ΚΛΕΙΣΙΜΟ
Loading...
 

Το έθνος υποκλίθηκε, χαμήλωσε τις σημαίες

Του Αθανάσιου Έλλις

Του Αθανάσιου Έλλις

Για τον Μανώλη Γλέζο ειπώθηκαν και γράφτηκαν πολλά. Για τον γενναίο Ελληνα που πρώτος σήκωσε ανάστημα στον ναζισμό, ταπεινώνοντας τη σβάστικα του Χίτλερ. Για το σύμβολο της αντίστασης, τον μαχόμενο μέχρι τέλους ασυμβίβαστο υπερασπιστή της κοινωνικής δικαιοσύνης.

Τον άνθρωπο που φυλακίστηκε και βασανίστηκε, από Γερμανούς και –δυστυχώς– Ελληνες, που αρρώστησε από φυματίωση, κατηγορήθηκε ως «κατάσκοπος», καταδικάστηκε σε θάνατο.

Ο Γλέζος ήταν μια προσωπικότητα με δύναμη ψυχής, από αυτές που, δυστυχώς, σπανίζουν σήμερα.

Τον πολιτικό κρατούμενο για την απελευθέρωση του οποίου κινητοποιήθηκαν παγκόσμιες προσωπικότητες, από τον Ντε Γκωλ μέχρι τον Καμύ, τον Σαρτρ και τον Πικάσο.

Ο Γλέζος ήταν μια προσωπικότητα με δύναμη ψυχής, από αυτές που, δυστυχώς, σπανίζουν σήμερα. Παρά τα όσα βίωσε, δεν άφησε τον εαυτό του να διολισθήσει στον φανατισμό.

Θα σταθώ σε μια κίνησή του, πολύ πιο πρόσφατη, με την οποία όχι απλά δίδαξε πολιτικό πολιτισμό, αλλά και, κυρίως, έδειξε πως ήξερε να συγχωρεί και να είναι δίκαιος έναντι ανθρώπων, λαών, γενεών.

Ηταν πριν από τρία χρόνια, στο Δίστομο, όταν η Ζωή Κωνσταντοπούλου επιχείρησε να εμποδίσει τον τότε πρέσβη της Γερμανίας στην Αθήνα, Πέτερ Σόοφ, να καταθέσει στεφάνι κατά τη διάρκεια των εκδηλώσεων για την ημέρα μνήμης για τους εκατοντάδες Ελληνες που δολοφονήθηκαν το 1944 από τους ναζί.

Η πρώην πρόεδρος της Βουλής στάθηκε ενώπιον των επίσημων προσκεκλημένων και επιτέθηκε στον πρέσβη, λέγοντας ότι η Γερμανία πρέπει να καταβάλει τις αποζημιώσεις στις οικογένειες των θυμάτων.

Παρενέβη ο Γλέζος, πήρε από το χέρι τον Σόοφ, του έδωσε το στεφάνι, και τον προέτρεψε να το καταθέσει στο μνημείο των εκτελεσθέντων. Ο Γερμανός πρέσβης ακολούθησε διστακτικά την προτροπή τού ανθρώπου που αποτέλεσε το σύμβολο του αγώνα των Ελλήνων κατά του Γ΄ Ράιχ. Κατέθεσε το στεφάνι, αναγνωρίζοντας με αυτό τον τρόπο τις θηριωδίες προγόνων του και αποτίοντας φόρο τιμής στα θύματά τους.

Λίγο αργότερα, στην ομιλία του, ο Γλέζος, που ήταν τιμώμενο πρόσωπο στην εκδήλωση όπου ανακηρύχθηκε επίτιμος δημότης Διστόμου, είπε το αυτονόητο: «Το παιδί του εγκληματία, όσα εγκλήματα κι αν έχουν κάνει ο πατέρας και η μάνα του, δεν ευθύνεται γι’ αυτά».

Ο Γλέζος επιβίωσε από δύο θανατικές καταδίκες, βασανιστήρια και εξορία, δεν λύγισε, δεν δείλιασε, δεν υποτάχθηκε. Παρέμεινε λιτός και προσιτός, χωρίς να απολέσει την ιδεολογική του ταυτότητα.

