Αλέξης Παπαχελάς
Πόσο γρήγορα ξεχνάμε… Πριν από έξι χρόνια βγαίναμε στα μπαλκόνια για να χειροκροτήσουμε τους νοσηλευτές που μας κρατούσαν (κυριολεκτικά) ζωντανούς, καθώς βρισκόμασταν αντιμέτωποι με το τσουνάμι ενός ύπουλου και απρόβλεπτου ιού. Ηταν άνθρωποι που με κίνδυνο της ζωής τους έμπαιναν κάθε μέρα σε θαλάμους με ασθενείς, τους έδιναν κουράγιο και δεν εγκατέλειπαν το πόστο τους, παρά τον διάχυτο φόβο.
