Μέσα σε κόκκινα, διώροφα λεωφορεία, τουρίστες από κάθε γωνιά διασχίζουν την Πατησίων. Αναζητούν στους δρόμους της πρωτεύουσας να συνθέσουν τα κομμάτια του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού αλλά και να αφουγκραστούν τη σύγχρονη Αθήνα. Την ίδια στιγμή, γεμάτοι ανησυχία για τα όσα συμβαίνουν στη Μέση Ανατολή, δύο δρόμους πιο κάτω, Ιρανοί που μένουν στην Ελλάδα ζουν τις δικές τους ιστορικές στιγμές.

Η «Κ» βρέθηκε στα πέριξ της πλατείας Βικτωρίας, εκεί όπου συχνάζουν οι Ιρανοί της Ελλάδας. Στο κουρείο του Αβεστά στην Αχαρνών, στο ιρανικό μπακάλικο όπου συναντήσαμε τον Καμιάρ, στο καφενείο με τον Μοχάμεντ πίνοντας μαζί του παραδοσιακό τσάι με βραχάκια ζάχαρης.

Oταν μπήκαμε στο κουρείο του Αβεστά, μας υποδέχθηκε με ενθουσιασμό. Η ποδιά που φοράει σε όποιον κουρεύει τυχαίνει να έχει τα χρώματα της αμερικανικής σημαίας: κόκκινο, λευκό, μπλε, με ένα γεράκι στο πλάι. Ο ίδιος δεν το είχε παρατηρήσει μέχρι εκείνη τη στιγμή, αλλά χάρηκε όταν το συνειδητοποίησε. Στα ηχεία έπαιζε ιρανική ραπ. «Από το αίμα των χαμένων αδελφών μας, στεκόμαστε μέχρι το τέλος», λέει το αγαπημένο τραγούδι του, το «Lion Sun» του 021KID, το οποίο κυκλοφόρησε μόλις πριν από ένα μήνα και αναφέρεται σε όσους έχουν σκοτωθεί στο πλαίσιο των διαδηλώσεων από το ιρανικό καθεστώς. Ο Αβεστά είναι 23 χρόνων και βρίσκεται στην Ελλάδα εδώ και επτά χρόνια. «Ολη μου η οικογένεια είναι εδώ, φύγαμε όλοι από το Ιράν. Μόνο οι φίλοι μου είναι πίσω», αναφέρει. Λόγω των πολιτικών συνθηκών που επικρατούν στο Ιράν, διέσχισε την Τουρκία και με ένα μικρό καραβάκι έφθασε στις ελληνικές ακτές. Σήμερα δηλώνει πλήρως προσαρμοσμένος: «Αγαπώ πολύ την Ελλάδα, οι Ελληνες μοιάζουν πολύ με τους Ιρανούς», υπογραμμίζει.

«Οι Ελληνες μοιάζουν με τους Ιρανούς». Ο Αβεστά, ο οποίος διατηρεί κουρείο στην Αχαρνών, δείχνει στην «Κ» την ποδιά του (επάνω), που έχει τα χρώματα της αμερικανικής σημαίας, κόκκινο, λευκό, μπλε, και ένα γεράκι στο πλάι. Το χέρι του κοσμούν διάφορα τατουάζ (κάτω). Στο ένα διαβάζουμε τη λέξη home, όπου στη θέση του «ο» είναι ο χάρτης του Ιράν. Είναι 23 χρόνων και βρίσκεται στη χώρα μας εδώ και επτά χρόνια. «Αγαπώ πολύ την Ελλάδα, οι Ελληνες μοιάζουν πολύ με τους Ιρανούς», δηλώνει.
Η «Κ» στα ιρανικά στέκια της Αθήνας: Αζαντί στα ιρανικά σημαίνει ελευθερία -2
Η θέση του για τα όσα συμβαίνουν στο Ιράν είναι ξεκάθαρη. Δεν τον ενοχλεί που Αμερικανοί και Ισραηλινοί χτυπούν τη χώρα του, καθώς υποστηρίζει πως «όλοι είναι χαρούμενοι που σκοτώθηκε ο δικτάτορας». Το μεγαλύτερο πρόβλημα για τον ίδιο παραμένει η επικοινωνία με τους φίλους του. «Από τους 100, μόνο οι τέσσερις έχουν Ιντερνετ στο Ιράν χρησιμοποιώντας VPN και proxies ή κεραίες Starlink», αναφέρει. Συνήθως επικοινωνούν μέσα από ομάδες στο Telegram, ενώ συχνά κάνουν και live streaming παρουσιάζοντας την κατάσταση εκεί.

