Γράφει η Σοφία Σπίγγου
Με μια ιδιαίτερα φορτισμένη κατάθεση, κατά την οποία μίλησε για τον φόβο, τις ενοχές και τις συνέπειες που, όπως είπε, εξακολουθεί να βιώνει μέχρι σήμερα, ξεκίνησε η εξέταση ενός από τους καταγγέλλοντες στη δίκη του Δημήτρη Λιγνάδη στο Μικτό Ορκωτό Εφετείο, όπου διεξάγεται η δίκη του σκηνοθέτη. Ο μάρτυρας, σήμερα 29 ετών, κατηγορεί τον πρώην καλλιτεχνικό διευθυντή του Εθνικού Θεάτρου ότι τον βίασε σε ηλικία 17 ετών.
Ο καταγγέλλων περιέγραψε αναλυτικά τις συνθήκες κάτω από τις οποίες βρέθηκε να διαμένει στο σπίτι του κατηγορούμενου, εξηγώντας ότι η οικογένειά του αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα, καθώς οι γονείς του ήταν αλκοολικοί. Οπως κατέθεσε, η γνωριμία τους έγινε από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και στη συνέχεια ακολούθησαν, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του, επανειλημμένες πράξεις σεξουαλικής κακοποίησης χωρίς τη συναίνεσή του.
Ο μάρτυρας ανέφερε ότι, μετά τα πρώτα περιστατικά, επιχείρησε να απομακρύνει τον κατηγορούμενο, λέγοντάς του ότι είχε ερωτικό ενδιαφέρον για άλλο πρόσωπο. «Ηθελα να λάβει το μήνυμα ότι δεν μου αρέσει», είπε, σημειώνοντας ότι αυτό δεν απέτρεψε, όπως υποστήριξε, νέα προσέγγιση.
Αναφερόμενος στο περιστατικό που περιλαμβάνεται στο κατηγορητήριο, κατέθεσε ότι συνέβη ένα βράδυ στο σπίτι του κατηγορουμένου, ενώ στο διαμέρισμα βρίσκονταν και άλλα νεαρά άτομα.
«Προσπαθούσα να αντιδράσω και δεν είχα τη δυνατότητα. Ολα έγιναν χωρίς καμία προειδοποίηση. Ο Α. έφυγε από το κρεβάτι, τον κοίταξα, δεν αντέδρασε και παραδόθηκα στον κατηγορούμενο. Προσπαθούσα να καταλάβω τι συνέβαινε. Για δεύτερη φορά που το βίωνα έφυγα από το δωμάτιο, πήγα στο μπάνιο, σκουπίστηκα και προσπαθούσα να καταλάβω τι είχε συμβεί. Οταν βγήκα, τον είδα να μιλά με τους άλλους και να γελά, ενώ κανείς δεν αντέδρασε. Θολωμένος κάθισα και έμεινα εκτεθειμένος», ανέφερε ενώπιον του δικαστηρίου.
Σε ερωτήσεις της προέδρου σχετικά με το αν οι υπόλοιποι αντιλήφθηκαν όσα συνέβησαν, απάντησε ότι δεν είναι σε θέση να γνωρίζει. «Δεν μπορούσαν να δουν, αλλά δεν ξέρω αν άκουσαν, γιατί υπήρχε μουσική. Ολοι έπιναν αλκοόλ που μας πρόσφερε ο κατηγορούμενος. Δεν ξέρω αν ήταν αντιληπτό ότι έκλαιγα. Απομονώθηκα και δεν μίλησα. Ενιωσα σαν να ήταν αποδεκτό από τους άλλους», κατέθεσε.
Παρά τα όσα, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του, είχαν συμβεί, παρέμεινε στο σπίτι του κατηγορουμένου, καθώς δεν είχε άλλη διέξοδο. Οπως είπε, έφυγε τον Οκτώβριο του 2016, όταν η μητέρα του τον ενημέρωσε ότι οι συνθήκες στο πατρικό τους είχαν βελτιωθεί. Μέχρι τότε, όπως υποστήριξε, είχαν σημειωθεί και άλλα περιστατικά, τα οποία χαρακτήρισε κακοποιητικές συμπεριφορές.
Απαντώντας στην εισαγγελέα γιατί συνέχισε να μένει εκεί, ο μάρτυρας ήταν κατηγορηματικός: «Δεν υπήρχε άλλη επιλογή. Εμενα εκεί από ανάγκη. Δεν έτρεφα κανένα συναίσθημα για εκείνον. Δεν είχα υποστηρικτικό περιβάλλον. Οταν έφυγα, δεν ήμουν θυμωμένος. Ενιωθα ότι έχω μερίδιο ευθύνης, ένιωθα ενοχές και δεν είπα κάτι».
Στην ερώτηση της προέδρου γιατί δεν προχώρησε τότε σε καταγγελία, εξήγησε ότι ήταν ανήλικος, ενώ αργότερα δεν διέθετε νόμιμα έγγραφα και φοβόταν οποιαδήποτε επαφή με τις Αρχές. «Η σχέση των γονιών μου, που ερχόταν η αστυνομία τόσο συχνά στο σπίτι, μου προκαλούσε μόνο φόβο για το τι μπορεί να συμβεί», είπε.
Ολοκληρώνοντας την κατάθεσή του, αναφέρθηκε στις επιπτώσεις που, όπως είπε, είχαν τα γεγονότα στη ζωή του. «Ηρθα να πω εδώ αυτό που έχω βιώσει και αυτά που έχω κάνει. Τίποτε άλλο. Μετά τους ψυχολόγους και τις συνεδρίες έρχομαι εδώ για να δικαιωθώ για το δικό μου κομμάτι. Ηταν άδικο να πάρεις ένα 17χρονο με προβλήματα να το εκμεταλλευτείς έτσι. Μου έχει στερήσει σχέσεις, επαφές, δυσκολία να επικοινωνήσω με τον κόσμο. Γνώρισα τον φόβο και τώρα το παλεύω με τον ψυχολόγο μου», ανέφερε κλείνοντας την κατάθεσή του.
