ΚΛΕΙΣΙΜΟ
Loading...
 

Η Κύπρος σε βαθύ κόκκινο

Καλώς υποστηρίζουμε τον εμβολιασμό, όμως αυτό δεν αρκεί.

ΙΑΝΟΣ

ΙΑΝΟΣ

Η εικόνα

Η Κύπρος έχει μπει σε βαθύ κόκκινο και αυτό έχει συγκεκριμένες συνέπειες για τον τουρισμό και κατ’ επέκταση για την οικονομία. Καλώς υποστηρίζουμε τον εμβολιασμό, όμως αυτό δεν αρκεί. Το κράτος όφειλε να λάβει τα αναγκαία μέτρα ούτως ώστε να αποφευχθεί μία τέτοια άσχημη εικόνα για την Κύπρο που αναχαιτίζει τις όποιες κρατήσεις ξένων τουριστών, απλώς γιατί κάποιοι από τον Λόφο και την Πινδάρου αποφάσισαν να τα αφήσουν όλα ανοικτά και να ικανοποιήσουν συγκεκριμένα συμφέροντα.

Στα άδυτα του ΔΗΚΟ

Τα προβλήματα δεν τελειώνουν για τον ΔΗΚΟϊκό πρόεδρο, καθώς και αυτή η κοινοβουλευτική θητεία προβλέπεται –ας το θέσουμε κομψά– το ίδιο περιπετειώδης. Είναι για ακόμη μία φορά, μία κοινοβουλευτική ομάδα στο ΔΗΚΟ με σοβαρές διαφωνίες, διαφορετικές ατζέντες και συμφέροντα, που φέρνουν τον πρόεδρο του κόμματος σε ακόμα πιο δύσκολη θέση. Για παράδειγμα, δεν πέρασε απαρατήρητη η διαφωνία που υπήρξε για την πρόταση αναστολής των εκποιήσεων εντός της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΔΗΚΟ. Την πρόταση κατέθεσε το ΑΚΕΛ και θα την στήριζε μεταξύ άλλων και το ΔΗΚΟ. Την τελευταία στιγμή ωστόσο αναθεώρησαν τα κριτήρια σε κύρια κατοικία αξίας μέχρι 350.000 χιλιάδες ευρώ, μικρή επαγγελματική στέγη με ετήσιο κύκλο εργασιών μέχρι 750.000 ευρώ και αγροτεμάχια με αξία που δεν υπερβαίνει τις 100.000 ευρώ. Την αρχική πρόταση νόμου, που κατέθεσε το ΑΚΕΛ, είχαν συνυπογράψει τα πλείστα κόμματα της αντιπολίτευσης. Για την αλλαγή, έστησαν πόδι οι Παύλος Μυλωνάς και Ζαχαρίας Κουλίας που ήθελαν όπως είπαν να προστατεύσουν περισσότερους και επέλεξαν την αποχή.
Βεβαίως αυτό αποτελεί παρωνυχίδα. Ενδιαφέρον θα έχει να μας πει η ηγεσία του ΔΗΚΟ αν συμφωνεί με τον τρόπο που χειρίστηκε ο πρόεδρος της Επιτροπής Ελέγχου Ζαχαρίας Κουλίας τον πρώην επίτροπο Ορεινών Περιοχών Γιαννάκη Παπαδούρη.

Να θυμίσουμε πως ο κ. Παπαδούρης εξαναγκάστηκε σε παραίτηση λόγω σύγκρουσης συμφερόντων για την έντονη επιχειρηματικότητα που αναπτύσσει στις ορεινές περιοχές. Σήμερα η OLAF διερευνά πιθανή απάτη, ύψους σχεδόν €5 εκατ., για χορηγήσεις σε εταιρείες του τέως επιτρόπου Ορεινών Περιοχών από ευρωπαϊκά κονδύλια. Αυτό το ποσό ενδέχεται να απαιτήσει η Ε.Ε. να επιστραφεί από την Κυπριακή Δημοκρατία μετά το πέρας της διερεύνησης ή να αφαιρεθεί από μελλοντικές επιδοτήσεις. Μπροστά σε αυτό το ενδεχόμενο σκάνδαλο, ο πρόεδρος της Επιτροπής Ελέγχου και βουλευτής του ΔΗΚΟ θεώρησε καλό να ξεπλύνει τον κ. Παπαδούρη, εξαίροντας το έργο του στην περιοχή και χαρακτηρίζοντάς τον κοψονούρη.

Βεβαίως τη στήλη αναμένεται να απασχολήσει ιδιαίτερα η άλλη εξέχουσα προσωπικότητα του ΔΗΚΟ και νυν βουλευτής Πάφου Χρύσανθος Σαββίδης. Σε ανάρτησή του στο facebook φρόντισε να μας ενημερώσει πως μετά από παρέμβασή του στην Επιτροπή Οικονομικών της Βουλής έχει προστεθεί η Πάφος στο κονδύλι για στήριξη των πυρόπληκτων. Ουδέν αναληθέστερο. Η Πάφος και δη η Τάλα της Πάφου ήταν μέσα στον προϋπολογισμό. Κάποιος να συμβουλεύσει τον νέο βουλευτή να διαβάζει τον προϋπολογισμό προτού να προχωρά σε άκρατο λαϊκισμό και διασπορά ψευδών ειδήσεων για δικό του όφελος.

