ΚΛΕΙΣΙΜΟ
Loading...

Τα πολιτικά Οσκαρ: Μέση Ανατολή, ICE και ένας παραφρασμένος Μπόλντουιν

Διαχρονικά, παράλληλα με τις οσκαρικές ερμηνείες, κόκκινο χαλί και την υψηλή μόδα, τα Οσκαρ παραμένουν το βήμα όσων θέλουν να μεταφέρουν το πολιτικό τους μήνυμα στο ευρύ ακροατήριο

Kathimerini.gr

Διαχρονικά, παράλληλα με τις οσκαρικές ερμηνείες, κόκκινο χαλί και την υψηλή μόδα, τα Οσκαρ παραμένουν πολιτικά.

Από την ιθαγενή Σατσίν Λιτλφέδερ που παρέλαβε το Οσκαρ του Μάρλον Μπράντο το 1973, μέχρι το «ντροπή σας, κ. Μπους» του Μάικλ Μουρ το 2003 για την εισβολή στο Ιράκ, η σκηνή του (εκάστοτε) Ντόλμπι Θίατερ παραμένει το βήμα όσων θέλουν να μεταφέρουν το πολιτικό τους μήνυμα στο ευρύ ακροατήριο.

Και οι καιροί (πάντα) το επιτρέπουν – αν όχι το επιτάσσουν.

«Σας προειδοποιώ, απόψε μπορεί να γίνει πολιτικό το κλίμα», είπε χαριτολογώντας ο παρουσιαστής Κόναν ο Ο’Μπράιεν στην αρχή της εκδήλωσης. «Αν αυτό σας κάνει να νιώθετε άβολα, υπάρχει μια εναλλακτική τελετή Όσκαρ που παρουσιάζει ο Κιντ Ροκ σε ένα Dave & Buster’s λίγο πιο κάτω».

Ευτυχώς, σχολιάσαν κάποιοι, η μετριότητα του Ο’Μπράιαν και το ανέπνευστο χιούμορ του αντιστάθμισε η επιλογή κάποιων να μιλήσουν επί της ουσίας, καταγγέλλοντας τον πόλεμο, τη βία της ICE και την κατάσταση στην Παλαιστίνη.

Προτού ανακοινώσει το Όσκαρ καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας μεγάλου μήκους για το νορβηγικό «Sentimental Value», ο Χαβιέ Μπαρδέμ —ο οποίος φορούσε επίσης μια καρφίτσα με αντιπολεμικό μήνυμα— ξεκίνησε λέγοντας: «Oχι στον πόλεμο – Ελευθερία στην Παλαιστίνη», πυροδοτώντας το ηχηρό χειροκρότημα της κινηματογραφικής ομήγυρης.


Στη συνέχεια, όταν ο σκηνοθέτης της ταινίας ανέβηκε στη σκηνή για να παραλάβει το αγαλματίδιο, επικαλέστηκε τον Τζέιμς Μπόλντουιν για να καταγγείλει τις πολιτικές ηγεσίες: «Θέλω να κλείσω παραφράζοντας τον υπέροχο Αμερικανό συγγραφέα Τζέιμς Μπόλντουιν, ο οποίος μας υπενθυμίζει ότι όλοι οι ενήλικες είναι υπεύθυνοι για όλα τα παιδιά, και ας μην ψηφίζουμε πολιτικούς που δεν το λαμβάνουν αυτό σοβαρά υπόψη», είπε ο Γιόακιμ Τριέρ.


Αργότερα, στα παρασκήνια, ο σκηνοθέτης εξήγησε τον λόγο για τον οποίο παρέφρασε ένα απόσπασμα του Μπόλντουιν, δηλώνοντας στον Τύπο: «Πιστεύω ότι ο κόσμος βρίσκεται σε μια στιγμή όπου λαμβάνουμε περισσότερες πληροφορίες από ποτέ σχετικά με τα εγκλήματα που διαπράττονται εναντίον παιδιών σε διάφορους πολέμους που μαίνονται. Και προσωπικά αισθάνομαι — έχω δύο μικρά παιδιά — ότι εγώ και οι περισσότεροι άνθρωποι γύρω μου έχουμε, κατά καιρούς, κλάψει καθημερινά και νιώθουμε ανήμποροι να κάνουμε κάτι, επειδή έχουμε δει παιδιά της Παλαιστίνης, της Ουκρανίας, του Σουδάν να υποφέρουν, και κανείς δεν φαίνεται να λογοδοτεί γι’αυτό».

