ΚΛΕΙΣΙΜΟ
Loading...
 

Εμείς κύριοι, τους ηλικιωμένους μας τους αγαπάμε

Της Νατάσας Αλεξάνδρου

Της Νατάσας Αλεξάνδρου

Στο σπίτι της γιαγιάς μου έχει να πάω βδομάδες τώρα, ένεκα αυτοπεριορισμού. Η μόνη επικοινωνία μαζί της είναι από το τηλέφωνο και αυτή λειψή μιας και η ακοή της έχει περιοριστεί στο ελάχιστο. Βασικά η ίδια μας συνέστησε να μην πατήσουμε εκεί μέχρι να φύγει το «κακό». Ξέρετε, στις 21 Μαΐου κλείνει τα 100 και φοβάται μπας και πάθει τίποτα.

«Οι ηλικιωμένοι δεν είναι ούτε μελλοθάνατοι ούτε πολίτες δεύτερης κατηγορίας», σημειώνει στο άρθρο της στους New York Times, η Δρ. Λουίζ Άρονσον.

Μένει σε σπίτι μόνη με φροντίστρια, όπως πολλοί άλλοι ηλικιωμένοι στο νησί. Την αγαπούμε και την προσέχουμε και μου είναι πραγματικά αξεπέραστο να σκέφτομαι ότι ο κορωνοϊός κτύπησε την τρίτη ηλικία και κυρίως τους οίκους ευγηρίας. Είναι λυπηρό, οι ηλικιωμένοι να αντιπροσωπεύουν το 50% των καταγεγραμμένων θανάτων σε ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες. Όταν αποκάλυψε αυτούς τους αριθμούς ο διευθυντής για την Ευρώπη του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας Χανς Κλούγκε διερωτήθηκα! Επειδή κτύπησε μόνο ηλικιωμένους δηλαδή είναι εντάξει;

Αυτή η μεγάλη αριθμητικά κοινωνική ομάδα, μπαίνει στο περιθώριο και ο ρόλος της υποβαθμίζεται τόσο στην οικογένεια όσο και στην κοινωνία, στην οποία προσέφερε κατά τα παραγωγικά χρόνια της ζωής της. Και τώρα με την πανδημία γίνεται έρμαιο των συγκυριών με τα τραγικά αποτελέσματα που βλέπουμε.

«Οι ηλικιωμένοι δεν είναι ούτε μελλοθάνατοι ούτε πολίτες δεύτερης κατηγορίας», σημειώνει στο άρθρο της στους New York Times, η Δρ. Λουίζ Άρονσον, καθηγήτρια στην ιατρική σχολή του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια. Ποιος είπε δηλαδή ότι είναι εντάξει να πεθαίνουν ηλικιωμένοι; Σύμφωνα με πρόσφατη σχετική μελέτη του Πανεπιστημίου Stanford, το ρίσκο θανάτου που αντιμετωπίζει τον επόμενο χρόνο ένας μέσος 70χρονος άντρας είναι μόλις 2% και το αντίστοιχο ποσοστό για μια 89χρονη γυναίκα είναι 4%. Συνεπώς, αν ακούσεις κάποιον να λέει τα «είχε τα χρονάκια του» δεν δείχνουν μόνο παντελή έλλειψη ακόμα και της πιο στοιχειώδους ευαισθησίας, αλλά είναι και απολύτως ανακριβή.

Τραγικές οι μαρτυρίες γιατρών στην Ιταλία οι οποίοι έλεγαν πως αναγκάζονταν να αφαιρέσουν τους αναπνευστήρες από τους ηλικιωμένους για να σώσουν νεότερους. Όσο για το θέαμα που αντίκριζαν οι υγειονομικές υπηρεσίες των ευρωπαϊκών χωρών όταν εισέβαλλαν στα γηροκομεία και έβλεπαν εκατόμβες νεκρών; Εκατοντάδες ηλικιωμένοι έφυγαν μόνοι, αβοήθητοι δίχως ν΄ ακούσει κανένας το κλάμα ή την κραυγή τους. Μια μπουνιά για να θυμίσει σε όλους εμάς πως η μοναξιά είναι η θλιβερή πραγματικότητα του σήμερα.
Το ότι η πανδημία τους αντιμετώπισε σαν πολίτες δεύτερης κατηγορίας είναι σαν να και η ίδια η κοινωνία απαρνιέται όλα όσα έχει κάνει για την μακροβιότητα. Καμία ανθρωπιά. Και δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι οι Ευρωπαίοι εταίροι έκαναν ιδιαίτερη μνεία στην Κύπρο και την Ελλάδα για τα μειωμένα κρούσματα και θανάτους των ατόμων της τρίτης ηλικίας.

