ΚΛΕΙΣΙΜΟ
Loading...
ΚΛΕΙΣΙΜΟ
 

«Οι Ελληνοκύπριοι πρέπει να πονέσουν»

Του Νίκου Στέλγια

Του Νίκου Στέλγια

twitter

«Οι Ελληνοκύπριοι πρέπει να πονέσουν», μας επεσήμανε πριν από λίγες ώρες μια καλά ενημερωμένη πηγή που παρακολουθεί από κοντά το Κυπριακό και τις εξελίξεις που αναμένονται στα πλαίσια της επικείμενη άφιξης του Προέδρου της Τουρκίας στο νησί. Σύμφωνα με την εν λόγω πηγή, «Μέχρι σήμερα η τουρκική πλευρά βρέθηκε αντιμέτωπη με ελληνοκυπριακές ηγεσίες οι οποίες ενώ δεν στόχευαν στην λυση του Κυπριακού μας καλλιεργούσαν την ψευδαίσθηση ότι δεν σκέφτονταν τίποτα άλλο παρά την άμεση επίλυση του Κυπριακού Προβλήματος. Η ψευδαίσθηση κατέρρευσε για τους Τούρκους διπλωμάτες τη νύχτα της 7ης Ιουλίου 2017. Πρόκειται για μια ιστορική στιγμή-καμπή στο Κυπριακό και μια άκρως κρίσιμη συγκυρία για το εσωτερικό της Τουρκίας. Εκείνη τη νύχτα η κυβέρνηση του Ρετζέπ Ταγγίπ Ερντογάν με στόχο την εξασφάλιση του περάσματος στο πολυπόθητο προεδρικό σύστημα επέλεξε να ενώσει την τύχη της με τις εθνικιστικές δυνάμεις της χώρας».

Συνεχίζοντας την τοποθέτησή της, η πηγή μας μοιράζεται την άποψη ότι «μέχρι σήμερα οι ελληνοκυπριακές ηγεσίες αντιμετώπιζαν το Κυπριακό έχοντας την σιγουριά ότι η μη επίλυση του προβλήματος δεν θα έπληττε τα εθνικά συμφέροντα της Λευκωσίας και της Αθήνας». Σύμφωνα με αυτήν την άποψη, η διαιώνιση του status quo στο Κυπριακό επηρέαζε τους Τουρκοκύπριους οι οποίοι παρέμεναν αποκωμένοι από το διεθνές σκηνικό. Το ίδιο όμως δεν συνέβαινε και για τους Ελληνοκύπριους οι οποίοι συνέχιζαν να απολαμβάνουν τα προνόμια και τις ευκαιρίες που τους παρείχε το να ζουν σε ένα διεθνώς αναγνωρισμένο κράτος μέλος της ΕΕ. Όπως ισχυρίζεται η πηγή μας, «Αυτή η κατάσταση αλλάζει μετά την 20η Ιουλίου». Συγκεκριμένα, η πηγή μας θεωρεί ότι στη νέα περίοδο «θα εισέλθουμε σε μια καινούργια πορεία στο Κυπριακό. Στην εν λόγω πορεία όλες οι πλευρές θα μετρήσουν απώλειες. Όπως και να έχει όμως, το status quo θα αλλάξει. Η τουρκική πλευρά ενδέχεται στην πορεία να δεχθεί ασφυκτικές πιέσεις από την Δύση, ωστόσο η έστω και μερική τροποποίηση των οικονομικών και στρατιωτικών ισορροπιών στο νησί είναι πιθανόν να εξυπηρετήσει μακροπρόθεσμα να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα της τουρκικής πλευράς σε ένα πολυδιάστατο επίπεδο. Για να συμβεί αυτό όμως θα πρέπει πρώτα από όλα «οι Ελληνοκύπριοι πρέπει να πονέσουν». Μα απλά λόγια, οι Ελληνοκύπριοι πρέπει να κατανοήσουν την σοβαρότητα, κρισιμότητα της όλης κατάστασης και κυρίως το γεγονός ότι το status quo στο Κυπριακό θα πάψει να υφίσταται με τον έναν ή τον άλλο τρόπο και τυπικά μετά την 20η Ιουλίου 2021».

Την απαράδεκτη κατά την άποψή μας τοποθέτηση της πηγής μας περί του κατά πόσο θα πρέπει οι «Ελληνοκύπριοι να πονέσουν», συμπληρώνουν οι πληροφορίες που μας έρχονται από μια άλλη πηγή η οποία αναφέρει ότι μετά τις 20 Ιουλίου η τουρκική πλευρά θα εντατικοποιήσει την πίεση που ασκεί στην ελληνοκυπριακή πλευρά. Σύμφωνα με τη δεύτερη πηγή μας, τα πεδία στα οποία θα εστιάσει η τουρκική πλευρά κατά τη νέα περίοδο αφορούν την αναβάθμιση της «ΤΔΒΚ», την πληθυσμιακή σύνθεση των κατεχομένων, την παρουσία του τουρκικού στρατού στο νησί και το μέλλον του Βαρωσιού. Σημαντικό είναι να μην ξεχνάμε ότι ενώ το ζήτημα του Βαρωσιού φαίνεται να είναι στην τελευταία θέση των «τουρκικών πιέσεων», εντούτοις υπάρχει η πιθανότητα να δούμε σύντομα την Κύπρο στο κατώφλι σαρωτικών εξελίξεων. Οι εν λόγω εξελίξεις θα απασχολήσουν την Κ τόσο κατά τις επόμενες ημέρες αλλά και στην κυριακάτικη έκδοση της Κ.

Ολοκληρώνοντας θα ήθελα να μοιραστώ με τους αναγνώστες τον προβληματισμό μου ως προς την «ανωριμότητά» που επιδεικνύουν οι δημοκρατικές-προοδευτικές δυνάμεις και των δυο κοινοτήτων απέναντι στις προκλήσεις και τους κινδύνους που ελλοχεύουν και που βρίσκει κανείς πλέον αναλύονται σε πληθώρα ανοιχτών πηγών. Η ε/κ πλευρά επιχειρεί να αντιμετωπίσει τις νέες προκλήσεις με «κατευθυνόμενες» προς τα εγχώρια μέσα και την κοινωνία «διαρροές» που εξυπηρετούν τα συμφέροντα της άρχουσας συμμαχίας («κάνουμε ότι μπορούμε για το Βαρώσι», «και το ΝΑΤΟ στην εξίσωση» κ.ο.κ.), την στιγμή που οι τ/κ δυνάμεις της ειρήνης και της επανένωσης βυθίζονται σε εσωκομματικές διαμάχες, φραξισμό και απραξία. Σε προσωπικό επίπεδο αυτή η αποκαρδιωτική εικόνα που εκπέμπει η Κύπρος στα μέσα του 2021 με υποχρεώνει να αναρωτηθώ για το αν υπάρχει πλέον κάποιο νόημα στο να υπάρχουν πλέον, στην ενδεχομένως σύντομα διχοτομημένη Κύπρο, τέτοιου είδους στήλες σαν την παρούσα. Αν εν ολίγοις χωρά στην εξίσωση μια στήλη που επιδιώκει να κρατά τον παλμό του «άλλου», εκείνου με τον οποίο κάποτε μοιραζόμασταν μια πατρίδα και κάναμε όνειρα για ένα εκ νέου κοινό ειρηνικό «αποστρατικοποιημένο» μέλλον.

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ
Login with email
Login with Facebook

Άλλα άρθρα συγγραφέα

Του Νίκου Στέλγια

Νίκος Στέλγιας: Τελευταία Ενημέρωση