Ο ιδρυτής…

Πρόθεση να δημιουργήσει η Κομισιόν βάση RescEU στην Κύπρο, μετέφερε στον πρόεδρο της Δημοκρατίας η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν. Η είδηση είναι σίγουρα ιδιαίτερα σημαντική, ωστόσο δεν είναι η πρώτη φορά που τέθηκε στο τραπέζι. Ο τέως Ευρωπαίος Επίτροπος Χρίστος Στυλιανίδης, ο δημιουργός του rescEU, είχε προχωρήσει με διάφορες εισηγήσεις για την έμπρακτη αλληλεγγύη των Βρυξελλών στα κράτη μέλη. Μεταξύ των εισηγήσεων ήταν η δημιουργία βάσης στην Κύπρο ή ημιβάσης στην περιφέρεια για να εξυπηρετούνται και η Κύπρος και η Ελλάδα, χώρες οι οποίες πλήττονται συχνά από πυρκαγιές. Αν και η κατάσταση δρομολογείτο για τη δημιουργία βάσης επί Στυλιανίδη, έμεινε στον πάγο με τη λήξη της θητείας του.

ΉΡΩΑΣ ΤΗΣ ΒΔΟΜΑΔΑΣ

Ο Στέφανος Στεφάνου αναλαμβάνει τη Γενική Γραμματεία του ΑΚΕΛ σε μία καθοριστική για το μέλλον του κόμματος χρονική συγκυρία. Ο ίδιος τυγχάνει εκτίμησης και από άλλους πολιτικούς χώρους και είναι το στοίχημα να αποδείξει πως μπορεί να βάλει το δικό του αποτύπωμα στο ΑΚΕΛ της νέας εποχής.

Η μύγα στον τοίχο

Η αγωνία των συντρόφων στο 23ο συνέδριο του ΑΚΕΛ ήταν αυθεντική για το μέλλον του σχεδόν αιωνόβιου κόμματός τους. Σημαντικός αριθμός συνέδρων, προσυνεδριακά και από το βήμα εντόπισαν ως κυριότερη αιτία συρρίκνωσης του πάλαι ποτέ κραταιού ΑΚΕΛ τη μετατροπή του από κόμμα μελών σε κόμμα στελεχών. Οι έμμισθοι, αστικοποιημένοι απαράτσικ εξουσιάζουν πλέον το ΑΚΕΛ και τις οργανώσεις δορυφόρους του αποξενώνοντάς το από τη βάση του.

Το αποτέλεσμα, κατάγγειλε ένας τολμηρός σύντροφος, είναι «να έχουμε μία Κεντρική Επιτροπή (ΚΕ) των 100 που οι 80-85 είναι έμμισθα στελέχη του ευρύτερου λαϊκού κινήματος. Και αυτοί εκλέγουν τον νέο γενικό γραμματέα (γ.γ.), το νέο Πολιτικό Γραφείο και Γραμματεία, που θα είναι σάρκα από τη σάρκα ενός μηχανισμού που δεν λογοδοτεί ουσιαστικά» και αναμένει τα μέλη να εφαρμόζουν ντιρεκτίβες χωρίς να συμμετέχουν στην παραγωγή πολιτικής. Δεν είναι τυχαίο ότι ουδέποτε το ενδιαφέρον για εκλογή στην ΚΕ ήταν χαμηλότερο. Άλλος σύντροφος προειδοποίησε προφητικά ότι «δεν πρέπει να αφήσουμε το κόμμα να γίνει μια επιχείρηση ιδιωτικού δικαίου με δημοσιοϋπαλληλική νοοτροπία και μη ελεγχόμενο υπερπληθυσμό εμμίσθων». Ή, μια οικογενειακή επιχείρηση με κληρονομική διαδοχή. Ουπς! Αυτό ήδη συμβαίνει.

Μετά που ακούσθηκαν αυτά και αρκετά παρόμοια, η κυριαρχούμενη από απαράτσικ Κεντρική Επιτροπή εξέλεξε τον νέο γ.γ. Τα μέλη της είχαν να επιλέξουν μεταξύ δύο, έντιμων και καθαρών (η αλήθεια να λέγεται) πλην εμμίσθων στελεχών. Διαβάστε τα βιογραφικά των Στέφανου Στεφάνου και Γιώργου Λουκαΐδη. Ταυτόσημη επαγγελματική πορεία. Έκαναν καριέρα στο κόμμα. Ούτε μέρα εκτός ΑΚΕΛ.

Στεφάνου και Λουκαΐδης στα νιάτα τους πρόλαβαν τον Εζεκία Παπαϊωάννου, τον ιστορικό γ.γ. από το 1949 μέχρι και το 1988 που διαμόρφωσε όσο κανένας άλλος το DNA του ΑΚΕΛ. Ο Πάπης όπως τον αποκαλούσαν χαϊδευτικά έγραψε –λίγο πριν πεθάνει τις «ενθυμήσεις από τη ζωή μου». Στη σελίδα 191 υπό τον τίτλο «Πόση σημασία έχει να εργαστεί ένας και προπαντός εργάτης» διαβάζουμε: «Μόνο όταν υποχρεώθηκα να εργαστώ στο μεταλλείο της Φουκάσας κάτω στα υπόγεια με ένα σελίνι μεροκάματο για 12 ώρες δουλειά είναι που άρχισα να προσγειώνουμε και να συνειδητοποιώ τη μεγάλη αξία του εργάτη. Ο εργάτης και μάλιστα ο προλετάριος, έχει πολύ διαφορετική ψυχοσύνθεση από άλλους εργαζομένους […] γίνεται φύσει επαναστάτης γιατί μοχθεί, ιδρώνει, φτύνει αίμα για να ζήσει».

Κλωθώ

ΣΧΕΤΙΚΑ TAGS
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ
Login with email
Login with Facebook

Άλλα άρθρα συγγραφέα

ΙΑΝΟΣ

Η παραπολιτική: Τελευταία Ενημέρωση