Για πρώτη φορά στην ιστορία των Παγκοσμίων Κυπέλλων, η τελική τετράδα δεν άφησε περιθώριο για «σταχτοπούτες» ή τυχαίες εκπλήξεις. Ημιτελικά με Γαλλία, Ισπανία, Αγγλία και Αργεντινή σημαίνει πως οι τέσσερις κορυφαίες εθνικές ομάδες του πλανήτη αυτή τη στιγμή (σύμφωνα με την κατάταξη της FIFA), θα συγκρουστούν μέχρι τελικής πτώσης. Από τη μία, ο ευρωπαϊκός εμφύλιος των «κυρίαρχων» ανάμεσα στους Γάλλους του Κιλιάν Εμπαπέ και τους πρωταθλητές Ευρώπης Ισπανούς. Από την άλλη, η αναβίωση της πιο «αιματηρής» και ιστορικής κόντρας του παγκόσμιου ποδοσφαίρου, με την Αγγλία του Τζουντ Μπέλιγχαμ και του Χάρι Κέιν απέναντι στην Αργεντινή του Λιονέλ Μέσι, με φόντο τον τελικό και το στέμμα του κόσμου.
Πριν ακουστεί το πρώτο σφύριγμα της σέντρας, αφήνουμε στην άκρη τα ονόματα και «ακτινογραφούμε» τους τέσσερις μονομάχους μέσα από τη γλώσσα των αριθμών. Αναλύουμε τα τακτικά πλάνα των προπονητών, τα μεγάλα όπλα και τις «κρυφές» αδυναμίες που μπορούν να κρίνουν την πρόκριση, αλλά και τα στατιστικά-κλειδιά που δείχνουν ποιος έχει το πάνω χέρι στις λεπτομέρειες.
Η υπεροχή των Γάλλων
Η γλώσσα των αριθμών στο επιθετικό τρίτο αποτυπώνει τη φιλοσοφία των τεσσάρων φιναλίστ, με τη Γαλλία και την Ισπανία να αποτελούν τις πιο ορμητικές ομάδες του τουρνουά, παράγοντας τις περισσότερες τελικές προσπάθειες με τον εντυπωσιακό αριθμό των 18.3 ανά παιχνίδι. Σε μικρή απόσταση ακολουθούν η Αγγλία με 14.8 και η Αργεντινή με 14.6 τελικές.
Όταν όμως η συζήτηση πάει στην ουσία, δηλαδή στο σκοράρισμα, οι ισορροπίες αλλάζουν. Η Γαλλία επιβεβαιώνει τον τίτλο της κορυφαίας επίθεσης της διοργάνωσης, όντας πρώτη τόσο σε δημιουργία όσο και σε παραγωγή, με 2.7 τέρματα ανά αγώνα. Από κοντά ακολουθεί η Αργεντινή με 2.6 γκολ, ενώ η Αγγλία βρίσκει δίχτυα 2.1 φορές ανά παιχνίδι. Το παράδοξο της στατιστικής εντοπίζεται στην Ισπανία, η οποία βρίσκεται στην τελευταία θέση της σχετικής λίστας με μόλις 1.8 γκολ.
Η αποτελεσματικότητα της Αργεντινής
Σε ένα άλλο επίπεδο ανάλυσης η Αργεντινή παραδίδει σεμινάρια κυνισμού και αποτελεσματικότητας. Η ομάδα του Λιονέλ Σκαλόνι δεν χρειάζεται να «βομβαρδίσει» την αντίπαλη εστία για να βρει τον δρόμο προς τα δίχτυα. Αν και βρίσκεται στην τελευταία θέση της τετράδας σε παραγωγή τελικών προσπαθειών (14.6 ανά παιχνίδι), φιγουράρει στη δεύτερη θέση των γκολ με το εντυπωσιακό 2.6 ανά αγώνα και πρακτικά είναι η πιο αποτελεσματική ομάδα της διοργάνωσης.
Η «Αλμπισελέστε» έχει τον Μέσι στα 39 του χρόνια να καταθέτει ψυχή στο γήπεδο, ενώ ο τεχνικός της ομάδας, Λιονέλ Σκαλόνι, δεν «σκαλώνει» πουθενά. Μέχρι στιγμής παίρνει το μέγιστο απ’ την ομάδα του και στο τακτικό κομμάτι φροντίζει να αξιοποιεί στο έπακρο τον Μέσι και να καμουφλάρει όσο το δυνατόν καλύτερα τις αδυναμίες που ομολογουμένως έχει η φετινή Αργεντινή.
Και σε ένα τουρνουά όπου οι λεπτομέρειες κρίνουν τα πάντα, αυτή η ικανότητα της «Αλμπισελέστε» να μετατρέπει τις λίγες και καλές στιγμές της σε γκολ, είναι ίσως το πιο επικίνδυνο όπλο της στον δρόμο για τον τελικό.
Το μοτοράκια της Ισπανίας
Μπορεί επιθετικά η Ισπανία να μην είναι η πιο αποτελεσματική ομάδα της τετράδας, ωστόσο στη φαρέτρα της υπάρχουν στοιχεία που τρομάζουν κάθε αντίπαλο. Οι «Φούριας Ρόχας» παρουσιάζουν την καλύτερη αμυντική λειτουργία στο τουρνουά, δεχόμενοι τις λιγότερες φάσεις από κάθε άλλον, με μόλις 5.7 ανά παιχνίδι. Στη σχετική λίστα ακολουθεί η Γαλλία με 6.3, η Αργεντινή με 7.5 και η Αγγλία με 8.1. Αυτή η ανασταλτική συνέπεια μεταφράζεται και σε παθητικό τερμάτων, με την Ισπανία να δέχεται μόλις 0.2 γκολ ανά αγώνα, την ώρα που η Γαλλία βρίσκεται στο 0.3, ενώ Αργεντινή και Αγγλία ακολουθούν στο 0.9.
