Το Ντουμπάι, το οποίο βρίσκεται κοντά στα Στενά του Ορμούζ, θεωρείτο πρότυπο ασφαλείας, από τις 28 Φεβρουαρίου ωστόσο δέχεται επίθεση από το Ιράν. Περισσότεροι από 260 βαλλιστικοί πύραυλοι και πάνω από 1.500 drones έχουν εντοπιστεί πάνω από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Η πόλη, που αποτελούσε επί δεκαετίες καταφύγιο –πολυτελές, απολιτικό, αφορολόγητο, μακριά από την ταραγμένη γύρω περιοχή– βρίσκεται ξαφνικά σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης. Οι τράπεζες ζήτησαν από τους υπαλλήλους τους να μείνουν μακριά από τους πύργους γραφείων τους. Οι άνθρωποι κατέφυγαν σε υπόγεια πάρκινγκ. Οι γονείς είπαν στα παιδιά τους ότι οι εκρήξεις είναι πυροτεχνήματα για το Ραμαζάνι.

Στις 11 Μαρτίου, τέσσερα άτομα τραυματίστηκαν όταν δύο drones έπεσαν στο Διεθνές Αεροδρόμιο του Ντουμπάι. Δεδομένου ότι περίπου τα δύο τρίτα του παγκόσμιου πληθυσμού βρίσκονται σε απόσταση οκτάωρης πτήσης, έχει γίνει βασικός κόμβος διαμετακόμισης και η αεροπορική εταιρεία του Ντουμπάι, Emirates, παγκόσμια δύναμη. Από την έναρξη του πολέμου, χιλιάδες πτήσεις από και προς την περιοχή έχουν ακυρωθεί.

Οι επιθέσεις έπληξαν τη θεμελιώδη αρχή του μοντέλου του Ντουμπάι ως παγκόσμιας μητρόπολης νέου τύπου, όχι τόσο ένας τόπος με ρίζες, ανθρώπους και ιστορία, όσο ένας κόμβος για την ανταλλαγή κεφαλαίων. Σχεδόν 9 στους 10 κατοίκους του Ντουμπάι είναι αλλοδαποί, μακράν το υψηλότερο ποσοστό από οποιαδήποτε άλλη μεγάλη πόλη στον κόσμο. Eίναι μια πόλη διαρκούς ροής, οργανωμένη γύρω από ένα αεροδρόμιο και ένα λιμάνι ελεύθερου εμπορίου που τροφοδοτεί την παγκόσμια ναυτιλία, ένας κόμβος που επικεντρώνεται στην προσέλκυση ανθρώπων και των χρημάτων τους.

Για κάποιο διάστημα, αυτό το μοντέλο λειτούργησε εξαιρετικά καλά. Το Ντουμπάι αυξήθηκε από περίπου 917.000 κατοίκους το 2000 σε σχεδόν 4 εκατομμύρια σήμερα, τετραπλασιάζοντας τον πληθυσμό του σε ένα τέταρτο του αιώνα. Εχει αναρριχηθεί στις κορυφαίες τάξεις των παγκόσμιων χρηματοοικονομικών κέντρων και χρησιμεύει ως ο κύριος κόμβος χρηματοδότησης σε όλη τη Μέση Ανατολή, την Αφρική και τη Νότια Ασία. Φιλοξενεί περισσότερους από 81.000 εκατομμυριούχους – αριθμός που υπερδιπλασιάστηκε μεταξύ 2014 και 2024. Και το μοντέλο του Ντουμπάι εξαπλώνεται. Αλλες πόλεις, όπως το Ριάντ, η Κωνσταντινούπολη, το Μαϊάμι και η Ντόχα, προσπαθούν να υιοθετήσουν κάποια παραλλαγή του ίδιου βασικού τύπου για να ανταγωνιστούν στην ίδια κατηγορία.

Αλλά αυτή η επικάλυψη σημαίνει επίσης ότι αυτές οι πόλεις είναι αναλώσιμες. Αν κάποια αποτύχει, μια άλλη μπορεί να πάρει τη θέση της.

Για το μεγαλύτερο μέρος της ανθρώπινης ιστορίας, οι άνθρωποι ζούσαν και εργάζονταν στον ίδιο τόπο, και οι πόλεις μεταμορφώνονται, ανοικοδομούνται έπειτα από πυρκαγιές και καταστροφές, γίνονται πλουσιότερες και μερικές φορές φτωχότερες, αλλά αντλούν την ανθεκτικότητά τους από τη ρίζα τους, το γεγονός ότι οι άνθρωποι αισθάνονται ότι ανήκουν εκεί.

Το Ντουμπάι, που αναρριχήθηκε από την έρημο, εξαρτώμενο από τη φήμη του για εύκολη διαβίωση, είναι πιθανώς πολύ μεγάλο για να αποτύχει. Ωστόσο, οι ηγέτες των ΗΑΕ φαίνεται να έχουν αναγνωρίσει την απειλή για αυτό το branding.

Ο πόλεμος αποτελεί υπενθύμιση πως καμία πόλη, όσο δυναμική και λαμπερή κι αν είναι, δεν μπορεί να εξαγοράσει τη σωτηρία της από τις δυνάμεις της ιστορίας και της γεωγραφίας. Οποιαδήποτε σοβαρή αναστάτωση –ένας τυφώνας, μια πυρκαγιά, μια πανδημία, μια τρομοκρατική επίθεση, μια λαϊκή εξέγερση– μπορεί να στείλει τους εν κινήσει ανεξάρτητους πολίτες σε αναζήτηση ενός νέου ασφαλούς καταφυγίου.

Αυτή είναι η καθοριστική αντίφαση αυτού του νέου είδους εφήμερης μητρόπολης. Για πολλούς, δεν είναι πραγματικό σπίτι. Ετσι, όταν τα πράγματα δυσκολεύουν, γιατί να μείνουν εκεί;