ΚΛΕΙΣΙΜΟ
Loading...

Αναζητώντας ηδονή και οδύνη στον «Βυσσινόκηπο»PremiumΑυτό το άρθρο είναι αποκλειστικά διαθέσιμο με συνδρομή

Οταν ρωτάμε τον Δημήτρη Τάρλοου αν η επιλογή του να ανεβάσει τον «Βυσσινόκηπο» οφείλεται σε κάποια «εσωτερική» κίνηση, π.χ. στο ξεφύλλισμα ενός βιβλίου και στις μετέπειτα σκέψεις του, ή σε κάποια κίνηση «εξωτερική», όπως το ξεφύλλισμα μιας εφημερίδας και η παρατήρηση της επικαιρότητας, ο σκηνοθέτης ξεκαθαρίζει κατ’ αρχάς ότι τέτοια έργα δεν προϋποθέτουν απολύτως καμία επικαιροποίηση. «Γιατί είναι σαν να τους αφαιρείς αυτό που ο ίδιος τους αποδίδεις: τα λες κλασικά, και αν είναι όντως, δεν χρειάζονται κανέναν εκσυγχρονισμό. Αυτό που χρειάζεται είναι να βρούμε τι από όσα συνέβαινε τότε συμβαίνει και τώρα και πώς», τονίζει ο σκηνοθέτης.

HEDDA GABLER του Henrik Ibsen

Το διαχρονικό αριστούργημα του Ibsen, γραμμένο στα τέλη του 19ου αιώνα, παραμένει εντυπωσιακά σύγχρονο. Στο επίκεντρό του βρίσκεται η Hedda, μια γυναίκα που επιστρέφει στο σπίτι της μετά το γαμήλιο της ταξίδι, έχοντας εξασφαλίσει όλα όσα η κοινωνία θεωρεί απαραίτητα για μια «καλή ζωή». Κι όμως, πίσω από την εικόνα της ασφάλειας και της κοινωνικής αποδοχής, βρίσκεται μια βαθιά υπαρξιακή ασφυξία.
X

Μπες στο μυαλό των
αγαπημένων σου αρθρογράφων

Λάβε στο email σου το τελευταίο τους άρθρο τη στιγμή που δημοσιεύεται.

ΑΠΟΚΤΗΣΕ ΣΥΝΔΡΟΜΗ

Απόκτησε συνδρομή με €50 τον χρόνο για πρόσβαση στην έντυπη έκδοση.

ΑΠΟΚΤΗΣΕ ΣΥΝΔΡΟΜΗ