Πριν από αρκετά χρόνια, σε κάποια εκδήλωση των οργανωμένων της Ομόνοιας έδωσε το παρών του και ο Κώστας Καϊάφας. Οι οπαδοί του «τριφυλλιού» ζήτησαν από τον αρχηγό να βγει και να πει δύο λόγια στον κόσμο που ήταν μαζεμένος. «Κοπέλια, εγώ εν τζαι ξέρω να μιλώ. Ένα πράμα εν να σας πω: Γ*** το ΑΠΟΕΛ», είπε και άφησε το μικρόφωνο.
Αρκετά χρόνια μετά, στα μέσα της σεζόν 2010-11 αγωνιζόμενος με τη φανέλα της Αλκής σε ένα παιχνίδι με τον Ερμή για τη 12η αγωνιστική, ο Καϊάφας εκνευρίστηκε με τον διαιτητή Σάββα Ζαφείρη, με αποτέλεσμα να τον σπρώξει και να τον βρίσει. Το αποτέλεσμα ήταν να δεχτεί εξάμηνο αποκλεισμό από την ΚΟΠ, μια τιμωρία που έβαλε ουσιαστικά τέλος στην καριέρα του ως ποδοσφαιριστή.
Ο Κώστας Καϊάφας πήρε τον χαρακτηρισμό «αλήτη» από τους οπαδούς της Ομόνοιας, οι οποίοι στην πορεία των χρόνων τον θεοποίησαν. Όπως έγραψαν άλλωστε σε ένα πανό, ήταν ένας από αυτούς: Άρρωστος ομονοιάτης, με αισθήματα απέχθειας για τον «αιώνιο» αντίπαλο. Η μόνη διαφορά ήταν πως φορούσε το περιβραχιόνιο του αρχηγού και οδηγούσε την ομάδα κάθε εβδομάδα στο γήπεδο.
Ο προπονητής
Τα τελευταία τρία χρόνια, από τότε δηλαδή που κρέμασε τα παπούτσια και άρχισε να εργάζεται ως προπονητής, ο Κώστας Καϊάφας ωρίμασε. Η δουλειά του προπονητή αλλάζει έναν πρώην ποδοσφαιριστή, αφού οι ευθύνες είναι μεγαλύτερες και η νοοτροπία διαφορετική. Οι ποδοσφαιριστές είναι χωρίς έγνοιες, όμως οι προπονητές έχουν την ευθύνη 20-30 ανθρώπων.
Σοβαρός και ώριμος, παρά τη σχέση αγάπης που έχει με την Ομόνοια, βλέπει τη δουλειά ως προπονητής του «τριφυλλιού» ως τη μεγάλη ευκαιρία στην καριέρα του. Η συμφωνία με τη διοίκηση Δώρου Σεραφείμ είναι μέχρι το καλοκαίρι, με τον Καϊάφα όμως να δουλεύει ήδη σκληρά με στόχο μέχρι τον Μάιο να πείσει τους διοικούντες ότι αυτός είναι ο κατάλληλος άνθρωπος να οδηγήσει την Ομόνοια από το καλοκαίρι και μετά. Στα τρία χρόνια που εργάστηκε στην Αλκή έκανε το αγροτικό του, δείχνοντας πολύ καλά δείγματα δουλειάς, ειδικά την περσινή σεζόν. Τα οικονομικά προβλήματα τσάκισαν φέτος την «Αθάνατη», όμως παρά τις δυσχερείς συνθήκες, η Αλκή δεν ήταν σάκος του μποξ, αλλά με αμιγώς κυπριακό σχήμα είχε αξιοσέβαστες παρουσίες. Ο ιδιόρρυθμος Καϊάφας του παρελθόντος πλέον άφησε τη θέση του στον προπονητή Καϊάφα, που βάλθηκε να αποδείξει τον εαυτό του.
Ουσιαστικά δεν έφυγε ποτέ
Τον Μάιο του 2009 ο Κώστας Καϊάφας αποχώρησε από την Ομόνοια με άδοξο τρόπο, αφού δεν ήταν στα πλάνα του Τάκη Λεμονή. Από τότε πέρασαν σχεδόν πέντε χρόνια και όμως παρόλα αυτά είναι λες και ο «αρχηγός» δεν έφυγε ποτέ.
Αρκετές φορές, στον δρόμο για την προπόνηση με την Αλκή, ο Καϊάφας ασυναίσθητα έπαιρνε τον δρόμο για το «Ηλίας Πούλλος». Αρχικά ως ποδοσφαιριστής και μετέπειτα προπονητής στην Αλκή, το μυαλό του Καϊάφα ήταν πάντα στην Ομόνοια. Όταν δεν είχε υποχρεώσεις με την ομάδα της Λάρνακας, πήγαινε και έβλεπε το «τριφύλλι».
Είναι χαρακτηριστική μία δήλωση του το 2009, όπου παρά το γεγονός ότι έπαιζε στην Αλκή, πρώτα σκεφτόταν την Ομόνοια: «Μακάρι η ομάδα μου να πάρει το πρωτάθλημα, όπως και η Αλκή».
