Γράφει ο Βασίλης Σαμπράκος
Στο μυαλό κάποιου που παρακολουθεί την εξέλιξη αυτού του καλοκαιριού στον Ολυμπιακό τα όσα δήλωσε ο Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ μετά την ολοκλήρωση της ρεβάνς με τη Ναϊμέγκεν και τον αποκλεισμό από το Champions League ακούγονται πολύ λογικά. Σε αυτό το καλοκαίρι ο Ολυμπιακός δεν έχτισε τη νέα του ομάδα, και προφανώς αυτό του κόστισε στη διπλή αναμέτρηση με μια ομάδα που ήταν πιο έτοιμη από εκείνον.
Και ναι, ο Μεντιλίμπαρ αναγκάστηκε να παίξει αυτά τα παιχνίδια δίχως τους ποδοσφαιριστές που είχε ζητήσει από την αρχή του σχεδιασμού – αυτούς που αντιλαμβανόταν ως αναγκαίους για να παρουσιάσει μια καλύτερη ομάδα. Δύο κεντρικούς χαφ, δύο εξτρέμ και έναν σέντερ φορ είχε ζητήσει απαραιτήτως ο Ισπανός προπονητής. Δύο χάφ, έναν εξτρέμ και έναν σέντερ φορ αναζητεί ακόμη ο Ολυμπιακός, μαζί με δύο πλάγιους μπακ, σύμφωνα με τα ρεπορτάζ. Συνεπώς δεν χρειάζεται τεκμηρίωση η κρίση ότι ο Μεντιλίμπαρ έπαιξε αυτά τα παιχνίδια δίχως την ενίσχυση που εξαρχής έκρινε ως απαραίτητη προκειμένου να ανεβάσει ο Ολυμπιακός τις πιθανότητές του για να φτάσει στα playoffs του Champions League.
Η ζημιά του πρώτου αγώνα
Ολα τα παραπάνω όμως δεν λένε όλη την ιστορία και σίγουρα δεν κρύβουν την κεντρική ιδέα της εξέλιξης και της κατάληξης που είχε η προσπάθειά του απέναντι στη Ναϊμέγκεν. Ο Ολυμπιακός αποκλείστηκε κυρίως επειδή στο πρώτο παιχνίδι δεν ήταν «ομάδα Μεντιλίμπαρ» και έχασε κατά κράτος στα κομμάτια που συνήθως υπερτερεί – την ένταση που φέρνει επικράτηση στις μονομαχίες. Και επειδή στη ρεβάνς ο προπονητής δεν αντέδρασε εγκαίρως όταν είδε την ομάδα του να μένει από δυνάμεις για να καταφέρει να προστατέψει την ομάδα του από την κόπωση.
Η ιστορία του πρώτου παιχνιδιού είναι γνωστή. Ο Ολυμπιακός ήταν μια απροετοίμαστη ομάδα, τόσο στο τεχνικό και το τακτικό κομμάτι όσο και –κυρίως σε αυτό– στο ψυχοπνευματικό. Αυτή την τελευταία αδυναμία ο Μεντιλίμπαρ κατάφερε να την αλλάξει στη ρεβάνς. Ο Ολυμπιακός επικράτησε στις μονομαχίες στο πρώτο ημίχρονο στο Stadion de Goffert, έβαλε την ένταση-σήμα κατατεθέν του Μεντιλίμπαρ και ολοκλήρωσε το πρώτο μέρος χωρίς σημαντικούς κινδύνους. Αντίθετα ήταν εκείνος που δημιούργησε την πρώτη μεγάλη ευκαιρία του ματς, με τον Μαρτίνς, χάρη στην πρώτη καλή συνεργασία του Φορτούνη με τον Σα, δύο ποδοσφαιριστών που έδωσαν την εντύπωση ότι μπορούν να βάλουν ποιότητα στην επιθετική ανάπτυξη όταν γνωριστούν καλύτερα.
