Μιχάλης Περσιάνης
Μετά το κακό, ο Βίκτωρ Φρανκενστάιν αναλογίζεται το λάθος του: «... πόσο επικίνδυνη είναι η απόκτηση της γνώσης, και πόσο πιο ευτυχισμένος είναι εκείνος που πιστεύει πως ο κόσμος όλος είναι ο τόπος που γεννήθηκε, από εκείνον που θέλει να περάσει τα όρια της φύσης του». Το έργο της Mary Shelley είναι μια ιστορία για τα πάθη και την ύβρη, για το άπλωμα του χεριού της ανθρωπότητας πέρα από το όριό της, για την προσπάθεια να σπάσουμε τους φυσικούς φραγμούς. Και για το ό,τι μπορεί να ακολουθήσει.
