«Έτυχε σου να δεις ηλιοβασίλεμα στον Ακάμα; Έτσι πράμα δεν υπάρχει! Δεν νομίζω να υπάρχει σε άλλες χώρες του κόσμου, σε άλλα νησιά. Αλήθεια, είναι τόσο ιερό! Βγήκες ποτέ στις πέτρες της Ίνειας πάνω, να βγεις και να νιώσεις Θεός; Ν’ αγγίξεις την πέτρα που 'ναι δυσθεώρητη και να δεις την κοιλάδα κάτω; Τι ήταν οι θεοί του Ολύμπου; Αλήθεια, έτσι θα νιώσεις, ότι βρέθηκες ξαφνικά πάνω στον Όλυμπο και όλη η γη απλώνεται κάτω στα πόδια σου».

Για την υπερπολύτιμη και παγκοσμίως μοναδική χερσόνησο του Ακάμα έχουν κατά καιρούς διατυπωθεί μυριάδες απόψεις από λογής ειδικούς και ενδιαφερόμενους, τι πιστεύουν ωστόσο οι τόπακες άνθρωποι που γεννήθηκαν, μεγάλωσαν και δραστηριοποιούνται στην ευρύτερη περιοχή ολόχρονα και όχι μόνο ορισμένες μέρες του χρόνου; Θέλουν ανάπτυξη; Κι αν ναι, τι είδους ανάπτυξη θέλουν; Επειδή ανάπτυξη στις μέρες μας μπορεί να σημαίνει πολλά και εντελώς ανόμοια μεταξύ τους πράγματα. 

Στο πλαίσιο ρεπορτάζ που πραγματοποιήσαμε ως «Κ», δίνουμε φωνή και βήμα στους ανθρώπους αυτούς. Ανθρώπους της διπλανής πόρτας, που λόγω της βαθιάς σύνδεσής τους με τον τόπο και τη γη, η σοφία τους μπορεί ενίοτε να αποδειχθεί εξαιρετικά ωφέλιμη και κατατοπιστική. Μία τέτοια περίπτωση, που μας καθήλωσε με το καλησπέρα είναι η κα Καλομοίρα Ταμαμουνά από το Προδρόμι της Πόλεως Χρυσοχούς. Έχοντας περάσει ολόκληρη της τη ζωή στα μέρη του Ακάμα και έχοντας μεγαλώσει μόνη της, λόγω απώλειας του συζύγου της σε νεαρή ηλικία, έξι παιδιά, η συνέντευξη με την κα Καλομοίρα δικαιολογημένα συγκινεί. 

Ξεχωριστό σημείο της χειμαρρώδους, όπως αποδείχθηκε, συνέντευξης, εκεί όπου η κα Ταμαμουνά περιγράφει τη ψυχική δύναμη που έχει εισπράξει από μικροσκοπικά αδύναμα λουλούδια της χερσονήσου, με λεπτεπίλεπτη ρίζα, τα οποία, παρά τους μανιασμένους ανέμους, δεν ξεριζώνονται. Ο Ακάμας, πιστεύει, είναι η σοφία της Κύπρου μαζεμένη.

Απολαύστε την: