Καθώς οικονομολόγοι και αναλυτές προσπαθούν να υπολογίσουν τις άμεσες και τις μακροπρόθεσμες συνέπειες του πολέμου στο Ιράν, προκύπτει ότι ανάμεσα στις παρενέργειές του είναι και μια απροσδόκητη στήριξη στον οικονομικό διάδρομο Ινδίας – Μέσης Ανατολής – Ευρώπης (Ιndia -Middle East – Europe Economic Corridor), τον γνωστό με το ακρωνύμιο IMEC, έναντι των άλλων εμπορικών διαδρόμων.

Και πρωτίστως έναντι του διεθνούς διαδρόμου μεταφορών Βορρά – Νότου (INSTC), που επίσης συνδέει την Ινδία με την Ευρώπη, αλλά διέρχεται μέσα από το λιμάνι Τσαμπαχάρ του Ιράν. Ο IMEC είναι ο εμπορικός και οικονομικός διάδρομος που από τον Απρίλιο του περασμένου έτους έχει περάσει από το στάδιο του σχεδιασμού στη φάση της κατασκευής και θα συνδέει την Ινδία με την Ευρώπη περνώντας από τα λιμάνια των χωρών του Κόλπου, του Ισραήλ και της Ελλάδας. Σημειωτέον ότι η κατασκευή του έχει προκαλέσει την αντίδραση της Τουρκίας, που δεν συμμετέχει στον διάδρομο και ο Τούρκος πρόεδρος είχε δηλώσει από το βήμα του G20 ότι «χωρίς την Τουρκία δεν μπορεί να υπάρξει εμπορικός διάδρομος».

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις αναλυτών, όποια κι αν είναι η έκβαση του πολέμου στο Ιράν, ο IMEC θα είναι ο μόνος οικονομικός διάδρομος που θα μπορεί να στηρίξει ρεαλιστικά τις φιλοδοξίες της Ινδίας για τις εμπορικές της σχέσεις με την Ευρώπη, με την οποία υπέγραψε προσφάτως «τη μητέρα των εμπορικών συμφωνιών». «Αν νικήσουν οι ΗΠΑ και το Ισραήλ, ο IMEC θα είναι σίγουρα η προτίμηση του Ισραήλ έναντι του INSTC, που θα συνεπάγεται την παράκαμψη του λιμανιού του Τσαμπαχάρ στο Ιράν», τονίζει ο Ραφίκ Ντοσανί, οικονομολόγος στην αμερικανική δεξαμενή σκέψης RAND. «Αν πάλι δεν ηττηθεί το Ιράν, τότε θα παραμείνει σε καθεστώς κυρώσεων», τονίζει ο ίδιος αναλυτής και καταλήγει ότι ο δρόμος της Ινδίας προς την Ευρώπη μέσω του Ιράν είναι σε αδιέξοδο. Και καθώς η Τεχεράνη αντιμετωπίζει τις αεροπορικές επιδρομές των ΗΠΑ, η πραγματικότητα ενισχύει την απαισιόδοξη πρόβλεψη για τον διάδρομο μέσω του Τσαμπαχάρ. Είναι, άλλωστε, αβέβαιη η επένδυση ύψους 120 εκατ. δολ. που έχει κάνει η Ινδία στον τερματικό σταθμό Σαχίντ Μπεχεστί στο λιμάνι του Τσαμπαχάρ.

Ο IMEC είχε ευθύς εξαρχής τη στήριξη του Ντόναλντ Τραμπ, που τον έχει αποκαλέσει «έναν από τους σημαντικότερους εμπορικούς διαδρόμους στην Ιστορία», στο πλαίσιο της συνάντησής του με τον Ινδό πρωθυπουργό το περασμένο έτος. Αλλωστε, είχε τη στήριξη της Ουάσιγκτον καθώς σχεδιάστηκε ως αντίπαλο δέος στον κινεζικό νέο Δρόμο του Μεταξιού, ενώ υπολογίζεται ότι θα μειώσει τον χρόνο μεταφοράς των εμπορευμάτων κατά 30% και κατά 40% το κόστος των logistics. Και βέβαια ο IMEC, όχι μόνο δεν διέρχεται από το Ιράν, αλλά δεν περνάει ούτε από το επισφαλές δρομολόγιο της Ερυθράς Θάλασσας. Σε ό,τι αφορά τη χρηματοδότησή του, προέρχεται από πολλές πλευρές και συγκεκριμένα από τις εμπλεκόμενες χώρες. Η Ινδία επενδύει στην αναβάθμιση των υποδομών των λιμανιών, η Σαουδική Αραβία έχει δεσμεύσει 20 δισ. δολ. για την αναβάθμιση των εγχώριων σιδηροδρομικών γραμμών που θα ενταχθούν στον IMEC και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα θα οικοδομήσουν τη σιδηροδρομική σύνδεση με το σιδηροδρομικό δίκτυο της Σαουδικής Αραβίας. Για την Ινδία αποτελεί μείζονα ευκαιρία να αποτελέσει τμήμα ενός σχεδίου υποδομών που πληροί τις υψηλότατες διεθνείς προδιαγραφές.