ΚΛΕΙΣΙΜΟ
Loading...
 

Η Κύπρος μπορεί να γίνει το Εκπαιδευτικό Κέντρο της Μεσογείου

Με σωστή στρατηγική και όραμα.

Προωθητική Ενέργεια

Από τον δρ Γιώργο Κουντούρη, υποψήφιο βουλευτή ΔΗΚΟ

Κύριε Κουντούρη, εκτός από μουσικός και μαέστρος, θεωρείστε και εκπαιδευτικός, αφού έχετε υπό την ευθύνη σας την μουσική εκπαίδευση μεγάλου αριθμού παιδιών.  Μέσα λοιπόν από αυτή σας την εμπειρία, ποιες είναι οι θέσεις σας για το σχολείο και την εκπαίδευση;
Η πιο βασική διαπίστωση όσων από εμάς είμαστε κοντά στα παιδιά, είναι η αλλαγή ρόλων. Συγκριτικά με το παρελθόν, τα σημερινά παιδιά είναι πολύ πιο εξοικειωμένα με τα τεκταινόμενα, ενώ ο ρόλος του δασκάλου καλείται να τροποποιηθεί αναλόγως. Η ανταλλαγή πληροφοριών, η ενημέρωση, η απόκτηση γνώσης δεν αφορούν πλέον έννοιες μονόπλευρες και παθητικές. Οι σημερινοί μαθητές έχουν πρόσβαση σε δεδομένα πέρα από τον έλεγχο του δασκάλου τους. 

Ως εκ τούτου, απομακρυνόμαστε σταδιακά από το μοντέλο της μετωπικής διδασκαλίας, όπου ο ρόλος του δασκάλου ήταν κατεξοχήν ρυθμιστικός, και εισερχόμαστε σε μια νέα εποχή, της διερευνητικής μάθησης, όπου η αίθουσα διδασκαλίας ολοένα διευρύνεται, και ο δάσκαλος συντροφεύεται από πολλά άλλα εργαλεία, κυρίως διαδικτυακά. Υπό αυτό το πρίσμα, ο δάσκαλος – ως ο απόλυτος πανεπιστήμων ή παντογνώστης, έχει παραχωρήσει τη θέση του σε έναν δάσκαλο που είναι φωτοδότης και καθοδηγητής, και ο οποίος καλείται να ζυμώσει κυριολεκτικά τις συνειδήσεις των νέων ανθρώπων, να δημιουργήσει μια νέα, υγιή και εμπνευσμένη σχολή σκέψης και μόρφωσης. 

Δυστυχώς, το Υπουργείο  Παιδείας στέκεται αμήχανο μπροστά σε αυτήν την εκκωφαντική νέα πραγματικότητα. Προσλαμβάνει, εκπαιδεύει και αξιολογεί τους εκπαιδευτικούς μέσω ξεπερασμένων και αρτηριοσκληρωτικών μεθόδων που δεν συνάδουν με την εποχή μας. 

Γι’ αυτό κρίνω επιτακτική την ανάγκη αναθεώρησης των συστημάτων πρόσληψης και αξιολόγησης των εκπαιδευτικών, καθώς του επαναπροσδιορισμού των ευρύτερων στόχων της διδακτέας ύλης και εκπαίδευσης. Το Υπουργείο πρέπει να τολμήσει να αγγίξει τα μεγάλα προβλήματα, να υιοθετήσει μια ολιστική προσέγγιση εξυγίανσης της δημόσιας εκπαίδευσης, με το βλέμμα στραμμένο πάντοτε προς τον μαθητή!

Δηλαδή, πιο συγκεκριμένα, με ποιο τρόπο θεωρείτε ότι το σχολείο θα μπορούσε πρακτικά και άμεσα να γίνει πιο σύγχρονο;
Δεν υπάρχει μόνο ένας τρόπος – υπάρχουν πολλοί, άκρως ευδόκιμοι, και υπολογίσιμοι τρόποι, και η επιλογή κάποιων εξ’ αυτών πρέπει να γίνει αφότου μελετηθούν προσεχτικά οι στόχοι, οι ελλείψεις και οι αδυναμίες μας. 

Θεωρώ πως ένα από τα σοβαρότερα προβλήματά μας είναι το μέγεθος της παραπαιδείας, η οποία υποσκέλισε σταδιακά τον ρόλο του σχολείου. Πώς μπορούμε, για παράδειγμα, να εξυγιάνουμε αυτό το φαινόμενο; 

Μπορούμε πάντα να ανατρέξουμε σε μελέτες των Ευρωπαίων εταίρων μας και να μάθουμε από τις δικές τους εμπειρίες. Ας πάρουμε το παράδειγμα της Φινλανδίας. Σήμερα όλοι γνωρίζουμε πως οι Φινλανδοί έχουν ένα από τα πιο ποιοτικά εκπαιδευτικά συστήματα παγκοσμίως. Σήμερα στη Φινλανδία δεν υπάρχουν υποχρεωτικές τυποποιημένες εξετάσεις πέρα από μία εξέταση στο τέλος της χρονιάς για τους μαθητές του λυκείου, οι ικανότητες των μαθητών δεν μεταφράζονται σε βαθμολογίες και ανταγωνισμό, το παιγνίδι και η κοινωνικοποίηση έχουν σημαντική θέση στην καθημερινότητα των παιδιών και δεν υπάρχει σχεδόν καθόλου κατ’ οίκον εργασία. Θα μπορούσε άραγε να επιβιώσει ένα σύστημα παγιωμένης παραπαιδείας κάτω από αυτές τις συνθήκες; Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός πως όλες οι κυβερνητικές υπηρεσίες στον τομέα της εκπαίδευσης στη Φινλανδία διοικούνται από εκπαιδευτικούς – όχι πολιτικούς.

