Ελένη Ξένου
Την βρήκα να κάθεται σε άλλη θέση, πώς και έτσι την ρώτησα, “η Τ. είπε πως κάνει καλό να αλλάζουμε θέσεις” απάντησε, διερωτήθηκα ποιό ακριβώς ήταν το καλό όταν όλα τα άλλα παρέμειναν στην ίδια καταθλιπτική ρουτίνα που εξουδετερώνει αθόρυβα την ύπαρξη, δεν είπα όμως τίποτα.
Παίζει η καμπάνα, μόλις πριν λίγο σώπασε ο Χότζας, βγαίνω και πάλι στο δρόμο, είναι νύχτα με πανσέληνο, την ονομάζουνε το φεγγάρι του χιονιού, μ’αρέσει το όνομα, δίνει απλόχερα μια ενέργεια στην βραδιά μεταφυσική και κείνη την παίρνει και απλώνεται τριγύρω σαν σιωπηρός διάλογος μυστηρίων.