Ελένη Ξένου
Είχα μέρες να πάω. Χάρηκε μόλις άνοιξα την πόρτα και με είδε. Καθόταν σε άλλη θέση από τη συνηθισμένη. «Αλλάζουμε κατά καιρούς», είπε, για να σπάει η μονοτονία, σκέφτηκα. Δεν υπάρχει άλλωστε κάτι άλλο να τη σπάει εδώ μέσα, παρά μόνο αν κάποια καινούργια ηλικιωμένη καταφθάσει ή κάποια πεθάνει.
«Πιστεύω πως το καθήκον ενός συγγραφέα είναι να παρατηρεί απλώς τα μικρά πράγματα. Το να παρατηρείς τα μικρά πράγματα κάνει τη διαφορά». Αυτό λέει η Αν Κάρσον κι εγώ τώρα κάθομαι στον καναπέ, είναι πρωί, έξω συννεφιά, πίνω ζεστό τσάι και διαβάζω τη συνέντευξή της. Είναι η Καναδή ποιήτρια και συγγραφέας που μόλις κέρδισε το Νόμπελ Λογοτεχνίας και δεν είναι μόνο γι’ αυτό που υπογραμμίζω τα λόγια της.
ΚΥΠΡΟΣ