Τον Σεπτέμβριο του 2010 πραγματοποιήθηκε το χειρότερο σενάριο που μπορούσε να σκεφτεί: Τέθηκε αντιμέτωπος με την Ομόνοια. Στο ματς της 3ης αγωνιστικής έπαιξε για 74΄, έχοντας κάκιστη απόδοση, αφού δεν μπόρεσε με τίποτα να πιάσει καλή απόδοση απέναντι στην αγαπημένη του ομάδα. Είδε μία κίτρινη στο 45΄, πριν περάσει στη θέση του ο Λευτέρης Ελευθερίου. Αποχωρώντας, δέχτηκε το χειροκρότημα απ’ όλο το γήπεδο, με τον ίδιο να λέει μετά: «Έπαιξα επειδή ήθελα να τιμήσω το συμβόλαιό μου με την Αλκή και τους ανθρώπους της διοίκησης. Ευχαριστώ τον κόσμο της Ομόνοιας για όλα».
Όμως παρά την αγάπη του για τους πράσινους, δεν βιάστηκε να αναλάβει τη θέση του προπονητή, αλλά περίμενε την κατάλληλη στιγμή. Το όνομα του «έπαιξε» τον Σεπτέμβριο του 2012, καθώς και πριν από δύο μήνες. «Δεν είμαι έτοιμος ακόμη να δουλέψω στην Ομόνοια», δήλωσε παλαιότερα.
Τελικά η μεγάλη επιστροφή του Κώστα Καϊάφα στην Ομόνοια πραγματοποιήθηκε στις 12 Μαρτίου 2014, όταν ανακοινώθηκε η πρόσληψή του. «Το Διοικητικό Συμβούλιο καλεί τον μεγάλο κόσμο της Ομόνοιας όπως στηρίξει με όλες του τις δυνάμεις τον πρώην αρχηγό της ομάδας μας και νυν προπονητή μας, Κώστα Καϊάφα», έλεγε μεταξύ άλλων στην ανακοίνωση.
Οι σκέψεις μου για τον Καϊάφα
Με την ανακοίνωση της είδησης για πρόσληψη του Κώστα Καϊάφα ως προπονητή της Ομόνοιας, το κυριότερο ερώτημα που ακούω είναι «αν είναι σωστή η απόφαση». Αυτό δεν μπορεί να το ξέρει κανείς με βεβαιότητα. Μόνο ο χρόνος θα δείξει αν ο Κώστας Καϊάφας έχει τις ικανότητες να αναστρέψει την κατεστραμμένη ψυχολογία της ομάδας και να τη βελτιώσει αγωνιστικά μέχρι το τέλος του πρωταθλήματος.
Θεωρώ πάντως ότι η συγκεκριμένη απόφαση είναι λογική. Ο πρώην αρχηγός του «τριφυλλιού» είναι πρώτα απ’ όλα οπαδός της ομάδας, έτσι υπάρχει ήδη το δέσιμο προς αυτήν. «Πονάει» την Ομόνοια και δεν είναι απλώς κάποιος περαστικός που έρχεται να πάρει μισθό και να φύγει.
Γνωρίζει πολύ καλά την πίεση που υπάρχει πάνω από το «Ηλίας Πούλλος», πώς να τη διαχειριστεί και ξέρει τις ιδιαιτερότητες γύρω από την ομάδα. Το όνομά του είναι πιο βαρύ από τους πλείστους στο ρόστερ και αυτό του δίνει την ευκαιρία να δεχτεί εκείνος την πίεση. Ο ίδιος είπε, άλλωστε, πριν από μερικές μέρες σε ιδιωτική συνομιλία ότι πρέπει «να σταματήσουν να βρίζουν τους παίκτες και να βρίζουν εμένα που είμαι μαθημένος», κάτι που δείχνει ότι είναι διατεθειμένος να πάρει πάνω του την πίεση.
Με λίγα λόγια, ο Κώστας Καϊάφας έχει τα ψυχολογικά εφόδια που απαιτούνται για την απαιτητική δουλειά στο «Ηλίας Πούλλος». Το αν έχει τα αγωνιστικά εφόδια, αυτό είναι άλλο θέμα. Το σίγουρο είναι ότι είναι άπειρος προπονητής. Στην πρώτη του χρονιά, πέρσι, η Αλκή είχε καλή παρουσία, ενώ φέτος κοούτσαρε μια ομάδα με αποκλειστικά νεαρούς παίκτες που σχεδόν κάθε εβδομάδα δεχόταν την ήττα. Οι παραστάσεις, όμως, από την καριέρα του και οι δύο δεκαετίες που έζησε στην Ομόνοια θα αποτελέσουν το αντίδοτο για την προπονητική του απειρία σε υψηλό επίπεδο.
Όσο για την απόφαση της διοίκησης να προσλάβει τον Κώστα Καϊάφα, η αλήθεια είναι ότι ήδη έχουν δοκιμάσει τα πάντα, χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία. Δοκίμασαν τον «καλύτερο Έλληνα προπονητή» (Λεμονής), τον «καλύτερο προπονητή του Ελλαδικού χώρου» (Μπάγεβιτς), τον «ανερχόμενο» (Λάρκου), τη «δοκιμασμένη λύση» (Σαβέφσκι) και τον «έμπειρο ξένο» (Λοτίνα). Ίσως αυτός που θα πετύχει να είναι ο «μεγάλος αρχηγός».
* Δημοσιεύτηκε στο K SPORTS (ημ. 16/03/2014)