Και η αρχή του δευτέρου ημιχρόνου ήταν το καλύτερο διάστημα που είχε ο Ολυμπιακός στις δύο αναμετρήσεις με τη Ναϊμέγκεν. Η δεύτερη καλή συνεργασία του Φορτούνη με τον Σα δημιούργησε την κατάσταση που εκμεταλλεύτηκε ο Ελ Καμπί για να δώσει το προβάδισμα στον Ολυμπιακό στο 46΄. Και η ομάδα του Μεντιλίμπαρ επένδυσε στα συναισθήματα, έβαλε ακόμη παραπάνω ένταση στο επιθετικό πρέσινγκ ψηλά στο τερέν και κρατούσε, για περίπου 20΄ αγωνιστικά λεπτά το παιχνίδι υπό απόλυτο έλεγχο: χωρίς να επιτρέπει απειλητικές επιθέσεις σε μια ομάδα με ταχύτητα στις επιθετικές μεταβάσεις, την ίδια ώρα που εκείνος παρέμενε απειλητικός φέροντας την μπάλα στο επιθετικό τρίτο.
Οταν ήρθε η κούραση
Κι ύστερα, λίγο πριν από το 65΄ ο Ολυμπιακός άρχισε να βγάζει κούραση. Ο Φορτούνης και ο Μαρτίνς έχασαν την ένταση στην αμυντική λειτουργία, καθυστέρησαν στις επιστροφές. Και η Ναϊμέγκεν διάβασε γρήγορα αυτή τη νέα κατάσταση και επέλεξε να επενδύσει τις επιθέσεις στην αριστερή πλευρά, εκεί όπου δεν αμυνόταν πλέον αποτελεσματικά ο Φορτούνης, δημιουργώντας ευκαιρίες. Ο Μεντιλίμπαρ έκανε μια αλλαγή, αλλά χωρίς σειρά προτεραιότητας στην κόπωση, αφαιρώντας τον Σα. Κι ήρθε ένα από τα βαθιά γεμίσματα του Πόποβιτς, που ήταν ο τρόπος της επιθετικής ανάπτυξης του Ολυμπιακού, για να εκθέσει την κούραση των «ερυθρολεύκων» και να φέρει το πρώτο γκολ της Ναϊμέγκεν. Διεκδικούμενη μπάλα, χάθηκαν οι μονομαχίες, τέσσερις ποδοσφαιριστές του Ολυμπιακού ακίνητοι, ο Τάντις σπριντάρει ανενόχλητος στην πλάτη του Φορτούνη και επιτίθεται στον ελεύθερο χώρο για να δημιουργήσει το 1-1.
Αν αποδώσουμε και το απρόσεκτο και επικίνδυνο μαρκάρισμα του Φορτούνη, το οποίο έφερε την αποβολή του, στην κούρασή του, θα φτάσουμε στο συμπέρασμα ότι η επιλογή του Μεντιλίμπαρ να μην αντικαταστήσει στο 65΄ τους κουρασμένους πλάγιους επιθετικούς του ήταν καθοριστική.
Στη συνέχεια η Ναϊμέγκεν επιβεβαίωσε την ικανότητά της να διαβάζει γρήγορα τα νέα δεδομένα και να αλλάζει το παιχνίδι της για να εκμεταλλευτεί τις καταστάσεις: είδε στο ματς τον Σιπιόνι, έναν χαφ που ακόμη δυσκολεύεται τακτικά και δείχνει αδυναμία στις τοποθετήσεις για να κλείνει τις γραμμές πάσας, και το εκμεταλλεύτηκε. Εφερε πιο εύκολα την μπάλα στην περιοχή και πέτυχε δεύτερο γκολ, που ακυρώθηκε. Κι ύστερα, στην παράσταση, το ξανάκανε, για να φτάσει στο έγκυρο γκολ του Μορ.
Η ευθύνη του προπονητή
Με άλλα λόγια, η ιστορία λέει ότι στα play-offs προκρίθηκε η ομάδα που αποδείχθηκε καλύτερα προετοιμασμένη και στα δύο παιχνίδια. Ομως αυτό το επέτρεψε, ή δεν το πρόλαβε ο Ολυμπιακός όταν είχε φέρει την κατάσταση υπό τον δικό του έλεγχο, στο πρώτο εικοσάλεπτο του δευτέρου ημιχρόνου. Και αυτή ναι, είναι ευθύνη του προπονητή και όχι της κακής εκτέλεσης στον μεταγραφικό σχεδιασμό. Η μεταγραφική καθυστέρηση εξηγεί γιατί ο Ολυμπιακός δεν ήταν έτοιμος. Δεν εξηγεί γιατί, όταν πήρε τον έλεγχο της πρόκρισης, δεν κατάφερε να τον κρατήσει.
