των εχθροπραξιών στην Λιβύη θα υλοποιηθούν και θα τηρηθούν ή όχι, το σίγουρο είναι ότι στις προαναφερόμενες εξελίξεις ξεχωρίζει ένας παράγοντας. Όπως παραδέχεται και ο Αμερικανός αξιωματούχος -σε περίπτωση που αποδεχθούμε ότι το οπτικοακουστικό ντοκουμέντο είναι αληθινό- η Ρωσία έχει πλέον «το πάνω στο χέρι» στον εμφύλιο της Συρίας. Ακόμη, μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα, η Μόσχα καταφέρνει να ελέγξει τις ισορροπίες -στην χειρότερη περίπτωση να τις επηρεάσει- και στο μέτωπο της Λιβύης. Σε περίπτωση που συνδυάσουμε αυτές τις εξελίξεις με την ανανεωμένη στρατιωτική συνεργασία Αιγύπτου-Ρωσίας και τα όσα διαδραματίζονται στον άξονα Ισραήλ-Ρωσίας το τελευταίο διάστημα, κατανοούμε ότι η ρωσική διπλωματία και ο ρωσικός στρατιωτικός παράγοντας έχουν καταφέρει μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα -σε ένα χρονικό περιθώριο μερικών ετών- να αφήσουν το στίγμα του Κρεμλίνου σχεδόν σε ολόκληρη την περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, παρά τις υλικές, οικονομικές και διπλωματικές αδυναμίες που φέρει η Ρωσική Ομοσπονδία (στις προαναφερόμενες εξελίξεις θα πρέπει να προσθέσουμε και την δυναμική των εξελίξεων στην διένεξη Τουρκίας-σειρά χωρών της Α. Μεσογείου για το ενεργειακό ζήτημα, ένας παράγοντας που με έμμεσο τρόπο εξυπηρετεί τα συμφέροντα της Μόσχας καθώς προκαλεί νέο ρήγμα στην δυτική συμμαχία).

Αναμφισβήτητα όλα τα προαναφερόμενα μας οδηγούν σε δυο συμπεράσματα. Πρώτον, οι ισορροπίες στην ευρύτερη περιοχή, τουλάχιστον κατά την τελευταία τετραετία, μετά την ανάδειξη του Ντόναλτ Τραμπ στην προεδρία των ΗΠΑ, αρχίζουν να αλλάζουν υπέρ του ρωσικού παράγοντα και των συνεργαζόμενων δυνάμεων. Δεύτερον, καταλυτικός παράγοντας για την νέα εξέλιξη είναι οι εσωτερικές αντιθέσεις και αδυναμίες του δυτικού μπλοκ. Παρά τις μεγάλες αδυναμίες και ελλείψεις, παράγοντες όπως η Ρωσία, η Τουρκία, το Ιράν και η Κίνα ορθώνουν το ανάστημα τους διότι η Δύση αντιμετωπίζει εσωτερικές, κοινωνικές-ταξικές αναταράξεις (βλπ. Γαλλία, ελληνική κρίση, μεταναστευτικό κ.α.), παρασέρνεται πίσω από τον λαϊκισμό (βλπ. ΗΠΑ και Ουγγαρία) και δεν προβάλλει ενιαία αμυντική και διπλωματική γραμμή στην ιμπεριαλιστικού περιεχόμενου αντιπαράθεση με τους αντίπαλους (βλπ. Την περίπτωση της Ε.Ε. που απέχει από σημαντικές κρίσεις, όπως λ.χ. αυτή της Λιβύης).

Καταγράφοντας τις προαναφερόμενες εξελίξεις, θεωρώ σημαντικό να υπογραμμίσω και ένα άλλο σημείο, για να μην οδηγηθούμε σε πρόωρα και ενδεχομένως λανθασμένα συμπεράσματα. Μπορεί την παρούσα στιγμή η Ρωσία να κινεί τα νήματα σε πολλά μέτωπα, ωστόσο αυτό δεν σημαίνει ότι όλα τα σχέδια του Κρεμλίνου θα σημειώσουν οπωσδήποτε επιτυχία στο μέλλον. Όπως υπογραμμίσαμε παραπάνω, η Ρωσία αντιμετωπίζει πολλές δυσκολίες. Και την ίδια στιγμή, πολλά θα εξαρτηθούν από την τροπή των εξελίξεων τόσο στο εσωτερικό της Ε.Ε. (διαχείριση του τελικού Brexit, αντιμετώπιση του λαϊκισμού, συρρικνωμένων προβλημάτων, αλλαγή σκυτάλης στην εξουσία της Γερμανίας, διατήρηση της ενότητας της Ισπανίας κ.ο.κ.) όσο και το αποτέλεσμα των αμερικανικών προεδρικών εκλογών.

 

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ
Login with email
Login with Facebook

Άλλα άρθρα συγγραφέα

Του Νίκου Στέλγια

Σχόλια αναγνωστών

#PoliticsBlog Γιατί τα άλλαξε ο Άντρος για τον γενικό ελεγκτή;

«Προφανώς ο Τσσκ Νόρις τον απείλησε ότι θα βγάλει στην φόρα τα δάνεια του Ακελ στα συνεργατικά....»
Αρμαγεδών  |  11:34

Αγία Σοφία: Ένα αιώνιο πολιτικό σχέδιο

«Εν τω μεταξύ η δύση και η Ρωσσία σφυρούν αφιάφορα....»
Αρμαγεδών  |  08:48

Αρμόδιον ζητώ!

«Και ο κτίστης θα ηθελε ( μπορεί και είναι) καλλιτέχνης, όπως και πολλοί άλλοι ιδιώτες... βασικά όλοι ...»
Αρμαγεδών  |  20:40

Νίκος Στέλγιας: Τελευταία Ενημέρωση

X