Την ολιστική προσέγγιση των Φινλανδών στην παιδεία, μπορούμε επίσης να τη διακρίνουμε μέσα διάφορες κοινωνικές πρόνοιες όπως την παροχή τριετούς άδειας μητρότητας και επιδοτούμενης ημερήσιας φροντίδα στους γονείς. Η φροντίδα της υγείας των μαθητών είναι δωρεάν, και το σχολείο είναι υποχρεωμένο να φροντίζει για τη σίτιση όλων των παιδιών.

Μπορούμε πραγματικά να αντλήσουμε έμπνευση και γνώσεις από τις μεθόδους άλλων χωρών, φτάνει να είμαστε προετοιμασμένοι για τη ριζοσπαστική αλλαγή που αρμόζει σε ένα εκσυγχρονισμένο σύστημα που θα αναγνωρίζει, θα σέβεται και αναδεικνύει τη μοναδικότητα του κάθε μαθητή. 

Όλες οι εκπαιδευτικές βαθμίδες πρέπει να παρέχουν στα παιδιά μας προγράμματα ευαισθητοποίησης και ενημέρωσης για την προστασία του πλανήτη και των ζώων, μαθήματα αγωγής του πολίτη, φιλοσοφίας, διεθνούς ιστορίας, και πρέπει οπωσδήποτε να επενδύσουμε τα μέγιστα στη μουσική, το θέατρο και τις εικαστικές τέχνες μέσω δημιουργίας εκπαιδευτικών προγραμμάτων με τοπικούς πολιτιστικούς φορείς.

Σας ακούσαμε να λέτε πως η Κύπρος θα μπορούσε να γίνει εκπαιδευτικό κέντρο στην Μεσόγειο. Τι ακριβώς σημαίνει αυτό;
Η Παιδεία αποτελεί́ ιδιαίτερα σημαντικό παράγοντα στην οικονομική ανάπτυξη μιας χώρας. 

Ένα προηγμένο και πρωτοποριακό σύστημα Παιδείας και Εκπαίδευσης έχει τις αξιώσεις να εξυπηρετήσει τόσο την εγχώρια όσο και την περιφερειακή και την παγκόσμια αγορά. Δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε πως οι επενδύσεις στην εκπαίδευση, έχουν μακροπρόθεσμες αποδόσεις. Στην Κύπρο οι επενδύσεις αυτές είναι ευθύνη κυρίως του δημόσιου τομέα και των εγχωρίων περιορισμένων κεφαλαίων. Η προσέλκυση ιδιωτικών, εγχώριων και ξένων επενδύσεων στην εκπαίδευση, θα ωφελήσει την παιδεία του τόπου μας, μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα. 

Ένας τέτοιος κραταιός μετασχηματισμός της κοινωνίας απαιτεί πρωτίστως ποιοτική παιδεία.  Πιστεύω ακράδαντα πως η τριτοβάθμια εκπαίδευση παραμένει ένα ανεξερεύνητο προσοδοφόρο έδαφος, το οποίο μας καλεί να το εκχερσώσουμε ούτως ώστε να καταφέρει η πατρίδα μας να απορροφήσει σημαντικότατα οφέλη, τόσο κοινωνικά όσο και οικονομικά. 

Κατόπιν του Brexit, έχει δημιουργηθεί μια τεράστια ευκαιρία προσέλκυσης επιφανών ιστορικών πανεπιστήμιων στην Κύπρο, η οποία σήμερα αξιοποιείται ήδη από τη Γερμανία και την Ολλανδία. Αν αυτός ο στόχος – προσέλκυσης πανεπιστημιακών παραρτημάτων κι ερευνητικών κέντρων στην Κύπρο – αντιμετωπισθεί́ με σοβαρότητα και στρατηγική, το όφελος για τη χώρα μας θα είναι πολλαπλάσιο: προσέλκυση ξένων φοιτητών αλλά και επιφανών ακαδημαϊκών, αναβάθμιση του επιπέδου των κυπριακών πανεπιστημίων, ενίσχυση της έρευνας, δημιουργία νέων θέσεων εργασίας. 

Η Κύπρος μπορεί να στοχεύσει, και έχει τα φόντα να το καταφέρει, να γίνει το πλέον σύγχρονο εκπαιδευτικό κέντρο της Μεσογείου. 

Θα μπορούσε κάλλιστα να περηφανεύεται για ένα εκπαιδευτικό επίπεδο εφάμιλλο του ''Oxbridge''.

ΣΧΕΤΙΚΑ TAGS

Άλλα άρθρα συγγραφέα

Προωθητική Ενέργεια

Βουλευτικές Εκλογές 2021: Τελευταία Ενημέρωση