Πώς όμως επιτυγχάνεται αυτή η αμυντική τελειότητα; Η απάντηση κρύβεται στο ακατάπαυστο τρέξιμο των παικτών της. Η Ισπανία είναι μια ομάδα μηχανή, με τους ποδοσφαιριστές της να διανύουν τα περισσότερα χιλιόμετρα στο τουρνουά, φτάνοντας τον εντυπωσιακό μέσο όρο των 114.1 χιλιομέτρων ανά παιχνίδι. Νούμερο που μεταφράζεται σε 4 χιλιόμετρα περισσότερα από την Αγγλία, 4.4 από τη Γαλλία και 7.9 από την πιο Αργεντινή.
Τα τρεξίματα και το ψηλό πρέσινγκ επιτρέπει στους Ισπανούς να ανακτούν γρήγορα κατοχή στο αντίπαλο τρίτο και να ανανεώνουν επιθέσεις. Ανακτούν τη μπάλα στο αντίπαλο τρίτο 6.3 φορές ανά παιχνίδι, αφήνοντας πίσω τους τη Γαλλία (4.8), την Αγγλία (3.2) και την Αργεντινή (2.7).
Κι φυσικά όταν η συζήτηση πάει στο Ισπανικό μοντέλο, τότε η κατοχή είναι ακρογωνιαίος λίθος. Επί τούτου δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός πως έχουν την υψηλότερη κατοχή στη διοργάνωση με το σαρωτικό 66%, έναντι 60% της Αργεντινής, 58% της Γαλλίας και 57% της Αγγλίας.
Hey Jude και Rock you like a… Harry Kane
Αν η Ισπανία ξεχωρίζει για τα τρεξίματα και την κατοχή της, η Αγγλία είναι η κυρίαρχος του physical game. Τα «Τρία Λιοντάρια» κερδίζουν τις περισσότερες μονομαχίες στο τουρνουά (είτε αμυντικά είτε επιθετικά) με το εντυπωσιακό 54%. Στη σχετική κατηγορία ακολουθεί η Γαλλία με 53%, η Αργεντινή με 52% και η Ισπανία με 51%.
Παράλληλα οι Άγγλοι έχουν σημαντικό ένα τεράστιο πλεονέκτημα όταν η μπάλα σηκώνεται καθώς είναι η πιο επικίνδυνη ομάδα έχοντας τις περισσότερες πετυχημένες σέντρες ανά παιχνίδι (3.8), με το ποσοστό ευστοχίας τους να αγγίζει το απίστευτο 25%. Μία στις τέσσερις σέντρες που επιχειρούν βρίσκει συμπαίκτη, την ώρα που η Αργεντινή ακολουθεί με 21%, η Ισπανία με 18% και η Γαλλία περιορίζεται στο 14%.
Φυσικά, στην Αγγλία η όλη συζήτηση πηγαίνει σε δυο ποδοσφαιριστές. Απ’ τη μια ο δαιμόνιος Τζουντ Μπέλιγχαμ είναι ένας πραγματικός «στρατός» μόνος του στη μεσαία γραμμή. Βρίσκεται παντού στο γήπεδο καθώς κόβει, οργανώνει, μοιράζει παιχνίδι και πατάει περιοχή σαν κρυφός φορ, έχοντας ήδη σημειώσει 6 γκολ στο τουρνουά.
Απ’ την άλλη ο Χάρι Κέιν εδώ και λίγα χρόνια έχει επαναπροσδιορίσει τον ρόλο του σύγχρονου σέντερ φορ. Ο αρχηγός της Αγγλίας δεν περιμένει απλώς τη μπάλα στο κουτί. Γυρίζει μέτρα πίσω, σπάει τις αντίπαλες γραμμές, μοιράζει ασίστ, σκοράρει με την ίδια συχνότητα (επίσης στα 6 γκολ) και επιβεβαιώνει γιατί θεωρείται ο κορυφαίος all-around επιθετικός στον κόσμο. Με τους δυο τους να έχουν πετύχει τα 12 από τα 13 γκολ της Αγγλίας στο Μουντιάλ, η Αργεντινή ξέρει καλά ότι για να περάσει στον τελικό, πρέπει πρώτα να βρει απαντήσεις σε αυτή την ασταμάτητη διπλή απειλή.
Εν κατακλείδι
Πλέον μπήκαμε στην τελική ευθεία και τα πολύ ωραία αρχίζουν.... Στο πρώτο παιχνίδι η Γαλλία της απόλυτης επιθετικής ισχύος συγκρούεται με την Ισπανία των ασταμάτητων τρεξιμάτων, του πρέσινγκ και της κατοχής. Ενώ στο δεύτερο η κυνική και αποτελεσματική Αργεντινή του Λιονέλ Μέσι καλείται να βρει τα αντίδοτα απέναντι στο physical game, την αεροπορία και το «φονικό» δίδυμο Μπέλιγχαμ - Κέιν της Αγγλίας.
Οι αριθμοί, οι τακτικές και τα στατιστικά δείχνουν τον δρόμο, αλλά στο τέλος της ημέρας, τα Μουντιάλ κρίνονται από τις στιγμές, την προσωπικότητα και την ψυχή αυτών που πατούν το χορτάρι. Τέσσερις κολοσσοί του παγκόσμιου ποδοσφαίρου, δύο εισιτήρια για τον μεγάλο τελικό και μια ολόκληρη υφήλιος έτοιμη να απολαύσει τις τιτανομαχίες.