Φυσικά και υπάρχουν ηλικιωμένοι, απλά στην Ελλάδα και την Κύπρο τον θεσμό της οικογένειας τον έχουμε ακόμα ως κάτι το ιερό. Εμείς κύριοι, τους ηλικιωμένους μας δεν τους παρατάμε. Εμείς τους αγαπάμε και οι περισσότεροι απ΄ αυτούς, ξυπνάνε σε χρωματιστά πρωινά και απολαμβάνουν ακόμη τη διαδρομή παρέα με τους δικούς τους. Δεν παραιτούνται και θέλουν να ζήσουν όσο μπορούν περισσότερο φτιάχνοντας ακόμη εικόνες με όλα αυτά που αγαπούν. Ζουν μαζί μας, μας κερνάνε αναμνήσεις και μεις μαζί τους κτίζουμε καινούριες. Και σίγουρα θέλουμε όταν έρθει το τέλος να μην είναι άνοστο. Να είναι τόσο γεμάτο όσο η ζωή που έζησαν.

Η γιαγιά του Γιώργου έφτιαξε τις προάλλες σπιτική μηλόπιτα στο χωριό και μαζί πέτυχαν την τέλεια συνταγή μιας και αυτός έχει μια ακατάπαυστη μανία να σμίγει γεύσεις και μυρωδιές. Με την καραντίνα, τους δόθηκε η ευκαιρία να κτίσουν νέες αναμνήσεις….

Η δική μου η γιαγιά ακόμα μου στέλνει γιουβαρλάκια σε ταπεράκι και έχω να σας πω ότι δεν έχω φάει καλύτερα. Γιατί ακόμα θυμάμαι τη γεύση τους στο στόμα μου. Περιμένω με αγωνία να γιορτάσουμε, τα γενέθλιά της με μια τούρτα τόσο μεγάλη ώστε να χωρέσουν και τα 100 κεράκια. Και κάθε ένα που θα σβήνει θα φέρνει στη μνήμη τη φλόγα των παιδικών της ονείρων. Τι όμορφο αλήθεια είναι να γερνάς και να έχεις γύρω σου ανθρώπους να σ’ αγαπούν.

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ
Login with email
Login with Facebook

Άλλα άρθρα συγγραφέα

Της Νατάσας Αλεξάνδρου

Σχόλια αναγνωστών

#PoliticsBlog Γιατί τα άλλαξε ο Άντρος για τον γενικό ελεγκτή;

«Προφανώς ο Τσσκ Νόρις τον απείλησε ότι θα βγάλει στην φόρα τα δάνεια του Ακελ στα συνεργατικά....»
Αρμαγεδών  |  11:34

Αγία Σοφία: Ένα αιώνιο πολιτικό σχέδιο

«Εν τω μεταξύ η δύση και η Ρωσσία σφυρούν αφιάφορα....»
Αρμαγεδών  |  08:48

Αρμόδιον ζητώ!

«Και ο κτίστης θα ηθελε ( μπορεί και είναι) καλλιτέχνης, όπως και πολλοί άλλοι ιδιώτες... βασικά όλοι ...»
Αρμαγεδών  |  20:40

Νατάσα Αλεξάνδρου: Τελευταία Ενημέρωση

Lockdown free

Lockdown free

Ας είμαστε αισιόδοξοι και ας ελπίσουμε πως με συλλογική ευθύνη θα αντιμετωπίσουμε οτιδήποτε μας προκύψει
Της Νατάσας Αλεξάνδρου
X