Δεν είναι μόνο «φανατικοί ισλαμιστές, φιλοναζί και πάσης φύσεως αριστεριστές», που διαδίδουν την άποψη περί γενοκτονίας στη Γάζα, κατά πως έγραψε ο ραββίνος της Λάρισας κ. Ηλίας Σαμπετάι («Καθημερινή», 20.5.2026). Πέραν του δικού μας Θοδωρή Γεωργακόπουλου, υπάρχουν και άλλοι πολύ σοβαροί άνθρωποι που συμμερίζονται την ίδια άποψη. Κάποιοι είναι εβραϊκής καταγωγής όπως ο Αμερικανοϊσραηλινός καθηγητής Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Μπράουν και μελετητής του Ολοκαυτώματος Ομερ Μπάρτοβ («Καθημερινή», 4.8.2025). Οι άκριτες σφαγές αμάχων από τις IDF στην περιοχή έχουν τα τεχνικά χαρακτηριστικά της γενοκτονίας, αλλά λείπει το βασικό χαρακτηριστικό του εγκλήματος: το σχέδιο.

Για να χαρακτηριστούν τα εγκλήματα πολέμου που διέπραξε το Ισραήλ μετά την 7η Οκτωβρίου 2023 ως γενοκτονία, πρέπει να υπάρχει σχέδιο για «μερικό ή ολικό αφανισμό μιας φυλετικής, εθνικής ή θρησκευτικής ομάδας». Μέχρι στιγμής, δεν έχει τεκμηριωθεί ότι το Ισραήλ –ακόμη και στη σημερινή, την πιο ακροδεξιά, εκδοχή της ιστορίας του– έχει σχέδιο για τον αφανισμό κάποιας πληθυσμιακής ομάδας. Πολλοί Ισραηλινοί θέλουν απλώς την ησυχία τους, δηλαδή να μη δέχονται διαρκώς ρουκέτες στα κεφάλια τους και να μη ζουν υπό τη διαρκή απειλή της τρομοκρατίας. ∆εν έχουμε συγκεκριμένα δημοσκοπικά στοιχεία, αλλά εικάζουμε ότι είναι οι περισσότεροι. Προφανώς είναι τόσο μπουχτισμένοι από όσα έχουν ζήσει τα τελευταία 80 χρόνια, που θα ασπαστούν ακόμη και την ανοησία περί «ειρήνης διά της ισχύος», που διαλαλεί ο πρωθυπουργός τους. Αυτό δεν είναι «δόγμα Νετανιάχου».

Υπάρχει από την εποχή της Pax Romana, τότε που ο Τάκιτος έγραψε πως «φτιάχνουν έρημο και το ονομάζουν ειρήνη». Υπάρχουν όμως και Ισραηλινοί που επιθυμούν την εθνοκάθαρση της περιοχής από τον αραβικό πληθυσμό, για να φτιάξουν το «Μεγάλο Ισραήλ». ∆υστυχώς πληθαίνουν κι εποικίζουν τα κατεχόμενα. Υπάρχουν, φυσικά, και φασίστες τύπου Ιταμάρ Μπεν-Γκβιρ, που αν αποκτήσουν περισσότερη εξουσία δεν θα διστάσουν να συντάξουν και σχέδια γενοκτονίας. «Εδώ είναι Ισραήλ», θα φωνάξουν στα θύματά τους, που θα τα έχουν δεμένα πισθάγκωνα. Το έδειξαν φορώντας καρφίτσες με τη θηλιά της αγχόνης στο πέτο, μετά την ντροπιαστική για την ιστορία του Ισραήλ νομοθεσία περί θανατικής ποινής. Ενα πρέπει να καταλάβουμε: τα μεγαλύτερα εγκλήματα στην ιστορία της ανθρωπότητας δεν διαπράχθηκαν από ανθρώπους με ειδικά γενετικά χαρακτηριστικά. Ούτε από λαούς με ιδιαίτερα πολιτιστικά χαρακτηριστικά. Γράφαμε και παλιότερα ότι η Γερμανία του Μεσοπολέμου ήταν εξαιρετικώς ανεκτική: «Είχε Εβραίο υπουργό Εξωτερικών (...) όταν στην Ελλάδα, αν και υπάρχουν αναρίθμητοι προκομμένοι συμπολίτες εβραϊκού θρησκεύματος, θεωρήσαμε κοσμοϊστορικό το γεγονός που εκλέξαμε έναν από αυτούς δήμαρχο» και μάλιστα εκατό χρόνια μετά («Καθημερινή», 29.6.2025). Και όμως χρειάστηκαν λίγα χρόνια για να κυλήσει αυτή η ιδιαίτερα καλλιεργημένη κοινωνία στη θηριωδία του ναζισμού. Το πρόβλημα παντού είναι η Ακροδεξιά, αυτή που δυστυχώς φουντώνει σε όλες τις δυτικές χώρες, του Ισραήλ συμπεριλαμβανομένου.

Το ενδιαφέρον όμως στην επιστολή του κ. Σαμπετάι είναι άλλο. Οπως γράφει, «η ιστορία του αντισημιτισμού καταγράφει πολλά παρόμοια περιστατικά. Τον Μεσαίωνα, οι Ιουδαίοι σε όλη την Ευρώπη έγιναν αποδέκτες της κακόβουλης και απάνθρωπης συκοφαντίας της “Αιματικής Κατηγορίας”». Στη βιβλιογραφία του Ολοκαυτώματος, υπάρχει μεγάλη φιλολογία για τον ευτελισμό (Trivialization) του μέγιστου αυτού εγκλήματος όταν γίνεται άσκοπη χρήση του για να χρωματιστούν άλλα εγκλήματα. Το ίδιο όμως ισχύει και για τον αντισημιτισμό. Ευτελίζεται ως έννοια όταν χρησιμοποιείται για να αντικρουσθεί μια πολιτικής φύσης κατηγορία κατά του Ισραήλ, ακόμη κι αν είναι άδικη. Οταν όλα γίνουν «αντισημιτισμός», στο τέλος τίποτε δεν θα είναι αντισημιτισμός.