Ο Ραφαήλ Σταυρίνου, με καταγωγή από την Πάφο, δημιούργησε το «Χαίρε Κιτία», ένα εικαστικό ταξίδι από τη νεολιθική εποχή μέχρι τον θρύλο της Ρήγαινας.

Ένα ξεχωριστό ταξίδι στην ιστορία και τους θρύλους της Χοιροκοιτίας παρουσιάζει ο Παφίτης καλλιτέχνης Ραφαήλ Σταυρίνου, μέσα από τη δημιουργία της τοιχογραφίας «Χαίρε Κιτία».

Το έργο αφηγείται την πορεία της περιοχής μέσα στους αιώνες, από τη ζωή των πρώτων κατοίκων της νεολιθικής εποχής μέχρι τις παραδόσεις και τους θρύλους που διατηρούνται ζωντανοί στη συλλογική μνήμη.

Με κινηματογραφική προσέγγιση, ο Ραφαήλ Σταυρίνου δημιουργεί μια ενιαία σύνθεση, στην οποία η γη, τα βουνά, οι πέτρες και ο ουρανός συνδέουν τις διαφορετικές ιστορικές περιόδους.

Από τη νεολιθική εποχή μέχρι τη λαϊκή παράδοση

Η αφήγηση ξεκινά από τον νεολιθικό οικισμό της Χοιροκοιτίας, παρουσιάζοντας σκηνές από την καθημερινότητα των πρώτων κατοίκων και τη σχέση τους με τη φύση.

Στην τοιχογραφία ενσωματώνονται απεικονίσεις αυθεντικών αρχαιολογικών ευρημάτων, αναδεικνύοντας την ιστορική ταυτότητα της περιοχής.

Ένα παιδί που κοιτάζει προς την ελιά και το γεφύρι συμβολίζει τη μετάβαση από το παρελθόν στο μέλλον. Η ελιά εκφράζει τις ρίζες, τη σοφία και τη συνέχεια της ζωής, ενώ το γεφύρι αποτυπώνει το πέρασμα από τη μία εποχή στην άλλη.

Η Ρήγαινα και το «Χαίρε Κιτία»

Κεντρική μορφή της σύνθεσης είναι η μυστηριώδης Ρήγαινα, η οποία παρουσιάζεται με κόκκινο μανδύα, επιβλητικό βλέμμα και έναν αετό που ενισχύει τον συμβολισμό της δύναμης και της αξιοπρέπειας.

Το Κάστρο και η Παναγία του Κάμπου συμπληρώνουν την εικαστική αφήγηση, συνδέοντας την πολιτιστική κληρονομιά με τη λαϊκή παράδοση.

Ιδιαίτερη θέση κατέχει η μεγάλη πέτρα με την επιγραφή «ΧΑΙΡΕ ΚΙΤΙΑ», από την οποία προέρχεται ο τίτλος του έργου.

Σύμφωνα με τον τοπικό θρύλο, η φράση προέρχεται από χαιρετισμό που απηύθυνε η Ρήγαινα σε φίλη της από το Κίτιον.

Ένας τοίχος μετατρέπεται σε υπαίθριο αφηγητή

Ο Παφίτης δημιουργός αξιοποιεί το φως και τις εναλλαγές του ουρανού, από την ανατολή μέχρι τη δύση, αποδίδοντας συμβολικά το πέρασμα του χρόνου.

Καθώς ο επισκέπτης κινείται κατά μήκος της τοιχογραφίας, ανακαλύπτει πρόσωπα, τοπία και ιστορίες που διαμόρφωσαν την ταυτότητα της Χοιροκοιτίας.

Με το «Χαίρε Κιτία», ο Ραφαήλ Σταυρίνου μετατρέπει έναν τοίχο σε μια ζωντανή αφήγηση της ιστορίας, αποδεικνύοντας πως η τέχνη μπορεί να αναδείξει την πολιτιστική κληρονομιά και να δημιουργήσει νέους δεσμούς ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν.

Η δημιουργία του αποτελεί παράλληλα μια ακόμη αξιόλογη παρουσία Παφίτη καλλιτέχνη στον πολιτιστικό χάρτη της Κύπρου.