Ονασαγόρας
Η χρονιά ξεκινά με μπόλικη δράση. Από τη μικρή μας Κύπρο, που της έλαχε σε αυτή την περίοδο να προεδρεύει του Συμβουλίου της Ευρώπης και ταυτόχρονα να έχει εκλογές, μέχρι τις ΗΠΑ και τη Λατινική Αμερική όπου έχουμε σημεία και τέρατα.
Ας ξεκινήσουμε από την σημερινή ιστορική μέρα, όπου η Κυπρούλα μας αναλαμβάνει την προεδρία του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Θα έχουμε σήμερα στο νησί μας πολλούς και σημαντικούς αρχηγούς κρατών και όχι μόνο. Και ποιος θα μπορούσε να ήταν πιο κατάλληλος χώρος για έναρξη από το χώρο του Θεατρικού Οργανισμού Κύπρου; Ο νεαρός μας Νίκος αναμένεται να βγει στη σκηνή και να δώσει την παράσταση της ζωής του. Καθότι, παρά τα μυριάδες προβλήματά μας, είμαστε ακόμη ζωντανοί, στη σκηνή, σαν ροκ συγκρότημα κι αν μας αντέξει το σχοινί θα φανεί στο χειροκρότημα.
Θα αγοράσω τη Γροιλανδία. Ντόναλντ Τραμπ
Δεν υπάρχει αμφιβολία πως ο Μαδούρο δεν ήταν ακριβώς ο πιο νόμιμος ή δημοκρατικός πρόεδρος του πλανήτη μα ο τρόπος που ο Τραμπ χειρίστηκε το ζήτημα θυμίζει σερίφη της άγριας Δύσης, σε μια εποχή όπου ο νόμος είτε δεν υπήρχε είτε ήταν στην καλυτέρα των περιπτώσεων υποκειμενικός και αμφισβητούμενος. Βασικά υπερίσχυε εκείνος που θα μπορούσε να τραβήξει γρηγορότερα το πιστόλι. Το μεγάλο ερώτημα τώρα παραμένει: ποιος θα είναι ο επόμενος;
Σήμερα πάντως είχαμε μια πολύ επικίνδυνη κλιμάκωση όταν οι Αμερικανοί προσπάθησαν να κατασχέσουν δεξαμενόπλοιο στα ανοιχτά της Βενεζουέλας αλλά οι Ρώσοι έστειλαν υποβρύχιο να το προστατεύσει! Πολύ επικίνδυνο προβλέπεται το 2026. Όσον αφορά τον Ντόναλντ, μάλλον θα πρέπει να ξεχάσει το Νόμπελ Ειρήνης γιατί προφανώς το αξίζει τόσο όσο και ο Πούτιν, δηλαδή not much.
Η Αννίτα μας δεν μπορεί να «πνάσει» ούτε μέσα στις γιορτές. Πριν προλάβει να κλείσει μια τρύπα αμέσως ανοίγουν δυο άλλες. Η περίπτωση Σύκα είναι πολύπλοκη, αφού μέχρι να ολοκληρωθεί η δικαστική διαδικασία υπάρχει -και επιβάλλεται να γίνεται σεβαστό- το τεκμήριο της αθωότητας. Κάποιες γλώσσες πάντως -οι κακές- λένε πως σε κόμμα που καραδοκεί για απορριπτέους συναγερμικούς ισχύει η παροιμία «ήβρες το σύκο (και τον Σύκα) σήκωστο πριν το σηκώσουν άλλοι». Λέτε; Δεν θα το απέκλεια
Χθες, ημέρα των Φώτων, είχαμε διάφορα ευτράπελα. Είχαμε σταυρό που χάθηκε και σταυρό που κλάπηκε -κάποιος βούτηξε για το σταυρό κυριολεκτικά και τελικά «τον βούτηξε» και μεταφορικά- ενώ στην Ελλάδα έπεσαν και μπουνιές ανάμεσα στους ευσεβείς που βούτηξαν για το σταυρό, αναγκάζοντάς με να κάνω τον σταυρό μου. Τι να πει κανείς, ο Θεός να μας δίνει φώτιση. Εξάλλου, είναι προφανές ότι παρόλα τα λουκάνικα που ρίξαμε στις στέγες, οι πιο πολλοί καλικάντζαροι όχι μόνο δεν έφυγαν αλλά θα συνεχίσουν να κυκλοφορούν καμαρωτοί ανάμεσά μας, κάποιοι μάλιστα θα ζητήσουν και την ψήφο μας. Πέρασαν και τα Φώτα λοιπόν. Όπως και στο γνωστό ανέκδοτο, ανάψτε τα φώτα να οργανωθούμε.