Από όσα μαθαίνει, ο κόσμος στην Τεχεράνη περιμένει το «σήμα» από τον Ρεζά Παχλαβί, τον γιο του σάχη, για να επαναστατήσει. «Αν ο Παχλαβί πει στους πολίτες να βγουν στους δρόμους και να επαναστατήσουν, τότε όλοι θα το κάνουν. Τώρα τους είπε: “Θα ήθελα να σας ενημερώσω να μείνετε προστατευμένοι στο σπίτι σας. Μην ανησυχείτε για τίποτα, θα σας πω εγώ πότε είναι να βγείτε έξω”. Οι άνθρωποι εκεί, μπροστά στο όνομα της ελευθερίας τους, είναι έτοιμοι να πεθάνουν», αναφέρει δείχνοντάς μας τις δύο σημαίες: την «αυθεντική» –όπως υποστηρίζει– του βασιλείου και εκείνη του ισλαμικού καθεστώτος. Παρά την ένταση των ημερών, ο Αβεστά παραμένει αισιόδοξος. Πιστεύει πως όταν η κατάσταση ηρεμήσει, ίσως καταφέρει να γυρίσει πίσω στην Τεχεράνη. Φεύγοντας από το κουρείο μάς δείχνει το τατουάζ στο χέρι του: «Home». Αντί για το γράμμα «ο», έχει πάνω του τον χάρτη του Ιράν.

Η επόμενη στάση είναι στην τοπική ιρανική αγορά, σε μια γωνιά της πλατείας Βικτωρίας. Εκεί συναντήσαμε τον 35χρονο Καμιάρ, ο οποίος εργάζεται σε εταιρεία τεχνικών ανελκυστήρων στην Ελλάδα εδώ και οκτώ χρόνια. «Το Ιράν είναι μια πολύ κλειστή κοινωνία. Αν αποφασίσεις να αλλάξεις θρησκεία, σε σκοτώνουν ή σε πάνε φυλακή. Υπάρχει πολύ μεγάλη πίεση. Για παράδειγμα, αν θες να πας έξω το βράδυ με την κοπέλα σου και σε δουν, θα σε πάνε μέσα. Μόνο αν είστε παντρεμένοι επιτρέπεται», αναφέρει.

η-κ-στα-ιρανικά-στέκια-της-αθήνας-αζα-564110998
LIVE/ΗΠΑ και Ισραήλ εναντίον Ιράν: 7η ημέρα συγκρούσεων στη Μέση Ανατολή – Ολες οι εξελίξεις
Ο ίδιος νιώθει πολύ αγχωμένος για την κατάσταση που επικρατεί αυτή τη στιγμή στο Ιράν. «Εχω φίλους και οικογένεια εκεί. Δεν μπορώ να μιλήσω μαζί τους, δεν έχουν σύνδεση, έχουν κόψει τις γραμμές. Το μυαλό μου είναι συνέχεια σε αυτούς», υποστηρίζει.

«Ολοι είναι χαρούμενοι που σκοτώθηκε ο δικτάτορας», λέει ο Αβεστά, που παραμένει αισιόδοξος και πιστεύει πως όταν η κατάσταση ηρεμήσει, ίσως καταφέρει να γυρίσει στην Τεχεράνη.

Καθώς αγοράζει φρέσκα βότανα και ρεβίθια, ο Καμιάρ παρομοιάζει το καθεστώς στο Ιράν με χταπόδι: «Πρέπει να κόψουν όλα τα πλοκάμια, να σκοτώσουν όλους τους τρομοκράτες και μετά να καλέσουν τους πολίτες να βγουν έξω». Μάλιστα αναρωτιέται γιατί πολλοί Ελληνες λένε: «Γιατί η Αμερική επιτέθηκε εκεί;». «Δεν γνωρίζουν τι γίνεται όλα αυτά τα χρόνια; Δεν ξέρουν πως σκοτώνουν ανθρώπους; Περισσότεροι από τρία εκατομμύρια έχουν σκοτωθεί από την κυβέρνηση όλα αυτά τα χρόνια. Στις τελευταίες διαδηλώσεις μέσα σε δύο ημέρες σκότωσαν δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους. Πάρα πολλοί Ιρανοί είναι χαρούμενοι. Λέω στους Ελληνες ότι πρέπει κι εσείς να είστε χαρούμενοι, γιατί το καθεστώς εκεί θα μπορούσε να πλήξει κι εσάς. Δείτε τι έγινε, για παράδειγμα, στην Κύπρο. Είναι πολύ φανατικοί», σημειώνει.