Ωστόσο, κατάφερε, πέρα και πάνω από κόμματα, να αποτελεί μία από τις τελευταίες εμβληματικές μορφές της νεότερης ελληνικής Ιστορίας. Να μιλούν γι’ αυτόν με ειλικρινή θαυμασμό και σεβασμό και οι ιδεολογικοί του αντίπαλοι.

Η μεστή δήλωση του πρωθυπουργού, ηγέτη της Κεντροδεξιάς, αμέσως μετά τον θάνατό του, αντανακλούσε τις σκέψεις και τα συναισθήματα όλων: «Το έθνος χαμηλώνει τις σημαίες του για να περάσει ένας μεγάλος Ελληνας. Αυτός που πρώτος κατέβασε το σύμβολο των κατακτητών από την Ακρόπολη. Για να αναδειχθεί, έτσι, ο ίδιος σε σύμβολο της ελεύθερης πατρίδας μας».

Ο Γλέζος χαρακτηριζόταν από ανιδιοτέλεια. Ηξερε τι σημαίνει να θυσιάζεται για τους άλλους. Απέδειξε επίσης ότι ήξερε να κάνει υπερβάσεις.

Δεν ήταν, φυσικά, μόνο η εκδήλωση στο Δίστομο. Είναι χαρακτηριστική η αναφορά τού πρωθυπουργού ότι δεν θα ξεχάσει την επίσκεψη του Γλέζου –«ενός λεοντόκαρδου με τρυφερό βλέμμα και με ένα κόκκινο γαρίφαλο στο χέρι»– στο σπίτι του, το βράδυ που έφυγε ο πατέρας του.

Ηταν δυνατός ο Γλέζος και, ναι, «τσαμπουκάς», αλλά όχι εκ του ασφαλούς και άνευ λόγου. Στα δύσκολα. Εκεί που μετρούσε. Το 1941, όχι το 2017!

Ενα παράδειγμα αγνού πατριώτη και αληθινού μαχητή, ενός ανθρώπου που έδειξε στην πράξη ότι συγχωρεί και συμφιλιώνεται.

Ο Μανώλης Γλέζος ήταν εκπρόσωπος μιας γενιάς πραγματικά αφιερωμένης στην Ελλάδα, στην Ελευθερία, στη Δημοκρατία.

Ως νεαρός, πριν από 79 χρόνια, είχε τολμήσει να κατεβάσει τη σημαία του Γ΄ Ράιχ από την Ακρόπολη. Χθες, την ώρα που η Αττική γη τον υποδεχόταν, η ελληνική σημαία στον Ιερό Βράχο κυμάτιζε μεσίστια. Το έθνος είχε χαμηλώσει τις σημαίες του και υποκλινόταν σε έναν σημαντικο Ελληνα.

Έντυπη

Άλλα άρθρα συγγραφέα

Του Αθανάσιου Έλλις

Σχόλια αναγνωστών

Σε ποιανού τη φάρα

«Εύγε κύριε Παράσχο. Εξαίρετο άρθρο.»
Άσχετος  |  22:30

Τα παιδιά είναι η αντανάκλασή μας

«ΠΑΙΔΕΙΑ ΚΑΙ… ΕΒΡΑΪΚΕΣ ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ Δεν επικροτώ όλα τα σημεία τα οποία χρησιμοποιεί στις εικόνες του ...»
Ανδρεας Κωνσταντινιδης, ΒΑ, ΜΑ  |  13:25

Επενδύοντας στον φόβο, στον πόνο, στο μίσος

«Ψυχραιμία και έξυπνες κινήσεις αλλά όχι δειλία. Η εποχή του κατευνασμού με την Τουρκία τέλειωσε με ...»
Leon  |  09:39

#PoliticsBlog Πόσο μακριά μπορούμε να πάμε με τον Μακρόν;

«Oυτε στην εποχη Βενιζελου,ηρθε καποια Μεγαλη Δυναμη να πολεμησει για παρτυ μας την Οθωμανικη ...»
Γιωργος Χ  |  22:05

Αθανάσιος Έλλις: Τελευταία Ενημέρωση