Ο Τζίμι Κίμελ —ο οποίος έχει παρουσιάσει την εκδήλωση στο παρελθόν και προσφάτως μπήκε στο στόχαστρο του Ντόναλντ Τραμπ που ανέστειλε προσωρινά την εκπομπή του— συνέκρινε το CBS με τη Βόρεια Κορέα σε ένα αστεϊσμό για την ελευθερία του λόγου. Ευρισκόμενος στη σκηνή για να παρουσιάσει το το Οσκαρ για το καλύτερο ντοκιμαντέρ μικρού μήκους, έβαλε στο στόχαστο του σαρκασμού του τον Λευκό Οίκο. «Ω ρε φίλε, θα θυμώσει που η γυναίκα του δεν προτάθηκε για το βραβείο αυτό» — αναφερόμενος στο ντοκιμαντέρ της Μελάνια Τραμπ που δεν έλαβε καμία υποψηφιότητα.


Κατά τη διάρκεια της ομιλίας του για το Οσκαρ για το ντοκιμαντέρ «Όλα τα Άδεια Δωμάτια» (All the Empty Rooms), ο σκηνοθέτης του, Τζόσουα Σέφτελ τίμησε τη μνήμη των τεσσάρων παιδιών που έχασαν τη ζωή τους σε επεισόδια με πυροβολισμούς σε αμερικανικά σχολεία – μία μάστιγα στη σύγχρονη Αμερική.

«Η κόρη μου, Τζάκι, ήταν 9 ετών όταν σκοτώθηκε στο Ουβάλντε», έλεγε λίγο αργότερα η Γκλόρια Γκασάλες, μητέρα του θύματος. «Από εκείνη την ημέρα, το υπνοδωμάτιό της έχει μείνει παγωμένο στο χρόνο. Η Τζάκι είναι κάτι περισσότερο από μια απλή είδηση· είναι το φως και η ζωή μας.»


Στη συνέχεια, ο Κίμελ απένειμε το βραβείο για την καλύτερη ταινία ντοκιμαντέρ στην ταινία «Mr. Nobody Against Putin». Μετά τη νίκη, ο Ντέιβιντ Μπόρενσταϊν δεν δίστασε να καταγγείλει την κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών.

«Όταν ενεργούμε ως συνεργοί, όταν μια κυβέρνηση δολοφονεί ανθρώπους στους δρόμους των μεγάλων πόλεών μας, όταν δεν λέμε τίποτα, όταν οι ολιγάρχες καταλαμβάνουν τα μέσα ενημέρωσης και ελέγχουν τον τρόπο με τον οποίο τα παράγουμε και τα καταναλώνουμε, όλοι μας βρισκόμαστε μπροστά σε μια ηθική επιλογή, αλλά ευτυχώς, ακόμα και ένας άσημος άνθρωπος είναι πιο ισχυρός από ό,τι νομίζετε».


Ειδικού βάρους εξάλλου είναι και ο θρίαμβος μιας «αντιφασιστικής ταινίας σε μία φασιστική συγκυρία», όπως χαρακτήριζε τον περασμένο Σεπτέμβριο σε άρθρο της στους ΝΥΤ η Μισέλ Γκόλντμπεργκ την ταινία «Μια μάχη μετά την άλλη» που απέσπασε έξι χρυσά αγαλματίδια στις μεγάλες κατηγορίες –ανάμεσά τους και αυτήν της Καλύτερης Ταινίας.

ΣΧΕΤΙΚΑ TAGS
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

NEWSROOM

Άλλα άρθρα συγγραφέα

Kathimerini.gr

Κόσμος: Τελευταία Ενημέρωση

X

Μπες στο μυαλό των
αγαπημένων σου αρθρογράφων

Λάβε στο email σου το τελευταίο τους άρθρο τη στιγμή που δημοσιεύεται.

ΑΠΟΚΤΗΣΕ ΣΥΝΔΡΟΜΗ

Απόκτησε συνδρομή με €50 τον χρόνο για πρόσβαση στην έντυπη έκδοση.

ΑΠΟΚΤΗΣΕ ΣΥΝΔΡΟΜΗ