«Επιστροφή δίχως φόβο». Ο Καμιάρ ψωνίζει από ιρανικό μπακάλικο στην πλατεία Βικτωρίας, με το μυαλό του στην πατρίδα, καθώς όπως δηλώνει νιώθει πολύ αγχωμένος για την κατάσταση που επικρατεί αυτή τη στιγμή. Εργάζεται σε εταιρεία τεχνικών ανελκυστήρων στην Ελλάδα εδώ και οκτώ χρόνια. Δηλώνει πατριώτης και εύχεται το Ιράν να γίνει δημοκρατικό και με ελευθερίες για τους πολίτες. «Αν τα πράγματα πάνε καλά, όλοι οι Ιρανοί θα γυρίσουν πίσω χωρίς να φοβούνται».
Ευχή του είναι το κράτος του Ιράν να γίνει δημοκρατικό και με ελευθερίες για τους πολίτες. «Είμαι πατριώτης. Αν τα πράγματα πάνε καλά, όλοι οι Ιρανοί θα γυρίσουν πίσω χωρίς να φοβούνται τα φανατισμένα ισλαμικά μυαλά. Σήμερα σε σκοτώνουν και λένε ότι είσαι εχθρός του Θεού απλώς επειδή θέλεις να πεις κάτι για το οποίο διαφωνείς ή να διαμαρτυρηθείς ειρηνικά», καταλήγει.

Στο τέλος της ημέρας βρεθήκαμε για τσάι με τον 35χρονο Μοχάμεντ. Ο ίδιος μένει στην Ελλάδα εδώ και 15 χρόνια. Οι γονείς του και η αδελφή του παραμένουν ακόμη στο Ιράν. Η τελευταία επικοινωνία ήταν μία ημέρα πριν ξεκινήσει ο πόλεμος. «Αυτή τη στιγμή δεν μπορούμε να μιλήσουμε. Εκείνοι μπορούν να μας πάρουν τηλέφωνο μόνο μέσω σταθερού, αλλά και πάλι δεν μπορούν να μας πουν τι ακριβώς γίνεται. Φοβούνται να πουν κάτι παραπάνω γιατί παρακολουθούνται», αναφέρει.

«Εχουν όπλα, εμείς τίποτα»

Στις 29 Μαρτίου είναι η περσική Πρωτοχρονιά. Για όσους έχουν μαγαζί στο Ιράν, αυτή την περίοδο συνήθιζαν να την αναμένουν με αγωνία προκειμένου να βγάλουν τα προς το ζην. Ο κόσμος έβγαινε στα μαγαζιά και αγόραζε δώρα και ρούχα για τις γιορτές. Ο πατέρας του Μοχάμεντ έχει μαγαζί στο κέντρο της Τεχεράνης και του μεταφέρει πως είναι αρκετά απογοητευμένος. «Υπάρχει μεγάλο πρόβλημα επιβίωσης. Το κόστος ζωής έχει ανέβει πολύ, οι τιμές είναι πολύ ακριβές και το ριάλ έχει πέσει δραματικά», σημειώνει.

Καθώς το τσάι αρχίζει να κρυώνει, ο Μοχάμεντ εξομολογείται τη χαρά του γι’ αυτόν τον πόλεμο, γιατί θεωρεί πως είναι ο μόνος τρόπος να φύγουν οι μουλάδες: «Εκείνοι έχουν όπλα, εμείς δεν έχουμε τίποτα». Στις πρόσφατες συγκεντρώσεις σκοτώθηκαν δύο φίλοι του, ενώ άλλοι έχουν φυλακιστεί και υπάρχει φόβος ότι θα τους σκοτώσουν και αυτούς. «Δεν μπορούν να ζητήσουν τίποτε άλλο πέρα από το “αζαντί”, δηλαδή την ελευθερία», καταλήγει.