«Οχι» στην παροχή ελαφρυντικών είπε το Πενταμελές Εφετείο Κακουργημάτων στους περισσότερους κατηγορούμενους της Χρυσής Αυγής, αναγνωρίζοντας μόνο σε πέντε κατηγορούμενους κατά πλειοψηφία το ελαφρυντικό της μετέπειτα καλής συμπεριφοράς. Πρόκειται για τους Αντώνη Γρέγο, Αριστόδημου Δασκαλάκη, Μάρκο Ευγενικό, Θωμά Μαρία και Δημήτρη Κουκούτση.

Η απόφαση αυτή ενδέχεται να «ανοίξει» την πόρτα της φυλακής για πέντε κατηγορούμενους (τους πρώην βουλευτές Στάθη Μπούκουρα, Χρυσοβαλάντη Αλεξόπουλο, Μιχαλη Αρβανίτη, Ελένη Ζαρούλια και ένα μέλος της οργάνωσης), στους οποίους είχε δοθεί αναστολή μέχρι την έκδοση απόφασης από το δευτεροβάθμιο δικαστήριο. Τα πέντε αυτά πρόσωπα έχουν καταδικαστεί πρωτόδικα σε ποινές 5 έως 7 ετών και εφόσον δεν έλαβαν κάποιο ελαφρυντικό για να «χαμηλώσει» η ποινή τους, ίσως βρεθούν στην φυλακή.

Η εισαγγελέας πρότεινε να διατηρηθούν οι ποινές όλων όπως στο πρωτόδικο δικαστήριο, με εξαίρεση τους πέντε που έλαβαν ελαφρυντικό για τους οποίους πρότεινε χαμηλότερη ποινή.

Απόρριψη ελαφρυντικών από εισαγγελέα

Σε προηγούμενη συνεδρίαση, αρνητική στην παροχή οποιουδήποτε ελαφρυντικού από εκείνα που αιτήθηκαν οι 42 κατηγορούμενοι της Χρυσής Αυγής ήταν η εισαγγελέας του Πενταμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Κυριακή Στεφανάτου.

Σχετικά με το ελαφρυντικό του σύννομου βίου, το οποίο αιτήθηκαν όλοι οι κατηγορούμενοι η εισαγγελική λειτουργός περιέγραψε πως για την χορήγηση του πρέπει να αποδεικνύεται πως ο κατηγορούμενος «στη διάρκεια του χρόνου σέβεται τα έννομα αγαθά και συμμορφώνεται με τις επιταγές του νόμου, ώστε το έγκλημα που έχει τελέσει να εμφανίζεται ως μοναδική παραφωνία, ως εξαίρεση σε αυτή τη σταθερή στάση της ζωής του, ως δυσάρεστη έκπληξη, κάτι που κανένας δεν περίμενε».

Το λευκό ποινικό μητρώο, προϋπόθεση που απαιτείται κατ’ ελάχιστο για τη χορήγηση του ελαφρυντικού του σύννομου βίου, οδηγεί -κατά την εισαγγελέα- σε αποκλεισμό του γενικού γραμματέα της ΧΑ Νίκου Μιχαλολιάκου (είχε καταδικαστεί το 1979 για κατοχή εκρηκτικών), αλλά και δύο ακόμη κατηγορουμένων.

Ωστόσο, ούτε οι κατηγορούμενοι που έχουν λευκό ποινικό μητρώο δικαιούνται αυτόματα κατά την κ. Στεφανάτου το συγκεκριμένο ελαφρυντικό, καθώς «η παραβίαση των νόμων δεν θεμελιώνει πάντοτε αξιόποινη πράξη, το δε πολλάκις αξιόποινες πράξεις παραμένουν στην αφάνεια. Ετσι ο κατηγορούμενος ενεργεί μη σύννομα και όταν παραβιάζει αστικούς κανόνες και κανόνες δεοντολογίας και δεν τηρεί τη νομιμότητα σε όλες τις εκφάνσεις της καθημερινότητάς του».

Το σκεπτικό απόρριψης της εισαγγελέως ήταν «καταπέλτης». Οπως εξήγησε, πρέπει να μη χορηγηθεί σε κανέναν εξαιτίας του μεγάλου αριθμού εγκλημάτων τα οποία τελέστηκαν στα πλαίσια της εγκληματικής οργάνωσης και μάλιστα κατά της
ζωής και της σωματικής ακεραιότητας, με ρατσιστικό κίνητρο. «Συνάγεται ότι οι κατηγορούμενοι παρουσιάζουν ροπή προς αντικοινωνική συμπεριφορά και μάλιστα όχι απλή προδιάθεση, αλλά έμπρακτη εξοικείωση με την παραβίαση του
νόμου(..). Η τέλεση εγκλημάτων κατά της ζωής στα πλαίσια εγκληματικής οργάνωσης και μάλιστα με ρατσιστικό κίνητρο δεν είναι έγκλημα που τελείται ευκαιριακά και περιστασιακά αλλά απαιτεί θρασύτητα και αδίστακτη μεθόδευση παράκαμψης της νομιμότητας και ουδόλως δύναται να αναδύεται ξαφνικά σε μια σταθερή υπέρ του δικαίου στάση ζωής», είπε η εισαγγελέας συμπληρώνοντας πως «η ποινική απαξία των πράξεων τους υπερτερεί σε σχέση με άλλες εγκληματικές οργανώσεις».

«Οχι» είπε η κ. Στεφανάτου και στο ελαφρυντικό της μετέπειτα καλής συμπεριφοράς, εξηγώντας πως «η συμμετοχή σε φιλοζωικές οργανώσεις ή η συμπαράσταση σε αδυνατούντα μέλη της οικογένειας -όπως κάθε άνθρωπος οφείλει να κάνει- δεν αποτελούν στοιχεία που δείχνουν ψυχική μετατροπή. Ολοι οι αιτούντες τήρησαν σκληρή υπερασπιστική γραμμή και επιχείρησαν να συσκοτίσουν την υπόθεση, κάνοντας λόγο για πολιτική δίωξη».

Η εισαγγελέας υποστήριξε πως δεν πρέπει να γίνει αποδεκτός ούτε ο αυτοτελής ισχυρισμός -ως ελαφρυντικής περίστασης- πολλών εκ των καταδικασθέντων περί μη εύλογης διάρκειας της δίκης. «Ως αυτοτελής ισχυρισμός πρέπει να προβάλλεται από τον κατηγορούμενο τεκμηριωμένα, άλλως δεν υπάρχει υποχρέωση από το δικαστήριο να την απορρίψει αιτιολογημένα. Εν προκειμένω εδώ υπάρχει μόνο η αναφορά στην διάταξη, χωρίς επίκληση περιστατικών. Πρέπει να απορριφθεί ως αόριστος. Ενόψει της πολυπλοκότητας της δίκης, του αριθμού των μαρτύρων, του τεράστιου όγκου των αναγνωστέων εγγράφων, και του μεγάλου αριθμού κατηγορουμένων, δεν αποδείχθηκε ότι από μη συνυπαιτιότητα των κατηγορουμένων δεν καθυστέρησε η δίκη».

Η εισαγγελέας δεν διέγνωσε ούτε ειλικρινή μεταμέλεια από τους κατηγορουμένους, ζητώντας την απόρριψη και αυτού του ελαφρυντικού, καθώς «δεν αρκεί μια απλή έκφραση συγγνώμης, απαιτούνται συγκεκριμένες πράξεις που δείχνουν ότι έχει μετανοήσει ο κατηγορούμενος».