Πόσοι άνθρωποι θα έσκασαν ένα πονηρό χαμόγελο στο άκουσμα της είδησης ότι η Εθνική Λυρική Σκηνή ετοιμάζει τέσσερις μοναδικές βραδιές (1, 3, 4 και 7 Οκτωβρίου 2026) αφιερωμένες σε μία από τις πιο χαρισματικές, τις πιο ελεύθερες και αυθεντικές δημιουργούς της πληθωρικής καλλιτεχνικά Μεταπολίτευσης; Οχι γιατί τα τραγούδια που υπέγραψε στιχουργικά η Μαριανίνα Κριεζή (1947-2022) κακόπεσαν ή δεν τα χαρήκαμε επαρκώς στην ώρα τους. Ούτε, φυσικά, η Μαριανίνα Κριεζή έφυγε με τον καημό κάποιας πάνδημης αναγνώρισης που δεν ήρθε ποτέ. Αλλες ήταν οι αγωνίες της, οριακά ανεξιχνίαστες για τα μέτρα της πεζής μας καθημερινότητας. Το γενναιόδωρο όμως αφιέρωμα της ΕΛΣ υπενθυμίζει ένα κενό στον τρόπο που η παρουσία αυτής της ανεπανάληπτης δημιουργού έχει εγγραφεί στο συλλογικό μας ασυνείδητο.
